21 yaşındayım ve büyüdüğümde ne olmak istediğimi hala bilmiyorum

"Benzin istasyonunda çalışmak istiyorum" Bunu 5 yaşındaki ben yanıtlarken bariz bir kahkaha izledi. Ben de bunun mantıklı olduğunu düşündüğümü hatırlıyorum, Benzin çok güzel kokuyor ve her gün bu kokuyu alıyorlar, bu yüzden mutlu olmalılar! Ayrıca onlara para ödendiğini de gördüm, peki sevmeyecek ne var ki?

Astronot olmayı düşündüm sorusuna daha normal bir cevap

Ama bunlar sadece düşüncelerdi. hiç sahip olmadım "hayalimdeki iş" çünkü işin hayalini kurduğun bir şey olmadığını hissettim. Birisi cevap verse bile içgüdüsel olarak sanki ikinci doğam gereği bu mesleğin ardındaki arzunun ne olduğunu, bunu söyleten varlığın kişinin kimliğine ve başkalarının ona dair algısına ne kattığını analiz ederdim. Fırsat bulursam dünyayı, belki gezegenleri ve galaksileri keşfetmeyi, aşık olmayı ve ormandaki bir kulübeye yerleşmeyi hayal ettim.

Ayrıca insanlara yardım etmek, ihtiyaç duyduklarında ve ihtiyaç duyduklarında kucaklaşmak istedim. İnsanların bana tavsiye almak için geldiğini, o da sadece kendini güvende hissettiğini, görüldüğünü, duyulduğunu hissettirdiğim için bunu yapacak.

Şu anda 21 yaşındayım, eczacılık öğrencisiyim, bir endüstri hakkında okudukça daha çok nefret ettiğim bir sistemden daha çok nefret ediyorum. Meslekler değil, pek çok konu üzerinde durdum. Filmler, Müzik, sanat ve hayran olduğum ve daldığım hikaye anlatma medyası, psikoloji, felsefe, Kimya, biyoloji, yakın zamanda çizmeyi öğrendim, beat yapmayı denedim, roman, kitap okudum. Sanki birçok tabaktan tat almışım ama hiçbirinin tadını alamamışım gibi hissettim.

Pek çok şey hakkında sohbet değil, havadan sudan konuşabileceğimi hissediyorum. Ama onlar hakkında kesinlikle hiçbir şey bilmiyorum.

Dünyanın uçsuz bucaksız evrende dönen bir toz zerresinden başka bir şey olmadığını anlıyorum. Ancak bu, dehşet verici miktarda bilgi, renk, karakter ve his taşıyan büyük bir özelliktir.

Ve ben onu kateden atomların küçük bir karışımıyım.

Ve hâlâ çocukluğumda kurduğum hayallerin aynısını görüyorum.

Bu… çok uzundu. Ama muhtemelen anlayabileceÄŸiniz gibi inanılmaz derecede kayboldum. ÇoÄŸu zaman…..yanlış hissediyorum, sanki insanlar gibi düzenli olarak çalışamıyorum, kendimi hatalı hissediyorum. Herhangi birinizin benim için bir miktar tavsiyesi varsa, çok memnun olurum.

Ve şimdiden teşekkür ederim, eğer bir şey çıkmazsa en azından bir nebze de olsa havalanabildim.