26m başarısızlık ve değişmek istiyorum.
Burada bu yaş oldu ve kaybeden olmaktan başarılı olmaya giden oldu mu? Bağlam için, bu yıl uzun vadeli işsizlik ile mücadele ettim, tüm spor salonumu kaybettim, hala evde yaşıyorum. Bu yıl kendimi kaybettim. Parasızdım, sıska olmaya geri döndüm, hiçbir ilişkisi olmadı ve hayatımdan nefret ettim. 5 ayda 27 olacağım ve bu yıl bir araba sahibi olmak ve ülke dışına seyahat etmek dışında gösterecek hiçbir şeyim yok. Temelde değeri olmayan bir erkek çocuğum. 20’li yaşlarım boyunca durgunlaştım. Her zaman çıkmaz işlerde çalıştı, asla zam almak için bakmadı, her zaman sadece hayatta yaşamak için minimum çıplak yapıyor.
Etiketler:
Benzer İçerikler
20'li yaşlarının sürekli kariyer karmaşası olduğ...
20'li yaşlarımın başındayım ve bazen ben hâlâ gerçekte ne yapmak istediğimi anlamaya çalışırken çevremdeki herkesin kendi hayatı çözülmüş gibi geliyor. Bir gün kariyerim konusund...
18 ve seçim felci!
Şu anda devlet üniversitesinde okuyorum ve bir hastanede tam zamanlı eczane teknisyeni olarak çalışıyorum. Şu ana kadarki en iyi işim olsa da bu beni sonsuza kadar sürmeyecek. Eczacı olmay...
Yakın zamanda intihar girişiminde bulundum, kısa süre so...
Geçenlerde intihara teşebbüs ettim, ameliyat oldum ve sonrasında psikiyatride yatarak tedavi gördüm. Kısa süreli sakatlık iznimdeyken ilaç kullanıyorum ve terapiye gidiyorum. İzindeyken, b...
Diplomamı boşa harcadım ve kendimi kapana kısılmış hi...
28 yaşındayım ve bağımsız bir yetişkin hayatı kurma konusunda umutsuz hissediyorum. 2020 yılında bilişim alanından mezun oldum ancak mezun olduktan sonra bu alanda iş bulamadım. Doğrusu...
Bazen kaybolmuş hissetmek sadece hayatınızın iki versiyo...
Bu son zamanlarda düşündüğüm bir şey. Çoğu zaman insanlar kendilerini kaybolmuş hissettiklerini söylerken, hayatlarında bir zamanlar anlamlı olan bir şey aniden artık anlamsız hale gel...
T20'ye gitmemenin başarımı engelleyeceğini hissediy...
% 99'una teşhis konmamış DEHB olan lise son sınıf öğrencisi. Eğer çok çalışmazsam ve iyi bir okula girmezsem asla başarılı olamayacağımı söyleyen ebeveynler, büyükanne ve büyükb...
Yeni işimde 1. günüm bitti ve çaresizce ayrılmak istiyo...
Benim (20F) geçmişim: - beşeri bilimlere odaklanan bir yüksek lisans mezunuyum, ne yapacağımı bilemedim bu yüzden üniversitede bilgisayar bilimine başladım, disiplin, odaklanma ve matemati...
Tavsiye arıyorum!
Merhaba, Şu anda Aile Hekimliği muayenehanesinde Sertifikalı Tıbbi Asistan olarak çalışıyorum. 2 yıldır bu pozisyondayım. Kendi ülkemden Tıp diplomam var ve tam zamanlı bir işte çalı...
Peki escoger'la ne ilgisi var?
Merhaba, ikinci bir çıkışta daha yeni bir giriş yaptım, tam olarak öğrenemedim, buenas notları ve diğer müfredat dışı derslerle ilgili olarak, Asya'da başka bir ülkede, ambargoda, diğ...
Kendimi disiplinli kalmaya ve görevleri yerine getirmeye na...
Geçen yıldan bu yana zor zamanlar geçiriyorum. BPD, DEHB ve depresyonum var. Travmatik bir şey yaşadım ve kalkıp duş, temizlik, yemek pişirme, dua etme gibi temel görevleri yerine getiremiyo...
3 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
It’s never to late to change your direction in life
The thing about the gym though is that if you exercised in the past you will have muscle memory therefore, whenever you exercise again you will gain muscle at a faster rate compared to when you had first began exercising.
You can turn around. If it helps, here’s my story:
At 27 I had a college degree, private, expensive, and had held no real job, no professional work experience, had generated no real income. My then boyfriend left me for another girl, and I was living paycheck to paycheck. On top of that, a tooth was starting to hurt real bad and I had no dental insurance. How does the A Student ends up so behind the pack?
I tried asking my mother for money to go to the dentist, she hung up and said it was my responsibility, this was the life I had chosen. I don’t even remember how I pooled the money and got the needed care, but I was done with that life. I was trying to become an artist, but evidently had no mentorship and no idea on how to do it. So that was it for me. I applied for a sales job, said farewell to music school, packed my stuff and move once again. First paycheck felt like “this is life, this is what security feels like”. Wrong, I was fired 10 months into the gig and the guy I dated during that period literally ghosted me.
Then I got into an arts management internship, spend my last dimes mostly from my severance package and went all in. I lived with a host family which allowed me to witness what a loving family is like. I was still broke, but emotionally better than before. Then… just one thing after the next. Once I hit my first professional gig, the next ones lined up. 8 years later, I’m in a very solid position (startup tho, they can still fire me at any day) and whatever happens I tust I got some serious skills businesses are willing to pay for, not out of the blue, there was sleepless nights studying and lots of failed projects, but here we are, in a place I never thought I was gonna be.
Not everything is great. I cry constantly, grieving for my mid 20’s hoping I hadn’t screwed up so hard, lost so much time chasing fuckboys instead of building real connections, I wouldn’t be this lonely had I known better back then. But I guess… one step at the time, at least this time we won’t starve.
So, yeah, you’re gonna make it, just keep pushing. And remember to seed now what you want to harvest: real friendships, connection, and the rest will come with grit.