24M Omurga Yaralanması
Yakın zamanda bana 3 şişkin disk (T11-12, L4-5, L5-S1) teşhisi konuldu – 24 yaşında L4-5’te posterior halka şeklinde bir çatlak ve L2-S1’den Faset Atropati – Gerginliği azaltmak için ve fizik tedavide 42 lbs’den 228 lbs’ye düştüm ancak işimi, evliliğimi, ayık olma yeteneğimi etkileyen kronik ağrı nedeniyle zihinsel olarak yokuş aşağı yuvarlanıyorum ve başarısızlık gibi hissediyorum ve yeteneğim temel sorumlulukları yerine getirmek (ev işleri, hijyen, yemek yapmak vb.) Umudumu nasıl kaybetmem?
Düzenleme: Beni gerçekten çok iyi destekleyen harika bir eşimin olması, genç yaşta adımıza bir evimiz olması ve yönetmekten gerçekten keyif aldığım küçük bir işletmemin olması suçluluk ve başarısızlık duygularımı daha da artırıyor. Yani mutlu olmam gerekiyor ama her zamankinden daha mutsuzum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
ABSN programımda mücadele ediyorum ve Sağlık Bilimleri a...
Şu anda hızlandırılmış bir BSN programındayım ve bunu başarıp başaramayacağımı sorgulamaya başlıyorum. Saatlerce ders çalışmama rağmen notlarım pek iyi değil ve bilgileri aklımd...
Bir kariyer yolu seçmekte zorlanıyorum
Herkese merhaba! Colorado'daki üniversitede ikinci sınıf öğrencisiyim. Hangi mesleği yapmak istediğimi seçerken gerçekten çok zorlanıyorum. Rad teknolojisi, sonografi vb. gibi uygulamal...
29 ay yakında 30 olacağım, ne yapacağımı bilmiyorum
Bu yüzden liseden mezun olduğumda bilgisayar bilimi okudum, ancak disleksik olduğum ve kodlamanın temelde imkansız hale geldiği için bu alanda hiçbir yeteneğim olmadığını kısa sürede ke...
Üniversite öğrencisi için kariyer fikirleri
Sosyoloji bölümünde okuyan ve özel eğitim alanında yan dal yapma potansiyeli olan bir üniversite ikinci sınıf öğrencisiyim ve yalnızca pediatri ile çalışmakla çok ilgileniyorum. Ölesi...
29 yaşında kariyer yolunu değiştirmeye çalışıyorum
29 yaşında iki çocuk babası. İnşaat tahmincisi olarak çalışıyorum ve iyi para kazanıyorum ama haftada 50 ile 70 saat arasında çalışıyorum ve ailemle geçirdiğim zamanın çoğunu kaç...
36 yaşında baştan başlamak - kariyer fikirleri mi?
*35 (başlıkta yazım hatası) Kariyerim çöktü ve 35 yaşında yeniden başlamanın bir yolunu bulmakta zorlanıyorum. Başlangıçta biyoloji okudum ve yüksek lisansa, tıp ya da dişçilik ok...
Kariyer yolu tavsiyesi arıyorum
Kariyer durumumla ilgili tavsiye almayı umuyorum. Biraz karmaşık olduğundan biraz uzun olacak. Lisansımı muhasebe alanında aldım ve birkaç yıl kamu muhasebesinde çalıştım. Başlangıçta...
Neredeyse 27 yaşındayım ve kayıp
Yakında 27 yaşına gireceğim ve ne yapacağımı bilmiyorum. Biraz iş geçmişim. 18-20 Bayi gemisi için depo 21-21 çilingir 7 ay sonra ayrıldı 22-23 kurye şoförü olarak iş buldu 23-...
Ailenizin sizin için istediği gelecek sizin istediğiniz h...
Herkese merhaba, ben 19M yaşındayım ve şu anda ailemle birlikte Avrupa'da yaşıyorum. Buraya taşınmak benim seçimim değildi ve o zamandan beri kendimi evimde gibi hissetmekte zorlanıyorum. ...
Gerçekten hangi kariyeri istediğinizi nasıl anladınız?
Hayatımda ne yapmam gerektiği ve nasıl bir kariyer seçeceğim konusunda kafam karıştı. Gerçekten neyin peşinden gitmek istediğinizi nasıl anladınız ve neden? Tutku mu, merak mı, para mı...
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

This is probably a question better suited for a back injury or chronic pain sub. I’m sure there’ll be people there who resonate with your injuries and offer better guidance.
That said, I have some health issues of my own that can affect my daily life at times so I can understand to an extent. One thing to remind yourself of is that you’re in physical therapy – you’re actively involved in improving the situation at the guidance of medical professionals who believe that action can improve the situation. There’s some hope for improvement/healing there alone. Another thing, and I am no doctor, but from what I’ve read in researching my own issues is that disc injury outcomes are much better the younger you are, so there’s more going your way as you’re very young. Think of all the things in your edit that you have to be grateful for. I know that our health is so fundamental to who we are and how we live life and that once it starts to decline, we can’t see all of the other positive things because the pain and lacking quality of life is in our face 24/7. There’s a lot of hope to be extracted from just being grateful over the smallest things on a daily basis. Lastly, remember that everything in life is just temporary and to live your life one day at a time. By that I mean try to stay present and don’t drift off into the future mentally worrying about your condition or how it’ll affect your life. Just try to get through each day.
Best of luck my friend & I hope you can find the answers you need here or elsewhere.