Hiçbir şey yapmadan 6 ay harcadım… sonunda küçük bir adım attım ve her şey farklı geliyor

19 yaşındayım ve son 6 aydır bu tuhaf döngünün içinde sıkışıp kaldım.

Geç uyan. Taslak. Hayatımı düzeltmeyi düşün. Hiçbir şey yapma. Tekrarlamak.

İş yok, yön yok, gerçek bir plan yok. Etrafımdaki herkes ilerliyor gibiydi ve ben donmuş hissettim. Tam olarak tembel değil… sadece bunalmış ve kaybolmuş.

Birkaç gün önce böyle hissetmekten yoruldum ve kendimi basit bir şey yapmaya zorladım: İnternetten rastgele bir giriş seviyesi işe başvurmak. Özel bir şey yok, büyük beklentiler yok. Doğrusunu söylemek gerekirse diğerleri gibi benim başvurumu da dikkate almayacaklarını sanıyordum.

Ama aslında beni geri aradılar.

Bugün görüşmem vardı. Her zaman gergindim ama “mükemmel” gibi davranmayı bıraktım ve dürüstçe cevap verdim. Sahte güven yok, her şeyi çözmüşüm gibi davranmak yok.

Ve aylardır ilk kez kendimle gurur duyarak dışarı çıktım. İşi zaten aldığım için değil (hala bekliyorum), ama sonunda sıkışıp kalmak yerine taşındığım için.

Küçük bir eylemin zihniyetinizi bu kadar değiştirmesi garip. Hala tüm hayatımı planlamış değilim ama artık tamamen kaybolmuş hissetmiyorum.

Şu anda burada sıkışıp kalmış hisseden biri varsa belki küçük bir adım atmayı deneyebilir. Kelimenin tam anlamıyla tek yaptığım buydu.

Sadece paylaşmak istedim.