19 yaşında başarılı olmaktan 24 yaşında takılıp kalmaya. Henüz dibe vurdum mu?

19 yaşımdayken tam zamanlı çalışıyordum, tam zamanlı okula gidiyordum, bankada param vardı ve hayatta şu an olduğundan daha istikrarlı hissediyordum ve ne yaptığımı bile bilmiyordum.

Şimdi 24 yaşındayım, evliyim, işsizim, borcum var ve beşeri bilimler ve sosyal bilimler alanında beni hiçbir yere götürmeyen modası geçmiş bir AA ile sıkışıp kaldım. Okulu bitirmeye çalışırken yıllarca eğitim alanında uzman olarak çalışarak geçirdim, her ne kadar bu alanla hiç ilgilenmesem de, bir nevi bu alana girdim.

Liberal eğitim almak üzere bir devlet üniversitesinden bir devlet üniversitesine transfer oldum ve üst bölüme geçtiğimde tamamen dağıldım. Akademik olarak iki kez ihraç edildim ve şimdi iki yıllık arayı tamamlayıp işe geri alınma başvurusunda bulunana kadar geri dönemem. Bu molanın yarısındayım ve bundan sonra ne yapacağımı bulmaya çalışıyorum ama her şey sıfırdan başlıyormuş gibi geliyor.

Yeni bir şehre taşındığımdan bu yana geçen iki ay içinde 14 işe başvurdum ve fast food ve perakende de dahil olmak üzere hepsinden reddedildim. Hatta deneyimlerimi kullanarak eğitime dönmeyi bile denedim ve röportajlar aldım ama teklif alamadım. Kendi isteğimle işsiz değilim ve çalışmamayı göze alamam.

Her ÅŸeyi “güvenli” ÅŸekilde yaptığımı ve bir ÅŸekilde daha da kötüleÅŸtiÄŸimi hissediyorum. 19 yaşında, 24 yaşıma göre mali açıdan daha istikrarlı ve akademik açıdan daha baÅŸarılıydım ve bunun nasıl olduÄŸunu anlamıyorum. Yeniden baÅŸlamak ile pes etmek arasında sıkışıp kaldığımı hissediyorum ve açıkçası insanların bu noktadan sonra nasıl toparlanacağını bilmiyorum.