Kendim İçin Bir Kariyer Yapmam Gerekiyor

Dün ağabeyim ve yeğenim ailemi ziyaret etti (yeterince biriktirdiğimde en kısa zamanda taşınmayı umarak onlarla birlikte yaşıyorlardı) Birkaç yıl önce New York’ta 5 yıl boyunca dijital pazarlamada çalışmaktan yorulduktan sonra eve geri döndüler.

Şu anda büyük teknoloji şirketleri tarafından sözleşmeye bağlanan saat başına 20 ABD doları değerindeki uzaktan AI eğitim işlerinden birinde yarı zamanlı çalışıyorum (şu anda Google tarafından yayınlanan bir iş üzerinde çalışıyorum), ancak bu uzun vadeli bir kariyer veya finansal istikrar sağlayabilecek bir şey değil.

Yeğenim yakın zamanda aile bağlantıları sayesinde yerel yönetimde harika bir iş buldu, ailesinin büyük bir kısmı bu kurumda çalışıyor. Kız kardeşim ziyaretleri sırasında arayıp hastanede yeni bir iş bulduğunu söyledi. Bu arada babam, ziyaretleri sırasında yüksek maaşlı bir kariyere sahip olmadığım ve HS’de çok utangaç olduğum için beni küçümsüyor, bu da kimsenin beni işe almak, hatta benimle çalışmak istememesine neden oluyor…. İşlerimin çoğunda iyi performans değerlendirmeleri almama rağmen.

Ben sıkışıp kalırken ve yerinde koşuyormuşum gibi hissederken, hayatını birlikte geçiremeyen bir zavallı gibi hissetmekten ve diğer herkesin hayatta başarılı olmasını izlemekten (evlenmek, rüya gibi tatillere çıkmak, yeni evler, lüks arabalar satın almak, vb…) bıktım. İş piyasasının kötü olduğunu ve karşılaştırmanın keyif hırsızı olduğunu biliyorum ama içimden bir ses şunu söylüyordu (Bundan bıktım!) Kız kardeşim ve yeğenim, berbat iş raporlarına ve toplu işten çıkarmalara rağmen yeni iş buldular. Benim yaşımdaki insanlar (20’li ve 30’lu yaşlarda), iyi doldurulmuş yatırım ve emeklilik hesaplarıyla altı rakamlı harika kariyerlerde çalışıyorlar ve “ne kötü ekonomi?…” diye düşünüyorlar ve şu anda sadece hayal edebileceğim bir şeymiş gibi para harcıyorlar. Bunu nasıl tersine çevirebilirim?