26 Milyon Çeyrek Ömür Krizi mi? Ticaret ve Anlam Arayışında Sıkışmış

Herkese merhaba

Kanada’da 26 milyon yaşındayım ve ÅŸu anda tamamen kaybolmuÅŸ hissediyorum.

Birkaç yıl önce tasarım bölümünden mezun oldum ama kariyer açısından pek bir yere varamadı. GeçtiÄŸimiz günlerde bir elektrik ÅŸirketine girdim ve yaklaşık 4 ay sonra beni IBEW’e kaydettirmeyi planlıyorlar. Bu iyi bir fırsat ve girilmesi zor.

Sorun şu ki 4 aydır depodayım ve şu anda depoda çalışıyorum. Yavaş hissediyorum. Erkekler saçma sapan konuşuyor ve bende bu yok diyor. Güvenimi çok zorluyor. Sahada çalışmanın farklı olacağını umuyorum ama şu anda bu işte berbat olduğumu hissediyorum.

Ãœstelik ne istediÄŸimi bile sorguluyorum. Ä°yi para kazanmaya ve saÄŸlam bir emekli maaşı almaya çok önem verirdim. Ancak bir aile üyem sendikaya üyeydi ve genç yaÅŸta öldü ve bu, “ÅŸimdi çalış, sonra eÄŸlen” zihniyetine bakış açımı deÄŸiÅŸtirdi.

Aslında insanlara yardım etmeyi önemsiyorum. Tıp alanı, çocuklarla çalışmak anlamlı bir şey. Her zaman şefkatli bir tip oldum. Ama şu anda mutsuz olduğum için kariyer değişikliğini romantikleştiriyor muyum bilmiyorum.

Bazı günler kendimi son derece depresif hissediyorum ve hayatta yönümü kaybetmiş hissediyorum. Takasların benim için mi olduğundan, yoksa sadece zorlu bir alışma döneminde mi olduğumdan emin değilim.

26 yaşında benzer bir şey yaşayan var mı? Sahaya çıkana kadar beklemeli miyim?
Yanlış kariyerde olup olmadığınızı ve erkenden mücadele edip etmediğinizi nasıl anlarsınız?

Herhangi bir tavsiye yardımcı olacaktır.