artık çok yaşlı
38 yaşındayım, beÅŸeri bilimler alanında iÅŸe yaramaz bir derecem var ve kesinlikle hiçbir geçmiÅŸ deneyimim yok. Herhangi bir iÅŸe baÅŸvurmaktan çok utanıyorum. Korkarım hayatım sona erdi. GeçmiÅŸ deneyim eksikliÄŸini açıklamak için iÅŸverene ne gibi bir mazeret sunabilirim? EÄŸitimimi 22 yaşında tamamladım ve o zamandan beri iÅŸsizim ve her zaman ailemle yaşıyorum. Önümde bir ışık göremiyorum. (Güney Avrupa’da yaşıyorum)
Etiketler:
Benzer İçerikler
Duygusal kararlar vermekten nasıl kaçınırsınız?
26M burada. GeçmiÅŸte verdiÄŸim bazı kararların duygular tarafından yönlendirildiÄŸini ve birkaçının geri teptiÄŸini fark ettim. Bazen arkadaÅŸlarla karşılaÅŸtırma, bazen hayal kırıklıÄ...
Çoğu insanın varlığından bile haberdar olmadığı baz...
Çok özel/popüler kariyerleri duyarak büyüdük ama çalışmaya başladığınızda kimsenin bahsetmediği tonlarca iş olduğunu fark ediyorsunuz. Örneğin yakın zamanda tedarik zinciri koordin...
Ä°ngiltere Deloitte veya HMRC
Herkese selam, Biraz tavsiye almayı umuyorum. 25 yaşındayım ve küçük bir enerji firmasında kilit müşteri yöneticisi olarak çalışıyorum. Åžu anki görevimde çok az ilerleme var, bu yÃ...
Riskli deneyim mi yoksa istikrar mı?
EÄŸitimimin sonuna yaklaşıyorum ve yurt dışında staj yapma ÅŸansım olabilir, bu kısmen alanımla ilgili, turizm yöneticiliÄŸi gibi. Ancak bu ÅŸirket hakkında, özellikle kötü yönetim, aÅŸÄ...
Potansiyel olarak Mavi Yaka'ya geçmek için İKİ Beya...
O yüzden elimden geldiğince kısa tutacağım ve umarım bir sonuç çıkarmak için yeterlidir ama uzun olacak. 25 yaşındayım, üniversiteden 3 yıl önce mezun oldum. Finans mezunuyum, aynı za...
Üniversite Eğitimi Olmayan ve Sonunda Uzaktan Çalışmak ...
Hiçbir zaman üniversite diploması alacak param olmadı. Ben otizmliyim ve diploma olmadan ilerleyebileceğiniz, çalıştığım işlerden herhangi biri iç politikaya indi ve sosyal beceri eksikli...
hayatımda ne yapacağıma dair hiçbir fikrim yok (25f) yar...
herkese merhaba!! 25 yaşındayım ve hayatta kendimi çok kaybolmuş ve geride hissediyorum. Bununla konuşacak kimsem yok, bu yüzden herhangi bir tavsiye/yorum takdire şayandır. 2020'den beri (ar...
evet yani ben (28f) gerçekte ne yaptığımı merak ediyoru...
Hayatı eğlenerek ve kısa yollara başvurarak atlattım. Hiçbir şey yapmadım ve çok az şey başardım. Pek çok otelcilik işinde çalıştım ve önlisans eğitimimi bir hobi gibi gördüm. So...
Başarılı bir hayat yaşayan insanları kıskanıyorum
İyi bir kariyere sahip, yüksek maaşlı, yakışıklı ve sadece popüler olan, normal bir hayat yaşayan insanları çok kıskanıyorum. Öyle bir lüksüm yok ve ne kadar çabalarsam çabalayım b...
Uzay kuvvetlerinde subay olmalı mıyım? Diplomam teknik de...
Herkese merhaba, ben 29F, Uluslararası İlişkiler diplomam var ve Tedarik Zinciri Yönetimi alanında başka bir diplomaya doğru çalışıyorum. Gerçekten Uzay Kuvvetlerinde subay olabilir miyi...
8 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
So what have you been doing? Taking care of elderly relatives is “experience”. So are raising children and volunteer work. Or do you mean you’ve been bed rotting in your childhood bedroom being supported by your parents?
You have like 20 years left in an avg career and are only like 16 years into an avg career at that age. 20 years is enough time to do pretty much anything, you just have to be very intentional about what you want out of that time.
It’s never too late, but it’s going to take drastic action to change things.
38 is not too old to change trajectories. But you need to provide more info – when did you graduate? What have you been doing since graduation? How have you been surviving at 38 with no experience? Your post is too vague as it stands for anyone to give helpful advice
There was a time when I was in a similar position. I was literally just too ashamed to apply for jobs because I was so deeply uncertain, lacking confidence in my skills and abilities. I falsely presumed that everyone else had it figured out, and that I was uniquely incapable and useless, soon to be a homeless dreg that everyone long abandoned.
A lot of this kind of thinking is very deeply warped. The fact is that almost nobody feels like they have it together, like they have clarity or direction on their future, and everyone is experiencing overwhelming doubt who isn’t in a position of extreme luck or, more likely, privilege via inherited wealth. We have a society that actively awards sociopathic traits.
So the first thing is to recognize that you are not as bad as you think you are, and other people aren’t as good as you think they are. Yes, it will be a challenge. But you have to decide whether you want to live or simply give up and die.
Do you have hobbies? What are your interests?Â
Maybe you will have to accept doing some kind of blue collar work.
Never too late to begin again.