Neredeyse 28 yaşındayım, hiç arkadaşım yok, derecem işe yaramaz.

Ben (27F) 2020 yılında BT ile ilgili bir diploma aldım ve kendi alanımda röportaj almakta zorlandım, KOVÄ°D ve otizmim, aldığım çok az sayıda kiÅŸiyle birlikte her zaman bir engeldi (soruları anında yanıtlayamıyorum ve denediÄŸimde son derece robot gibi görünüyorum). 2021’de kısa bir süre düşük maaÅŸlı bir hizmet masası iÅŸi yaptım ancak bu yüzden büyük bir çöküş yaÅŸadım (telefonda iÅŸ yapamıyorum) ve ÅŸirketteki bu rol artık zaten yok. O zamandan beri jenerik iÅŸlerde çalışan ve iÅŸsiz arasında gidip geldim ve son 2 yıldır genel (4’e 4 indirim) bir depo iÅŸi yapıyorum, bu röportaj gerektirmeyen bir ajans kiralamasıydı ve yalnızca röportaj yapmak zorunda olmadığımda iÅŸ bulabildiÄŸim gerçeÄŸi çok ÅŸey söylüyor. YaÅŸadığım yere yakın büyük bir sanayi sitesi var ve bu tür iÅŸler için sürekli eleman alıyorlar.

EÄŸitimim boyunca hiç yakın arkadaÅŸ edinmedim, hiçbir zaman düzgün bir iliÅŸkim olmadı ve iÅŸimde insanlar da benim kadar garip ve soÄŸukkanlı, ben de oldukça sıkıcı bir insanım, çünkü boÅŸ zamanlarımda çoÄŸunlukla sadece dizi izliyorum ve anime & manga tüketiyorum. Benim bulunduÄŸum yerde de pek sosyal kulüp yok, biraz uzaktaki ÅŸehre otobüsle gitmem gerekiyor. Genelde Discord’da birkaç kiÅŸiyle tanışıyorum.

Son zamanlarda diplomamı aldığımdan bu yana ne kadar zaman geçtiÄŸini ve diÄŸerlerine kıyasla insan olarak ne kadar az ilerleme kaydettiÄŸimi fark ettiÄŸim için bir bunalım yaşıyorum, izin günlerimdeki rutinim en az 8 yıl öncekiyle tamamen aynı. Zaman geçtikçe gerçekten yıkılıyorum – 4 yıl önceki ÅŸeyler bir çift gibi geliyor (vb) ve ailemin yaÅŸlanması beni çok korkutuyor. Diplomamı aldığımdan bu yana ne kadar zaman geçtiÄŸi ve bir süredir araba kullanmayı öğrendiÄŸim için boÅŸ zamanlarımda CCNA için çalışmaya baÅŸladım, ancak nasıl geldiÄŸim göz önüne alındığında ilkinden pek bir ÅŸey gelip gelmeyeceÄŸinden emin deÄŸilim. Kendimi 23/24 yıllık beynimin içinde sıkışmış gibi hissediyorum.