30 yaşındayım, işsizim, ailemle yaşıyorum ve sanki yıllardır sürükleniyormuşum gibi hissediyorum.

30 yaşındayım, şu anda ailemle yaşıyorum ve şu anda işsizim. Dürüst gerçek şu ki, kendimi bağımsız bir hayat kurmaya zorlamak yerine, işleri devam ettirmek için çok fazla yılımı sürüklenerek ve asgari düzeyde yaparak harcadığımı hissediyorum. Hayat rahat ve korunaklıydı ve sanırım bu benim aynı yerde kalmamı çok kolaylaştırdı. Şimdi yukarı bakıyorum ve 30 yaşında olduğumu fark ediyorum ve gerçekten ilerlememiş gibi hissediyorum.

Geçmişim biraz dağınık. Yaklaşık iki yıl devlet denetiminde, yaklaşık iki yıl yedek öğretmen olarak ve birkaç yıl da otel kapıcı olarak otelcilik sektöründe çalıştım. Bunların hiçbiri gerçekten net bir yöne dönüşmedi. İşlere başvuruyorum ama çoğu zaman başvurular kayboluyor ve hiçbir şey olmuyormuş gibi geliyor. Aynı zamanda sorunun bir kısmının bende olduğunu biliyorum. Ben her zaman farklı dünyalara ayak basan ama hiçbir zaman hiçbir şeye tam olarak bağlanmayan biri oldum. Suda kalmaya yetecek kadar yapıyorum ama gerçek bir ivme yaratmaya yetmiyor.

Bunun bir baÅŸka parçası da muhtemelen hiçbir zaman düzgün bir ÅŸekilde baÅŸa çıkamadığım oldukça ciddi DEHB’ye sahip olmamdır. Odaklanmak ve uzun süre tek bir yola baÄŸlı kalmak benim için gerçekten zor. Fikirler ve olasılıklar arasında atlıyorum ve sonunda hiçbir ÅŸey yapmıyorum. Kağıt üstünde hayatım berbat deÄŸil. 20.000 doların altında bir miktar birikimim var, borcum yok ve beni baÄŸlayan hiçbir gerçek sorumluluk yok. Teorik olarak bu, harekete geçmek için mükemmel bir zaman olmalı ama zihinsel olarak kendimi sıkışmış hissediyorum.

Åžu anda sanki üç farklı ÅŸeridin önünde duruyormuÅŸum gibi geliyor ve hangisine yöneleceÄŸimi bilmiyorum. Bir ÅŸerit fotoÄŸrafçılık gibi yaratıcı çalışmalara her ÅŸeyi dahil ediyor. DiÄŸer bir yol ise New York’ta hayatta kalabilmek için yaratıcı iÅŸler geliÅŸtirirken bir yandan da istikrarlı bir tam zamanlı iÅŸ bulmak. Üçüncü ÅŸerit, kendimi konfor alanımın dışına itmek için mevcut ortamımdan bir süreliÄŸine ayrılıp tamamen farklı bir ÅŸey yapmak, uzak bir yerde mevsimlik çalışmak gibi.

Bunun tembellik mi, korku mu, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu mu yoksa hepsinin birleşimi mi olduğunu bilmiyorum. Sadece sıkışıp kaldığımı biliyorum.