Asla ilerlemeyeceğim gibi hissedin
25f yaşındayım ve geleceğimi mahvetmiş gibi hissediyorum.
Okulda yeterince zekiydim ama hiç dikkat etmedim. Akıllı olduğumu düşündüğüm için çalışmam gerekmediğini düşündüm. Ailem de çalışmalarımı gerçekten teşvik etmedi ve bu yüzden yüzebildim. Sonunda birkaç yeterliliğim vardı ama büyük bir şey yok.
Sonra bir yıl üniversiteye gittikten sonra derslere katılmadım ve hayatta ne yapmak istediğimi bilmiyordum. Sonra birkaç yıldır misafirperverlikte çalıştım, şimdi bir çağrı merkezinde çalışıyorum. Ve hayatımdan nefret ediyorum.
Kendimi artık tanıtım yaptığımı görmediğimi hissediyorum, kendime tekrar üniversiteye gitmek gibi yardım etmeyi düşünmeye çalışsam bile vb. Ne çalışacağım hakkında hiçbir fikrim yok. Ve uygulamalar kapandıktan sonra her zaman bu epifanlara sahip gibi görünüyorum.
Dünyada her şey devam ederken dürüstçe mahkum gibi hissediyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Kendi yolunu bulmaya çalışan insanlarda da aynı modeli f...
Bu tamamen oluşmuş bir düşünceden çok bir gözlem, ama sürekli buna geri dönüyorum. Yıllar boyunca pek çok insanın kendini sıkışmış, kaybolmuş hissetmekten, hangi yöne gideceğinde...
Hiç İş Yapmadım, Ne Yaptığım Hakkında Hiçbir Fikrim...
31F yaşındayım ve hayatım boyunca hiç işim olmadı. Bu tamamen benim seçimim değildi ama kendimi suçlu hissediyorum ve geleceğin getireceği şeylerden korkuyorum. Annem son derece manipül...
Hayatımla ne yapacağımı bilmiyorum.
Temelde hayatımı boşa harcadım ve ne yapacağımı bilmiyorum. 20'li yaşlarımı bir depresyon durumunda zar zor hayatta kalarak geçirdim, ancak beni destekleyen ve kendimi geleceğe hazırlamad...
Yapmam gereken her şeyi yapmışım gibi hissediyorum ama h...
Herkese selam! 25F yaşındayım ve halk sağlığı beslenmesi alanında lisans ve halk sağlığı yönetimi alanında yüksek lisans yapıyorum. Yüksek lisansımdan 2025 yılının Ağustos ayınd...
Her "güvenli" iş yorucu gelir ve her "ilgin...
Aylardır bir kariyer kararı döngüsünde sıkışıp kaldım. İstikrar istemek ile uzun vadede katlanılabilir bir şey istemek arasında sürekli bölünüyoruz. Felç edici, bu yüzden aynı nok...
Hemşirelik için okula dönmeyi düşünüyorum. Öğrenci ...
Herkese merhaba- Ben herhangi bir kredi borcu olmayan mevcut bir okul danışmanıyım. 30 yaşındayım. Lisans eğitimimi psikoloji alanında, yüksek lisansımı da danışmanlık alanında yaptım...
Az önce Mate Rimac'ın hikayesini okudum, kendimi çö...
28 yaşındayım ve Mate Rimac hakkında bir şeyler okudum ve o 18 yaşında konsepti yaptı, bu da bana böyle bir araba yaptığı için tam bir çöp gibi hissettiriyor. Onun ayak izlerini takip e...
“Programcı olacağım” çılgınlığı bitti mi
Herkesin kodlama videoları izlediği ve herkesin "CS'ye girip onu zengin edeceğim" dediği günlerin çılgınlığını hatırlıyorsunuz. Kimseyle konuşmak zorunda kalmayacağım ve sosyal açıd...
Bu kursu bitirmeli miyim?
Ülkemdeki en iyisi olan ve tamamlandığında iş garantisi veren bir programlama kursuna dört aydır devam ediyorum. Ancak bir sorun var: Daha sonra şirkette iki yıl çalışmanız gerekiyor. Kur...
Güney Amerika????
Lisans eğitimimle Programlama alanında ders vermek için Güney Amerika'ya mı gitmeliyim???? ABD çökecek ve büyük ihtimalle kirli bir iç savaşa girecek...... Tahminim önümüzdeki 15 yıl i...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
If you don’t know what to study or where to start, try exploring small. Take a free online class, shadow someone, do a short course that doesn’t require a big commitment. Sometimes the spark comes after trying something, not before. Don’t wait for the “perfect epiphany,” you can test things in little steps.
And remember: the world is rough right now, but your story isn’t finished. Plenty of people start new paths at 30, 40, even 50. At 25, you’ve got time to pivot more than once. Don’t let the voice saying “I’m doomed” trick you into believing it’s fact.
You don’t need to have it all figured out right this second. Just pick one small step that feels doable and keep building upon it, step by step. Honestly, even if it’s patting yourself on the back for mentally allowing yourself to take a shower. Give yourself small mental victories wherever you can.
You have to have the discipline to see something through. College isn’t for everyone, but you need *some* type of education or training if you want to change your job outlook. If you keep doing the same thing you’ve done before then you’ll be in the same position.
It’s perfectly reasonable to go for a program that has good employment prospects, not everyone is going to find a career that they love.