Ne istediğinizi bildiğiniz halde hayatınız üzerinde kontrolünüz olmadığında ne yaparsınız?

20 yaşındayım ve şimdiden hayatımın bana aitmiş gibi gelmemesinden ve geleceğimin bana ait olmamasından nefret ediyorum.

Çocukluğumdan beri, özellikle okulda ve derslerde yoğun, uyumsuz hayaller görüyorum. Kafamda karakterler, ortamlar, olaylar ve gelişmelerle sürekli olarak bunların üzerine inşa edilen bütün hikayeler yaratırdım. Çoğu zaman kendi şirketimi tercih ederdim; molaları etrafta dolaşarak bu hikayeleri hayal ederek ve geliştirerek ya da kitap okuyup bilgimi genişleterek geçirirdim.

Yılın başında başıma gelen bir olaydan sonra hayattan ne istediğimi biliyorum, bu bir uyandırma çağrısı gibiydi. Hikayeler anlatmak, onları hayata geçirmek ve oyunculuk yapmak istiyorum. Kendimi bildim bileli hikaye yaratmayı sevdim ve okulda drama eğitimi aldığımda oyunculuğa aşık oldum. Utangaçlığımın üstesinden gelmeme yardımcı oldu ve bunda iyiydim. Öğretmenlerim dahil insanlar performansımdan keyif aldılar. Şöhreti ya da ünlü olma gibi büyük bir hayali kovalamıyorum. Oyunculuğu gerçekten seviyorum ve benim için anlam ifade eden şeyler yaratmak ve bunu benim gibi düşünen insanlarla paylaşmak istiyorum. Her zaman üniversitede bir sahne performansı sergilemek ve sahne arkası keyifli anları diğer oyuncularla paylaşmak istemiştim.

Ama ailem beni Ä°nÅŸaat MühendisliÄŸi’ne zorladı, sonra da zorla memleketimden kovdu. Artık ailem benim için seçtikleri hayatı bana yaÅŸatmaya çalışırken, geleceÄŸimin elimden kayıp gittiÄŸini izliyormuÅŸum gibi hissediyorum. Ne okuyacağımdan, nerede okuyacağıma, hatta kiminle evlenmemi ve kiminle çalışmamı istediklerine kadar her ÅŸeyi dikte ediyorlar. Bunu istemiyorum.

Hayatımı ne olabileceğini merak ederek geçirmek istemiyorum. Sevdiğim bir şeyin peşinden gitme, kendi kararlarımı verme ve gerçekten benimmiş gibi hissettiren bir hayat kurma özgürlüğünü istiyorum. Henüz 20 yaşındayım ama hayatımın yıllarını hiç istemediğim bir gelecek için kaybetmekten korkuyorum.