Yaratıcı bir kariyer arayışım iğrenç bir şakaydı

Burada 33 yaşındayım. Büyürken her zaman yaratıcıydım ve denediÄŸim yaratıcı çabaların çoÄŸunda, özellikle de 2000’li yıllarda dünya havaya uçtuÄŸunda dijital sanat ve grafik tasarımda mükemmeldim. Gerçekten bu iÅŸin peÅŸinden koÅŸmak ve hem bana doÄŸal gelen hem de keyif aldığım ÅŸeyi yaparak geçimimi saÄŸlamaya çalışmak gibi bir çaÄŸrım varmış gibi hissettim. Geriye dönüp baktığımda belki de sadece saftım. Grafik tasarım ticaret okulundan bir iÅŸe alım görevlisi lisemi ziyaret etti ve ben bir tura çıktıktan sonra satıldım.

Çok şey öğrendim ve tasarım okulunu gerçekten çok sevdim. Çok kapsamlıydı ve beni birçok farklı açıdan zorladı; yeni beceriler öğrenmeme ve mevcut becerilerimi geliştirmeme yardımcı oldu. Okul küçüktü ama sıkı sıkıya bağlıydı ve belli ki yaratıcı tiplerle doluydu. Genel olarak tüm deneyim çok olumluydu ve tasarım kariyerime başlamak için bana gerçekten ihtiyacım olan ivmeyi verdi.

Mayıs 2013’te önlisans derecesiyle mezun oldum ve o yaz çalışmaya baÅŸladım. Bir tasarım iÅŸine girmem yaklaşık bir yılımı aldı ama ilk iÅŸimi bir serigrafi baskı firmasında buldum. Genel olarak iyi bir ilk tasarım iÅŸiydi. Birkaç yıl sonra, aynı sektördeki farklı bir iÅŸ için temelde aynı ÅŸeyi yaparak baÅŸka bir iÅŸe girdim; ÅŸimdiye kadar sahip olduÄŸum en iyi iÅŸ. O zamandan bu yana her ÅŸeyin gidiÅŸatıyla karşılaÅŸtırıldığında, onunla ilgili her ÅŸey bir rüyaydı. 5 yıl boyunca oradaydım. Ve sonra COVID oldu.

16 Mart 2020’de tatilden döndükten sonra iÅŸe girdim. Åžirketin sahipleri zaten ofiste oturuyorlardı ki bu normal deÄŸildi, bu yüzden bir ÅŸeylerin ters gittiÄŸini biliyordum. Hepimizin derhal iÅŸten çıkarılacağını bildirdiler ve bu ani olaydan dolayı özür dilediler. Kötü bir rüya gördüğümü sanıyordum. Bunun tasarım kariyerimin sonunun baÅŸlangıcı olduÄŸunu pek bilmiyordum. Daha sonra, iÅŸler düzelince baÅŸka çalışanları da iÅŸe aldıklarını öğrendim ama elbette ben onlardan biri deÄŸildim.

O zamandan beri, ortaya çıkardığım işin kalitesi ve hacmiyle karşılaştırıldığında çok az bir ücret kazandığım ve kaçınılmaz olarak işten çıkarıldığım, çıkmaz iş üstüne çıkmaz iş oldu. O zamandan beri yaratıcı çalışmanın değerinin dibe doğru bir yarış olduğu bir sır değil. Pandemi sırasında iş bulmam neredeyse bir yılımı aldı ve bulduğumda da iş için çaresiz olduğumu bilerek beni tamamen sömürdüler. Maaş kesintisi yaptığım ve çıkmak zorunda kaldığım, işlevsiz bir iş yeriydi.

Bir buçuk yıldır oradaydım, istifa ettim ve bir fintech ÅŸirketi için web tasarım iÅŸi buldum. Vallahi çok detaya girmeden Office Space filmiyle o kadar çok paralelliÄŸi vardı ki, iÅŸ yerinde çoÄŸu gün Truman Show’da yaşıyormuÅŸ gibi hissettim. 2,5 yıl orada kaldım, ÅŸirket satıldı ve iÅŸten çıkarıldım. Bunda neyin komik olduÄŸunu bilmek ister misin? Åžu anda yine iÅŸsizim ve o ÅŸirketteki eski pozisyonum ÅŸu anda Indeed’de geçerli. Güzel!

O zamandan beri hiçbir yere varmayacağını bildiğim birkaç tasarım işim oldu. Duvarda yazanı gördüm, ekonomi bir süredir kötüye gidiyor ve yapay zeka tasarımı daha da değersizleştiriyor. İşin istikrarlı olacağına dair bana güvence verdikten sonra geçen ay altı yıl içinde üçüncü kez işten çıkarıldım. Bu noktada net servetimin yarısı işsizlik yardımlarından geliyor.

Şunu da belirtmeliyim ki, iş odaklı insanların çoğunun öncelik listesinin en alt sıralarında tasarım ve yaratıcılığa yer veren bir geçiş döneminde yaşıyorum. Burada gerçekten kaybedilecek bir savaşla mücadele ediyorum, ancak çeşitli işverenlerle olan deneyimlerim göz önüne alındığında, bir iş için taşınmak yapmaya istekli olduğum bir şey değil. Elbette, birkaç yıl sonra tekrar kovulmak için hayatımı kökünden sökeyim.

Tasarım kariyerim artık neredeyse tamamen suya gömüldü. Tükendim. Aynı aşağılama ritüelini tekrar yaşayacak enerjiniz yok. Bitirdim.