Asla ilerlemeyeceğim gibi hissedin
25f yaşındayım ve geleceğimi mahvetmiş gibi hissediyorum.
Okulda yeterince zekiydim ama hiç dikkat etmedim. Akıllı olduğumu düşündüğüm için çalışmam gerekmediğini düşündüm. Ailem de çalışmalarımı gerçekten teşvik etmedi ve bu yüzden yüzebildim. Sonunda birkaç yeterliliğim vardı ama büyük bir şey yok.
Sonra bir yıl üniversiteye gittikten sonra derslere katılmadım ve hayatta ne yapmak istediğimi bilmiyordum. Sonra birkaç yıldır misafirperverlikte çalıştım, şimdi bir çağrı merkezinde çalışıyorum. Ve hayatımdan nefret ediyorum.
Kendimi artık tanıtım yaptığımı görmediğimi hissediyorum, kendime tekrar üniversiteye gitmek gibi yardım etmeyi düşünmeye çalışsam bile vb. Ne çalışacağım hakkında hiçbir fikrim yok. Ve uygulamalar kapandıktan sonra her zaman bu epifanlara sahip gibi görünüyorum.
Dünyada her şey devam ederken dürüstçe mahkum gibi hissediyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
PSU işimden mi ayrılmalıyım, yoksa MBA'mden mi ayrÄ...
Merkezi bir PSU'da yönetici olmayan biriyim ve şu anda 1. kademe B okulunda tam zamanlı İK MBA eğitimi için ücretsiz çalışma iznindeyim. Toplam ücret ₹30L ve ortalama yerleştirme paketi ...
Siber güvenliğe girmek için en iyi yaklaşım?
22 (E) yaşındayım ve siber güvenlik fikirleri bana çok ilginç geliyor. Başlangıç için en iyi yaklaşım nedir ve uzun vadede gelir artabilir mi? Bekar mı almalıyım? Eğitim kampı m...
Pazarlamayı bırakıp bu arada soyunmayı, öğretmenlik ve...
Herkese selam! 30 yaşındayım ve grafik tasarım/multimedya oluşturma alanında 10 yıllık deneyime sahibim. Gazetecilik alanında lisansım, pazarlama alanında yüksek lisansım var. Bütçe kes...
İçe dönük biriyim ve masa başı işleri seviyorum. Muha...
Üniversite 2. sınıf öğrencisiyim ve ciddi olarak anadalımı muhasebeye çevirmeyi düşünüyorum. İçe dönük biri olarak oturabileceğim, işime odaklanabileceğim ve tutarlı bir rutine sah...
38 yaşında - Epik Kariyer kararı: Sektörümdeki küçük...
Merhaba! Bölündüğüm (2) fırsatım var. 38 yaşındayım, bekar çıkıyorum, çocuğum yok: Geçmişim mimarlık, mühendislik ve inşaat sektöründedir ve soğuk kuzeydoğuda (New England) b...
Bir şeyi gerçekten yapmak mı istediğinizi yoksa sadece y...
Merhaba ben 26 yaşında bir fizik öğrencisi ve öğretmenim. Son zamanlarda gelecek yıl tıp fakültesine devam etmeyi çok düşündüm çünkü kendimi ömür boyu bir öğretmen olarak görmü...
Hayatta gerçekten yapmak istediğiniz şeyi nasıl bulursun...
26 yaşındayım, hiç üniversiteye gitmedim çünkü hiçbir şey adımı anmıyordu. Ben de okul hayranı değilim, neredeyse liseyi bırakıyordum. 3 yıldır hedefte çalışıyorum ama çıkmak ...
sosyal bilimlerde mi okuyorsunuz?
17 yaşındayım, ABD'de lise son sınıf öğrencisiyim ve açıkçası hayatımda ne yapmak istediğimi bulmakta zorlanıyorum. Üniversite başvuruları, burs son başvuru tarihleri ve SAT pu...
Dereceniz olmadan yapabileceğiniz ofis işleri var mı?
Şu anda temizlikçi olarak çalışıyorum ve sürekli terlemek zorunda olmadığım veya kas ağrılarımın olmadığı daha hareketsiz bir beyaz yakalı işi gerçekten çok isterim. Üniversite d...
20'li yaşların sonu - Tükenmişlikten girişimciliğ...
Herkese merhaba, şu anki durumumu yazıp paylaşma ihtiyacı hissettim. 20'li yaşlarımın sonlarındayım. Dünyadaki her şeyden çok sevdiğim kız arkadaşımla yaşıyorum. Uluslararası işle...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

If you don’t know what to study or where to start, try exploring small. Take a free online class, shadow someone, do a short course that doesn’t require a big commitment. Sometimes the spark comes after trying something, not before. Don’t wait for the “perfect epiphany,” you can test things in little steps.
And remember: the world is rough right now, but your story isn’t finished. Plenty of people start new paths at 30, 40, even 50. At 25, you’ve got time to pivot more than once. Don’t let the voice saying “I’m doomed” trick you into believing it’s fact.
You don’t need to have it all figured out right this second. Just pick one small step that feels doable and keep building upon it, step by step. Honestly, even if it’s patting yourself on the back for mentally allowing yourself to take a shower. Give yourself small mental victories wherever you can.
You have to have the discipline to see something through. College isn’t for everyone, but you need *some* type of education or training if you want to change your job outlook. If you keep doing the same thing you’ve done before then you’ll be in the same position.
It’s perfectly reasonable to go for a program that has good employment prospects, not everyone is going to find a career that they love.