33M eski sevgilisini unutamıyor ve hayatta ilerleyemiyor… kendini sakinleştirmek için diğer kadınları kullanamıyor

33 milyon yaşındayım ve 4 yıllık ayrılığın ardından bile üstesinden gelemediğimi itiraf etmekten utanıyorum. "mükemmel eski" neredeyse 6 yıldır birlikte olduğum kişi. Onunla 20’li yaşlarımın başındayken tanıştım ve kesinlikle o olduğunu düşündüm. Onunla tanıştığımda yarı manik bir durumdaydım (yakın zamanda Tip 1 Bipolar Bozukluk tanısı konuldu). O akıllı, güzel, şefkatli, mali açıdan sorumlu, basiretli, aile odaklı vb. Ona çok aşık olduğumu hissettim ve sonsuza kadar onunla birlikte olacağımı düşündüm.

Ancak o zamanlar çok karizmatiktim (muhtemelen hipomani nedeniyle) ve çocukluğumdan beri hissettiğim altta yatan depresyon ve kaygının çoğunu ifade edemiyordum. Yürüttüğüm çevrimiçi bir iş yürümeyince, kendimi kaybolmuş ve depresyonda hissettim ve beni sakinleştirmesi için neredeyse duygusal olarak ona bağımlı hale geldim. Çok görkemliydim ve birdenbire kendimi daha az önemli ve savunmasız hissettim.

İlişkimizi sağlam tutmak ve kendimi sabit tutmak için prestijli, tam zamanlı bir işe başladım ve iş yerinde mükemmeliyetçilik konusunda yaşadığım büyük endişeye rağmen (hasta günleri geçirip işten kaçmam gibi) birkaç yıl boyunca sorun yoktu. ilişkimizde o kadar büyük bir gerginlik yarattı ki sonunda iş baskısına daha fazla dayanamadım. Alacağım için kırgın hissediyordu "kolay yol" o da aynı derecede çok çalıştığı için yaklaşık 4 yıl önce aniden ondan ayrıldım.

Bir anda kendimi özgür hissettim ve ona çok kızdım. Birlikte mülklerimiz vardı ve avukatlar vs. ile işler karışmıştı. Ama ben farkına bile varmadan neredeyse hipomaniye girdiğimi hissettim, gösterişli oldum, durmaksızın egzersiz yaptım ve çok rastgele oldum.

Sonraki birkaç yıl içinde tekrar iş peşinde koşmayı denedim ve çok sayıda kısa vadeli ilişkim oldu. İşim için uygun olmadığımı anlayana kadar eski sevgilime karşı neredeyse hiçbir şey hissetmiyordum. Ve sonra aniden depresyon beni vurdu ve onu tekrar özlemiştim ve keşke ondan hiç ayrılmasaydım. Ama onu gerçekten sevip sevmediğimi ya da onunla birlikte olmanın verdiği rahatlığı bile bilmiyorum, eğer bu mantıklıysa.

O zamandan beri muhtemelen 10’a yakın kısa süreli ilişkim oldu ama bu neredeyse hiçbir şey onunla ve onunla yaşadığım hayatla kıyaslanamaz. Geçen yıl manik bir dönem geçirdim ve kariyerimi, itibarımı, sağlığımı, tüm paramı kaybettim… ve eve geri dönmek zorunda kaldım.

Tekrar ayaklarımın üzerinde durmaya çalışıyorum ama kendimi her zaman çok yalnız ve savunmasız hissediyorum ve keşke onunla birlikte olabilseydim. Ne yaparsam yapayım, ara sıra görüştüğüm kızlardan saklamak zorunda kaldığım acı dolu anılar ve geçmişe dönüşler aklıma geliyor.

Bana seks ve aşk bağımlısı teşhisi konuldu ve muhtemelen tüm ilişkilerden (flört uygulamaları ve internette gezinme dahil) uzak durmam gerektiğini biliyorum. Ama sanki onun yerini alacak birisini arıyormuşum gibi.

Hayatıma devam edemiyorum ve sihirli bir şekilde zamanı geri alıp onunla birlikte olmayı ve hayatımızda o yere tekrar sahip olmayı diliyorum. Bunun mümkün olmadığını biliyorum ama içimdeki bu çaresiz çocuk bunu sürekli gündeme getiriyor.

Peki ne yapacağım? Kendimi geçici olarak daha iyi hissetmem için her zaman yeni kızlara mesaj göndermenin cazip geldiğini fark ettim. Yeni bir iş arıyorum ama yavaş ilerliyor ve kendimi çok değersiz hissediyorum.

Neye odaklanıyorum? Trajediyi nasıl anlamlandırabilirim? Ciddi bir depresyondayım ve her gün uyanmakta zorlanıyorum. Yavaş yavaş egzersize geri dönüyorum ama yine de utançtan dolayı arkadaşlarımla bağlantı kurmakta zorlanıyorum. Ve bu karmaşık ayrılık yüzünden pek çok meslektaşımı/arkadaşımı kaybettim. Ayrıca yalanlarım ve hile yaptığım için kendimden nefret ediyorum, özellikle de ayrılıktan bu yana.

TLDR: Bipolar ve potansiyel gizli narsisizm hastası olan 33M’den ayrılan "mükemmel ortak" 4 yıl önce. Yıllardır depresyona giriyor ve ne olursa olsun onu geri istiyor ama bunu bir türlü atlatamıyor. Kayıp/kederle baş etmek için bir dizi kısa süreli ilişkiden sonra seks ve aşk bağımlısı tanısı konur.