24M Omurga Yaralanması
Yakın zamanda bana 3 ÅŸiÅŸkin disk (T11-12, L4-5, L5-S1) teÅŸhisi konuldu – 24 yaşında L4-5’te posterior halka ÅŸeklinde bir çatlak ve L2-S1’den Faset Atropati – GerginliÄŸi azaltmak için ve fizik tedavide 42 lbs’den 228 lbs’ye düştüm ancak iÅŸimi, evliliÄŸimi, ayık olma yeteneÄŸimi etkileyen kronik aÄŸrı nedeniyle zihinsel olarak yokuÅŸ aÅŸağı yuvarlanıyorum ve baÅŸarısızlık gibi hissediyorum ve yeteneÄŸim temel sorumlulukları yerine getirmek (ev iÅŸleri, hijyen, yemek yapmak vb.) Umudumu nasıl kaybetmem?
Düzenleme: Beni gerçekten çok iyi destekleyen harika bir eşimin olması, genç yaşta adımıza bir evimiz olması ve yönetmekten gerçekten keyif aldığım küçük bir işletmemin olması suçluluk ve başarısızlık duygularımı daha da artırıyor. Yani mutlu olmam gerekiyor ama her zamankinden daha mutsuzum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
30A- Reddedilen e-postalar arasında kayboldum, şu anki iş...
Yaklaşık 10 yıldır müşteriyle yüz yüze işlerde çalışıyorum ve dürüst olmak gerekirse kendimi sıkışmış hissediyorum. Başka şeyler de denedim ama onlar benim için pek işe yaramad...
Stüdyo mu? Hayatımda bu benim teklifim mi?
Hola, henüz buralara varmadın, ama henüz baÅŸlamadın. 19 yıl sonra, prensip gereÄŸi daha iyi bir seviyedeki uygulamaları sonlandırdım... (daha önce olduÄŸu gibi) BaÅŸarılı bir bilim insanÄ...
33M, bakım verdikten sonra sıfırdan başlayarak kariyere ...
Herkese merhaba, Bunu büyük bir dürüstlükle ve biraz da çaresizlikle yazıyorum, buradaki birinin bana yol göstermesini veya beni doğru yöne işaret etmesini umuyorum. 33 yaşındayım. B.C...
Hayat
Şu anda Lisans eğitimimi tamamladım. Ama hiçbir şey beni ilgilendirmiyor. Bir şekilde ne yapacağını çözen böyle insanlar var mı?
15 yaşımdan beri çevrimiçi elektronik / video oyunları ...
Bu uzun zamandır beklenen bir şey olabilir. Annemle babamın bir mağazası vardı ve okuldan sonra eve ya da arkadaşlarımın evine gitmek yerine o mağazaya gittim ve söz konusu mağazanın kasi...
BeÅŸeri bilimler okumak bir hata olur mu?
MERHABA! Åžu anda yetiÅŸkinlere yönelik bir eÄŸitim kursundayım ve Eylül 2027'de üniversiteye gitmeyi umuyorum. Gerçekten beÅŸeri bilimler okumak istiyorum, dünyayı kaotik ve kafa karıştırÄ...
Ä°ÅŸ kaybetmeye devam
Bu sorunu yaşayan var mı? Bunu anlamak için ne yaptın? 36 yaşındayım ve hala başarılı olmak istiyorum.
Ortalama olmak bir seçenek midir?
Merhaba millet, Ben (25 F) açıkçası bu noktada ne yapacağımı bilmiyorum. İşe yaramaz bir lisans diplomam var (Çeviribilim). Tek tam zamanlı iş deneyimim olarak içerik düzenleme (Gerçi ...
Genç yaşta çalışmak
Ä°ÅŸ deneyimi olmayan bir gencin internette iÅŸ bulmasının yolları nelerdir diye merak ediyordum? Dizüstü bilgisayardan baÅŸka hiçbir ÅŸeyi olmayan bir lise öğrencisiyim ve çevrimiçi bir iÅ...
19A ne çalışacağından emin değil
Herkese merhaba Liseyi bitirdikten sonra üniversite okumak için komşu ülkeye taşındım ve şu anda 19 yaşındayım ve üçüncü ve son sınıfın sonuna yaklaşıyorum. Son üç yıldır kamu...
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
This is probably a question better suited for a back injury or chronic pain sub. I’m sure there’ll be people there who resonate with your injuries and offer better guidance.
That said, I have some health issues of my own that can affect my daily life at times so I can understand to an extent. One thing to remind yourself of is that you’re in physical therapy – you’re actively involved in improving the situation at the guidance of medical professionals who believe that action can improve the situation. There’s some hope for improvement/healing there alone. Another thing, and I am no doctor, but from what I’ve read in researching my own issues is that disc injury outcomes are much better the younger you are, so there’s more going your way as you’re very young. Think of all the things in your edit that you have to be grateful for. I know that our health is so fundamental to who we are and how we live life and that once it starts to decline, we can’t see all of the other positive things because the pain and lacking quality of life is in our face 24/7. There’s a lot of hope to be extracted from just being grateful over the smallest things on a daily basis. Lastly, remember that everything in life is just temporary and to live your life one day at a time. By that I mean try to stay present and don’t drift off into the future mentally worrying about your condition or how it’ll affect your life. Just try to get through each day.
Best of luck my friend & I hope you can find the answers you need here or elsewhere.