Gerçekçi hiçbir şeyin ilgimi çekmediğini hissediyorum

Bağlam: 30’lu yaşların başındayım, şu anda çok çok istikrarlı, harika bir emekli maaşı olan ancak ortalamanın biraz altında maaş veren bir yerde BT’de çalışıyorum. Kahverengi burunluluk, yeterliliğe bakılmaksızın ödüllendirilir ve yönetimi eleştirmek sizi ömür boyu bok listesine sokar. Ne yazık ki kendimi ikinci konumda buldum. Çok fazla ayrıntıya girmeden, birkaç fırsattan mahrum bırakıldım; bunlardan biri bana gayri resmi olarak en güçlü aday olduğum söylendi ama yine de fırsatı yakalayamadım.

Bununla birlikte, aslında artık BT alanında çalışmak istemiyorum, en azından bulunduğum yerde. Bunu söylüyorum çünkü eğer önemsediğim bir şeye katkıda bulunduğumu hissetseydim belki bu alanda daha fazla keyif alırdım ama bundan bıktım. Gerçekten, kendimi çalışırken gördüğüm ve işimden gerçekten mutlu olacağım tek alan doğayla çalışmak, doğal dünyadaki bir şeye katkıda bulunmak, korumayı teşvik etmek olabilir.

Bunun pek de gerçekçi görünmediğini biliyorum, ancak bir ipotek ile yalnız yaşıyorum ve güvenebileceğim bir güvenlik ağı veya ailem yok, maaş kesintisini veya çalışma saatlerimi azaltmayı göze alamam. Önümüzdeki birkaç yıl içinde aradaki boşluğu kapatmayı umduğum uzun mesafeli bir ilişkim var, bu yüzden meyve vermesi için biraz para gerekecek. Mevcut pozisyonumdan, halihazırda düşük ücretli bir alanda, hiçbir güncel deneyimim olmayan bir giriş seviyesi pozisyonuna geçme fikri aslında imkansız görünüyor.

Bu benim hayalim ama temelde söz konusu olmadığı için nereye gideceğimi veya ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Ayrıca şunu söylemeyi unuttum, DEHB/yürütme işlev bozukluğum var, bu yüzden BT’yi daha fazla takip edebileceğim ve daha fazla para kazanabileceğim gibi hissetmeye eğilimliyim, ancak bunlar geçici ve sonuçta yapmak istediğim şeyin bu olmadığını biliyorum. Bazen çoğu kişiden daha fazla odaklanabiliyor ve daha çok çalışabiliyorum ama bunu yapmayalı yıllar oldu. Kurumsal yaşamı küçümsüyorum ama bazen benimki gibi bir durumda bunun gerekli bir kötülük olduğunu hissediyorum.

Kendimi diğer insanların ne yaptığıyla giderek daha fazla ilgilenirken buluyorum çünkü kendi işimin çok üstündeyim.

Saçmalıyorum, ne yapacağım? 🙁