Yakında 43 yaşına gireceğim, eski kariyerimi özlüyorum

Şu anda depo işimin başındayım. Çalışırken sıklıkla yapabileceğim/yapmam gereken diğer şeyleri düşünürüm.

Liseden hemen sonra grafik tasarım, video düzenleme, programlama vb. için okula gittim. Çok eğlendim. Yaratıcı olmayı seviyorum ve her zaman bir bilgisayar ineği oldum.

20’li yaÅŸlarım boyunca sahada bir süre çalıştım ve çok fazla endiÅŸeyle uÄŸraÅŸtım ve bir takım zihinsel çöküntüler yaÅŸadım.

O zamandan beri içkiyi bıraktım, hiçbir zaman iyileşmeyeceğini düşündüğüm parçalarımı iyileştirdim… ama hiçbir zaman kendim için bir hayat kurmadım ve tek bir kariyerle kalmadım.

Son on yılda (veya daha fazla), tuhaf işler, *bazı* bilgisayar/evden çalışma, uber vb. oldu.

Ama hayat gittikçe pahalılaşıyor, sigorta vs., bu yüzden haftada 40 saat sosyal yardım sağlayan bir depoda iş bulmaya karar verdim. Maaş çok iyi değil ama daha da kötü olabilir.

Ama yine de kendim için daha iyisini yapabileceğimi ve yeteneklerimi kullanmam gerektiğini hissediyorum ama 43 yaşındayım ve geminin yola çıkmasından o kadar korkuyorum ki.

Özgeçmişimde yapabileceğim şeylerin listesi oldukça uzun ve ben daha çok yapay zeka ve diğer bazı şeylere yöneliyorum. Bir yer sunabileceğim çok şey varmış gibi hissediyorum. Ama artık çok geç olduğu ve hayatımın geri kalanını bir depoda zorlukla kira ödeyerek geçireceğim fikrinden kurtulamıyorum.

Tahmin etmem gerekirse, bir sonraki adımın muhtemelen yeni bir portföy oluşturmak ve ne olacağını görmek için yerlere ulaşmaya başlamak olduğunu söylerdim, ancak 40 saatlik bir çalışma haftasından sonra evde donup duvara bakıyorum. Sanki çalışırken ya da tatildeyken bu şeyler hakkında hayal kuruyorum ama iş bunu yapmaya geldiğinde kendimden çok fazla şüphe duyuyorum.

Başka ne diyeceğimi gerçekten bilmiyorum, sadece bunun hakkında yazmam gerektiğini hissettim.