26m başarısızlık ve değişmek istiyorum.
Burada bu yaÅŸ oldu ve kaybeden olmaktan baÅŸarılı olmaya giden oldu mu? BaÄŸlam için, bu yıl uzun vadeli iÅŸsizlik ile mücadele ettim, tüm spor salonumu kaybettim, hala evde yaşıyorum. Bu yıl kendimi kaybettim. Parasızdım, sıska olmaya geri döndüm, hiçbir iliÅŸkisi olmadı ve hayatımdan nefret ettim. 5 ayda 27 olacağım ve bu yıl bir araba sahibi olmak ve ülke dışına seyahat etmek dışında gösterecek hiçbir ÅŸeyim yok. Temelde deÄŸeri olmayan bir erkek çocuÄŸum. 20’li yaÅŸlarım boyunca durgunlaÅŸtım. Her zaman çıkmaz iÅŸlerde çalıştı, asla zam almak için bakmadı, her zaman sadece hayatta yaÅŸamak için minimum çıplak yapıyor.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Bir kariyer yoluna karar veremiyorum… herhangi bir rehberl...
MERHABA! Ben (20 K) başkalarının rehberliğine ihtiyacım var. Gerçekten bir kariyer yoluna karar veremiyorum. İlkokul öğretmeni olarak veya Tarımsal işletme yönetimi alanında uzmanlaşmak ...
Kayıp Duygu
Şu anda 24F, yakında 25 yaşına girecek. Üniversiteye gittim, 22 yaşında hukuk öncesi diplomamı aldım O zamandan bu yana hükümet ve özel hukukta hukuk asistanı olarak çalıştı Avuk...
45 yaşındaki, diplomasız annem için işler
Herkese merhaba, ben annemi gerçekten seven bir üniversite öğrencisiyim. Annem şu anda 45 yaşında ve 21 yaşındayken beni doğurdu, bu yüzden sadece liseyi bitirdi ve üniversiteye hiç gitm...
İşletme okumayı sevmiyorum
19F yaşındayım, şu anda işletme okuyorum. Bir lise öğrencisi olarak gözüm hiçbir zaman işe odaklanmadı. Çoğunlukla sanat alanında tutkulu olduğum pek çok şey var (Sanırım bu gerçe...
Neredeyse her zaman üniversiteye gidebilir ve hayatınızı...
Aralarından seçim yapabileceğiniz çok sayıda çevrimiçi kolej vardır ve çoğu üniversite tamamen çevrimiçi dereceler sunmaktadır. Öğrenci kredilerine, hibelere ve burslara erişim sayesi...
M 20'li yaşların sonunda, kariyerinde sınırlı iler...
Üniversitede 4 yıl ceza adaleti uzmanı olarak çalıştım. Mesleki işler gibi uygulamalı işleri seviyorum ama bunu asla yapamayacağımı hissettim ve yarı yolda bir nöbet geçirdim ve epilep...
Kendimi işe getiremediğimde ne yapmalıyım?
Birkaç ay önce işimden ayrıldım ve çalışmak zorunda olma düşüncesi kafama kurşun sıkma isteği uyandırıyor. Uyanık hayatımın çoğunu, tek amacımın bazı asalak milyarderler için ...
Düşük not ortalaması ve akademik denetimli serbestlik il...
21 yaşındayım ve geleceğim için bir sonraki en akıllıca adımı bulmaya çalışıyorum. Üniversiteye 23'üncü sonbaharda bir CIS programında tam burslu olarak başladım. Yıl boyunca 5-6 ...
Bu kariyer yolunu seçerken hata yapmışım gibi geliyor. P...
Merhaba! 20'li yaÅŸlarımın sonlarındayım ve yaklaşık 2,5 yıllık deneyime sahip bir Yazılım GeliÅŸtiricisiyim. 2024 yılında Atlantik Kanada'daki bir topluluk kolejinden BT Programlama alanÄ...
Üniversite için büyük yardım /:
... Merhaba! Bunun doğru blog olup olmadığını bilmiyorum ama şu anda üniversitede üçüncü sınıftayım!! Biyoloji bölümü olarak geldim ((Lisede ikili kayıt olduğum için bazı Gen Ed'...
3 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

It’s never to late to change your direction in life
The thing about the gym though is that if you exercised in the past you will have muscle memory therefore, whenever you exercise again you will gain muscle at a faster rate compared to when you had first began exercising.
You can turn around. If it helps, here’s my story:
At 27 I had a college degree, private, expensive, and had held no real job, no professional work experience, had generated no real income. My then boyfriend left me for another girl, and I was living paycheck to paycheck. On top of that, a tooth was starting to hurt real bad and I had no dental insurance. How does the A Student ends up so behind the pack?
I tried asking my mother for money to go to the dentist, she hung up and said it was my responsibility, this was the life I had chosen. I don’t even remember how I pooled the money and got the needed care, but I was done with that life. I was trying to become an artist, but evidently had no mentorship and no idea on how to do it. So that was it for me. I applied for a sales job, said farewell to music school, packed my stuff and move once again. First paycheck felt like “this is life, this is what security feels like”. Wrong, I was fired 10 months into the gig and the guy I dated during that period literally ghosted me.
Then I got into an arts management internship, spend my last dimes mostly from my severance package and went all in. I lived with a host family which allowed me to witness what a loving family is like. I was still broke, but emotionally better than before. Then… just one thing after the next. Once I hit my first professional gig, the next ones lined up. 8 years later, I’m in a very solid position (startup tho, they can still fire me at any day) and whatever happens I tust I got some serious skills businesses are willing to pay for, not out of the blue, there was sleepless nights studying and lots of failed projects, but here we are, in a place I never thought I was gonna be.
Not everything is great. I cry constantly, grieving for my mid 20’s hoping I hadn’t screwed up so hard, lost so much time chasing fuckboys instead of building real connections, I wouldn’t be this lonely had I known better back then. But I guess… one step at the time, at least this time we won’t starve.
So, yeah, you’re gonna make it, just keep pushing. And remember to seed now what you want to harvest: real friendships, connection, and the rest will come with grit.