22M, arkadaşlarımla aramı kestim ve artık tamamen yalnız hissediyorum

En çok acı veren şey ise arkadaşlarımdan kopup yalnız kalmamdı. Parti yok, dışarıda gece yok ya da plan yapacak insan yok. Yıllarımı odamda, görünüşümden utanarak, yüzleşmek ya da hakkında hiçbir şey yapmak istemediğim güvensizliklerle geçirdim.

Kendime, önce kendimi toparlayacağımı, sonra yaşamaya başlayacağımı söyleyip duruyordum. Kilo verdim ve sivilcelerim artık çok daha iyi ama kendime pek fazla güvenmiyorum. Hala her şeyi erteleyip hazır hissetmeyi bekliyorum.

Tam zamanlı çalışıyorum ve sonrasında kendimi yorgun hissediyorum. Birikimim var ve direksiyon dersleri almaya gücüm yetiyor ama hâlâ başlamadım.

Benim yaşımdaki iş arkadaşları farklı bir aşamada görünüyor. Ortaklardan ve planlardan bahsediyorlar ve ben de ekleyecek hiçbir şeyim yokmuş gibi hissediyorum. Başkasını bu konuda yargılamasam da, okumadığım ve sıradan bir işe sahip olmadığım için utanıyorum.

Bir kişiyle çok zaman geçirdim ve sık sık dışarı çıktık. Sonunda özlediğim ama geride hissettiğim şeyleri yaşadım. O arkadaşlık sona erdi ve artık gerçekten konuşabileceğim kimse yok.

Hiçbir zaman bir ilişkim ya da uygun bir randevu diyebileceğim bir ilişkim olmadı. Bir arkadaşımla yaptığım bazı geziler de benzer hissettirdi ama ben bunlara gerçek tarihler diyemem. Daha önce beni pek rahatsız etmiyordu. Artık yalnızım ve hiçbir deneyimim olmadığı için utanıyorum.

Komik ve alaycı olmaya çalışıyorum ve bu benim kişiliğimin bir parçası. Ama bunu abartıp insanları yıpratabilirim. İnsanlar bazen benimle ciddi bir şekilde konuşamayacaklarını düşünüyorlar. Kendimden emin olmayan ve birine yakın olmak isteyen yanımı onlara nasıl göstereceğimi bilmiyorum.

Etrafımda sadece annem ve büyükannem varken fakir bir şekilde büyüdüm ve bana acınmasından nefret ediyordum. Hiç kimseye gerçekten güvenebileceğimi hissetmedim. Annem benim için her şeyi yapmak istiyor ama ben yemek pişirebiliyorum, eşyalarımı kendim halledebiliyorum ve taksitlerimi ödeyebiliyorum. Kimseden para almıyorum. Yine de kendimi yetişkinden çok çocuk gibi hissediyorum.