Asla ilerlemeyeceğim gibi hissedin
25f yaşındayım ve geleceğimi mahvetmiş gibi hissediyorum.
Okulda yeterince zekiydim ama hiç dikkat etmedim. Akıllı olduğumu düşündüğüm için çalışmam gerekmediğini düşündüm. Ailem de çalışmalarımı gerçekten teşvik etmedi ve bu yüzden yüzebildim. Sonunda birkaç yeterliliğim vardı ama büyük bir şey yok.
Sonra bir yıl üniversiteye gittikten sonra derslere katılmadım ve hayatta ne yapmak istediğimi bilmiyordum. Sonra birkaç yıldır misafirperverlikte çalıştım, şimdi bir çağrı merkezinde çalışıyorum. Ve hayatımdan nefret ediyorum.
Kendimi artık tanıtım yaptığımı görmediğimi hissediyorum, kendime tekrar üniversiteye gitmek gibi yardım etmeyi düşünmeye çalışsam bile vb. Ne çalışacağım hakkında hiçbir fikrim yok. Ve uygulamalar kapandıktan sonra her zaman bu epifanlara sahip gibi görünüyorum.
Dünyada her şey devam ederken dürüstçe mahkum gibi hissediyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Birinci Sınıf Konuşma Terapisti Dışarı Çıkmak İstiy...
Herkese merhaba! Uzun gönderi için şimdiden özür dilerim - kendimi inanılmaz derecede kaybolmuş hissediyorum ve gerçekten nereye döneceğimi bilmiyorum. Yakın zamanda yüksek lisansımı ko...
Birçok büyük tutkusu olan insanlar; okuldan sonra ilk ola...
Avustralya'da bir lise öğrencisiyim ve gelecek konusunda heyecanlıyım ama ilgi alanlarımı nasıl bir araya getireceğim konusunda kafam karıştı. Dünyayı dolaşmak, farklı kültürleri den...
O kadar kaybolmuş ve perişan haldeyim ki.
32M, İngiltere, 10 aydır işsiz, önceki işi 10 yıl boyunca bir kafedeydi. Okulda pek başarılı olamadım, üniversitede BT okudum, hoşuma gitmediği için Dijital Medya üniversitesinden ayrı...
20'li yaşlarımın ortasındayım ve iyi bir kariyere ...
Ben 20'li yaşların ortasında Asya'da yaşayan bir adamım ve yıllardır bir şeylerle mücadele ediyorum. Son zamanlarda neredeyse dayanılmaz hale geldi. Kağıt üzerinde hayatım berbat değil...
Röntgen teknolojisinden kariyer değiştirmeyi düşünüyo...
herkese merhaba - Şu anda röntgen teknolojisi için okuldayım (1. yıl) ve bir süredir bu kariyere gerçekten devam etmek isteyip istemediğim konusunda kararımı sorguluyorum. Bazı bağlamlarda...
Hayata yardım mı?
Ben - 33f - 4 yıldır çalışma alanının dışındayım. Büyük yaşam değişiklikleri, uzun süreli ilişkilerin ve evin kaybı ve her zaman yüzeyin altında olan ama artık yüzeye çıkan bÃ...
hey, uzun bir okuma olduğunu biliyorum ama gerçekten rehbe...
25 yaşındayım, yakında 26 yaşına gireceğim ve şu anda kendimi gerçekten hayatta kaybolmuş hissediyorum. 20'li yaşlarımın çoğunu gerçekten yaşamak yerine hayatta kalmaya çalışarak g...
Yeni bir beceri/kariyer yolu öğrenin
Merhaba ne yapmam gerektiği konusunda iyi görüşler almak istedim. Temel olarak hayatımın çok fazla boş zamanım ve abonelik satın almak veya gerekirse küçük bir kurs satın almak için ye...
Takaslar arasında nasıl karar verilir?
M27-Son 4 yılımı nefret ettiğim bir şeyin peşinden koşarak geçirdikten sonra tutkumla ilgili tam zamanlı bir eğitim almak istiyorum, 20'li yaşlarımdayken 4-6 ay tatilde çalışma vizesi a...
Psikolog lisansı aldım ve sonra bir IRl olmak istemediğim...
tamam bu biraz tuhaf gelebilir ama beni bir dinle lmao 😭 Ben lisanslı bir psikoloğum ve bir sonraki adımın gerçekten psikoloji uygulamak olacağını düşünüyorsunuz, değil mi? ama bunu ...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

If you don’t know what to study or where to start, try exploring small. Take a free online class, shadow someone, do a short course that doesn’t require a big commitment. Sometimes the spark comes after trying something, not before. Don’t wait for the “perfect epiphany,” you can test things in little steps.
And remember: the world is rough right now, but your story isn’t finished. Plenty of people start new paths at 30, 40, even 50. At 25, you’ve got time to pivot more than once. Don’t let the voice saying “I’m doomed” trick you into believing it’s fact.
You don’t need to have it all figured out right this second. Just pick one small step that feels doable and keep building upon it, step by step. Honestly, even if it’s patting yourself on the back for mentally allowing yourself to take a shower. Give yourself small mental victories wherever you can.
You have to have the discipline to see something through. College isn’t for everyone, but you need *some* type of education or training if you want to change your job outlook. If you keep doing the same thing you’ve done before then you’ll be in the same position.
It’s perfectly reasonable to go for a program that has good employment prospects, not everyone is going to find a career that they love.