Benim (18K) hayatımda ne yaptığım hakkında hiçbir fikrim yok ama kesinlikle bunu çözme baskısını hissediyorum

Benim hakkımda… 18 yaşında, alt sınıf ailemle birlikte küçük bir kasabada yaÅŸayan biriyim ve yol nasıl olursa olsun, bir gün bu kasabayı terk edip kendime bir hayat kurabilecek kadar mali açıdan istikrarlı olmayı hayal ediyorum.

Üniversiteden borç almayı göze alamazdım, bunun yerine liseden yeni mezun olarak işgücüne katılmaya çalıştım. Mezuniyetimin üzerinden geçen aylarda birkaç asgari ücretli restoranda iş buldum ama ilki kapandı, diğeri ise beni ortada hiçbir sebep yokken kovdu.

Indeed, LinkedIn, ZipRecruiter vb. sitelerde bulabildiÄŸim herhangi bir müşteri hizmetleri/asgari ücretli iÅŸe baÅŸvuruyorum… ve hepsi ya beni reddetti ya da baÅŸvurularım hakkında hiç iletiÅŸime geçmiyor. Henüz ehliyetim yok ve kendime ait bir arabam da yok, bu yüzden babamın beni götürememesi durumunda yalnızca yürüyerek gidebileceÄŸim iÅŸlere baÅŸvurmak zorunda kalıyorum.

Mezuniyetten bu yana gerçek yetişkinlik ile aileme maddi bağımlılık arasında bir tür arafta sıkışıp kalmış gibiyim ve bundan çıkış yolu ne kadar zor olursa olsun, sonsuza kadar böyle yaşayamayacağımı biliyorum.