ait olmama hissini hisseden başka kimse var mı?
Bugün ben ve arkadaşlarım yüzmeye gittik ve arada bir nihayet düşüncelerimden kaçıyordum ve gerçekten biraz eğleniyordum ama sonra o duygu ve his geri geldi. Ben buraya ait olmadığım hissine kapılırken onlar sohbet ediyor ve yemek yiyorlardı. (YALNIZ kalmaya ihtiyacım var) depresyonum ve bağımlılıklarımla o kadar uzun zamandır mücadele ediyorum ki hayatıma zar zor ayak uydurabiliyorum pozitif kalmak için elimden geleni yapıyorum ve her zaman kendimin mutlu yanını gösteriyorum ama yine de öyle olduğumu hissediyorum "MUTLU" doğru gelmiyor.
Sanırım depresyonum o kadar uzun süre benimle kaldı ki, sanki gerçekten hissedebildiğim en yakın şeymiş ve bu benim gerçek tarafımmış gibi geliyor. bugün olduğu gibi ne zaman geçici olarak mutlu olsam içimde bir his var "bu sen değilsin, bu senin gerçek benliğin değil". BU BAZILARINIZ İÇİN ÇOK KARIŞIK OLABİLİR VE BEN TAMAMEN ANLIYORUM.
Bu iğrenç hastalıkla mücadele ederken hepinizin iyileşmesi için dua ediyorum. GÜLE GÜLE!!
Etiketler:
Benzer İçerikler
Bu doğru yol mu?
Yıllarca perakende ve fast food sektöründe çalışıp Alzheimer hastası büyükanneme baktıktan sonra 27 yaşında lojistik okuyorum. İki yıl önce vefat etti ve ben güvenliğe gittim ama par...
22 yaşındayım ve hayatımla ne yapacağım hakkında hiç...
(İngilizcem için özür dilerim, ana dilim için değil) Merhaba, 22 yaşındayım ve hemşirelik diplomamı yeni aldım ama dürüst olmak gerekirse hemşirelik hiçbir zaman hayalimdeki iş ya da...
Birinin bana iş vermesine ihtiyacım yok. Keşke birisi ban...
Son zamanlarda çok zorlanıyorum ve açıkçası bu duyguları başka nereye koyacağımı bilmiyorum. Yüksek lisansımı Klinik Psikoloji alanında tamamladım ve diplomamı almak kolay olmas...
Felsefe ve Sinirbilimin çift diploması iyi midir?
Merhaba, Bir ana dal seçme konusunda biraz çıldırdığım için şimdi biraz reddit'e çarpıyorum. Benim tutkum felsefe ama aynı zamanda iyi maaşlı bir iş de isterim, gerçekten mecbur kalÄ...
Cesareti kırıldı ve 36 yaşında kaybedildi
Sanatla ilgili bir şeyler yapma umuduyla başladım ve lise dışında animasyon üzerine üniversiteye gittim. Yaklaşık 2 yıl sonra, bilgisayar tarafına girmeye başlayınca, bunun pek de eğlen...
Hayatın yönü ve yarı yolda bütün benliğimi kaybetmek
Son birkaç yıldır çok zor zamanlar geçiriyorum. Sebebini tam bilmiyorum ama beni rahatsız eden şeyler var. Hayatın aynı evresinde bir kez bulunmuş insanların tavsiyesine ihtiyacım var. 2...
Birinci Sınıf Konuşma Terapisti Dışarı Çıkmak İstiy...
Herkese merhaba! Uzun gönderi için şimdiden özür dilerim - kendimi inanılmaz derecede kaybolmuş hissediyorum ve gerçekten nereye döneceğimi bilmiyorum. Yakın zamanda yüksek lisansımı ko...
Birçok büyük tutkusu olan insanlar; okuldan sonra ilk ola...
Avustralya'da bir lise öğrencisiyim ve gelecek konusunda heyecanlıyım ama ilgi alanlarımı nasıl bir araya getireceğim konusunda kafam karıştı. Dünyayı dolaşmak, farklı kültürleri den...
O kadar kaybolmuş ve perişan haldeyim ki.
32M, İngiltere, 10 aydır işsiz, önceki işi 10 yıl boyunca bir kafedeydi. Okulda pek başarılı olamadım, üniversitede BT okudum, hoşuma gitmediği için Dijital Medya üniversitesinden ayrı...
20'li yaşlarımın ortasındayım ve iyi bir kariyere ...
Ben 20'li yaşların ortasında Asya'da yaşayan bir adamım ve yıllardır bir şeylerle mücadele ediyorum. Son zamanlarda neredeyse dayanılmaz hale geldi. Kağıt üzerinde hayatım berbat değil...
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Yeah, I get that “inner voice trying to break me down” feeling all the time but that just maybe coz I am low key a grown ass NEET with ptsd and social anxiety who rarely touches grass and have zero clue on what to do with his life, so having no contact or communication with the real world might be what’s keeping my inner voice active all the time.
I clearly am just not built to function as a human being, it seems and so that makes me feel that I am the odd one out and not in a good way.