artık çok yaşlı
38 yaşındayım, beÅŸeri bilimler alanında iÅŸe yaramaz bir derecem var ve kesinlikle hiçbir geçmiÅŸ deneyimim yok. Herhangi bir iÅŸe baÅŸvurmaktan çok utanıyorum. Korkarım hayatım sona erdi. GeçmiÅŸ deneyim eksikliÄŸini açıklamak için iÅŸverene ne gibi bir mazeret sunabilirim? EÄŸitimimi 22 yaşında tamamladım ve o zamandan beri iÅŸsizim ve her zaman ailemle yaşıyorum. Önümde bir ışık göremiyorum. (Güney Avrupa’da yaşıyorum)
Etiketler:
Benzer İçerikler
Yanlış kariyer peşinde koştuğumu düşünüyorum
26 yaşındayım ve hayatımdan hiç memnun değilim. Üniversitede genel olarak iyi notlar aldım ve yüksek lisans derecemi tamamladım (her iki derecem de ekonomi alanında), ancak bu güne kadar b...
30 yaşındayım ve şimdiye kadar sahip olduğum en iyi iş...
Yaklaşık iki yıl önce kurumsal operasyon işinden çıkarıldım ve bir etkinlik kiralama şirketinde geçici bir depo işine girdim çünkü paraya ihtiyacım vardı. Açıkçası ilk başta bund...
Sadece kendimin en iyi versiyonuna ulaÅŸmak istiyorum
Sadece kendimin en iyi versiyonuna ulaşmak istiyorum (Finansal/Sağlıklı ve amacı olan bir hayat) Sınırlı fırsatlara ve düşük maaşlara sahip bir üçüncü dünya ülkesinden 22 milyon ya...
Hiçbir becerisi olmayan 26 kişi sınavlara hazırlanırken...
Upsc ve diğer sınavlara hazırlanıyorum ve 3 denemeden sonra geçemedim ve artık aileme bağımlı olduğum ve özgürlüğümü satın almam gerektiği için durup para kazanmak istiyorum. Siyase...
35M Hiçbir zaman gerçekten bir kariyerim olmadı, faturala...
2013 yılında muhasebe alanında yüksek lisans derecesiyle mezun oldum ve yaklaşık bir yıl kamu muhasebesinde çalıştım ama hayatımdan nefret ettiğim için istifa ettim ve bir nevi her şeyd...
sıkışmış hissetmek
20 milyon yaşındayım, şu anda Bilgisayar Bilimleri Lisans Programının son yılındayım ve dürüst olmak gerekirse mezun olduktan sonra ne yapacağıma dair hiçbir fikrim yok. Maharashtra'da ...
Profesyonel Bir Sporcu Olarak Kariyer DeÄŸiÅŸtirmek
Profesyonel tenis oynuyorum ve 6 yaşımdan beri (24 milyon) neredeyse tüm hayatım boyunca tenis oynadım. Sorun ÅŸu ki, profesyonel tenis oynayarak para kazanamazsınız, dolayısıyla bu bir yetiÅ...
Çok kayboldum ve üzgünüm
BaÅŸlığa göre, yarım on yılı aÅŸkın bir süredir kariyerim hakkında sürekli bir savaÅŸ ya da kaç durumunda olduÄŸumu hissediyorum ve bunun artık bitmesini istiyorum. Herhangi birinin paylaÅ...
Seçenekler Bitti, Para Bitti, Zaman Bitti… Tavsiye Gerekl...
Herkese merhaba! Son zamanlarda biraz telaşlıyım ve biraz yardıma ihtiyacım var. Uzun lafın kısası, son iki yıldır ortaöğretim sosyal bilgiler öğretmeni olmaya çalışıyorum ama idari...
Kesinlikle gerçekçi hiçbir şeye tutkum yok.
BFA'm var ama mezun olduktan sonra tasarımdan nefret etmeye başladım. Bir çağrı merkezinde çalışıyorum. Para kazandıracak hiçbir şeye karşı kesinlikle tutkum yok. Sanat konusunda tutkul...
8 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
So what have you been doing? Taking care of elderly relatives is “experience”. So are raising children and volunteer work. Or do you mean you’ve been bed rotting in your childhood bedroom being supported by your parents?
You have like 20 years left in an avg career and are only like 16 years into an avg career at that age. 20 years is enough time to do pretty much anything, you just have to be very intentional about what you want out of that time.
It’s never too late, but it’s going to take drastic action to change things.
38 is not too old to change trajectories. But you need to provide more info – when did you graduate? What have you been doing since graduation? How have you been surviving at 38 with no experience? Your post is too vague as it stands for anyone to give helpful advice
There was a time when I was in a similar position. I was literally just too ashamed to apply for jobs because I was so deeply uncertain, lacking confidence in my skills and abilities. I falsely presumed that everyone else had it figured out, and that I was uniquely incapable and useless, soon to be a homeless dreg that everyone long abandoned.
A lot of this kind of thinking is very deeply warped. The fact is that almost nobody feels like they have it together, like they have clarity or direction on their future, and everyone is experiencing overwhelming doubt who isn’t in a position of extreme luck or, more likely, privilege via inherited wealth. We have a society that actively awards sociopathic traits.
So the first thing is to recognize that you are not as bad as you think you are, and other people aren’t as good as you think they are. Yes, it will be a challenge. But you have to decide whether you want to live or simply give up and die.
Do you have hobbies? What are your interests?Â
Maybe you will have to accept doing some kind of blue collar work.
Never too late to begin again.