Şubat 14, 2026
17 yaşındaki bana tüm geleceğimi seçme hakkı verildiği için çok kızgınım.
20’li yaşlarımdayım. Birkaç ay önce mezun oldum. Geçen hafta ilk işime (stajyer olarak) başladım ve kendimi tam bir bok gibi hissediyorum.
17 yaşımdayken bölümümü seçtim ve hiçbir şey bilmiyordum. Kim olduğumu bilmiyordum. Ne istediğimi bilmiyordum. Bu kararın aslında ne kadar büyük olduğunu anlamadım. Sadece bir şey seçtim çünkü yapmanız gereken şey bu.
Şimdi geriye dönüp baktığımda şunu düşünüyorum: Neden 17 yaşındaki bir çocuğun hayatının gelecek on yılına karar vermesine izin verildi?
Ve kararından pişman olan biri olduğum için çalışmanın kendisi berbattı. Kaygı, baskı, sürekli stres… Akademik olarak bu dört yıl beni tüketti. İşin eğitim kısmından nefret ettim.
Ama aynı zamanda o yıllar beni de değiştirdi. Dersler yüzünden değil, yaşadığım her şey yüzünden. Bir insan olarak büyüdüm. Kim olduğumu 20/21 civarında öğrendim (22 yaşındayım, yakın zamanda) . O yaş büyülü olduğu için değil, benim için işler o zaman yoluna girmeye başladığı için. Bazı insanlar için belki 25, 27, belki de 30. Herkesin zaman çizelgesi farklıdır.
Aslında ikinci yılımda bölümümü değiştirmeyi düşünmüştüm ve aklımda başka bir şey vardı. Ama o zaman bile ne istediğimi tam olarak bilmiyordum. Ve bir yanım sürekli şunu düşünüyor: Ya değiştirseydim ve sonunda bundan da pişman olsaydım? Ya ben de aynı şekilde kaybolmuş hissetseydim?
Ben de kaldım.
Yani kişisel olarak mı? Büyüdüm.
Akademik olarak mı? Hayatta kalma modu gibi hissettim.
Şimdi 17 yaşındaki çocuğumun seçtiği bir diplomaya bağlı kaldım.
İnsanlar her zaman şöyle der: “Hala gençsin. Yeniden başla.”
Dört yorucu yılın ardından yeniden başlamak mı? Kaygının üstesinden geldikten sonra mı? Sonunda mezun olduktan sonra mı? Bunu bir 4 yıl daha geçirme fikri bende çığlık atma isteği uyandırıyor. Kendimin bu versiyonunu tekrar yaşamak istemiyorum.
Ben tutkuluyum. Aslında istediğim kariyer için savaşacağımı biliyorum. Ama o “boşa giden” yılları tekrarlama düşüncesi beni her seferinde durduruyor.
Ve 17 yaşındaki beni bile suçlayamam. Daha iyisini bilmiyordu. Gençlerden daha yaşamadan tüm hayatlarının haritasını çıkarmalarını bekleyen sistemi suçluyorum.
Çalışmaya yeni başladım ve şimdiden merak ediyorum bu mudur? Daha kendimi tanımadan verdiğim bir karar yüzünden hayatımın geri kalanını böyle mi geçireceğim?
Burada ne istediğimi bilmiyorum. Tavsiye? Doğrulama mı? Belki de bunu yüksek sesle söylemem gerekiyordu.
Yani temel olarak, 16-18 YAŞININ TÜM GELECEĞİNİ SEÇMESİNE İZİN VERMEYİN.
Etiketler:
9 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
God… I wish I was 21 again.
I majored in business management/administration, and that was probably the worst decision I ever made in my life. Now I want a major like forensic medicine/Science. Do you see the difference? 😭💀bro my major is definitely not suitable for me.
I feel this!!! I was depressed and burnt out from high school. I ended up choosing a history degree due to how burnt out I was. I ended up pursuing a teacher credential because my plan was to teach. Now I am thinking about how I should have majored in something completely different. The system is disgusting. I needed a break and needed exposure to the real world not just school.
It doesn’t actually sound like your degree is the problem it sounds like the job you landed into is a terrible match for who you’ve become.
Business management is broad to the point of being almost shapeshifting. It can funnel you into corporate admin work… or it can be the thing that gets you into fields that have nothing to do with business on the surface.
If forensic medicine is what lights you up, your current degree doesn’t disqualify you. It just means your path won’t look like the “straight line” you imagined at 17 which honestly is how most people end up in the careers they love.
A few things people don’t tell you:
A degree is rarely a destiny. It’s a credential that opens doors, not a cage that locks you in.
Most forensic fields don’t require you to redo four years. Many have post‑bacc certificates, bridge programs, or specialized training that builds on the degree you already have.
You might hate your job, not your field. A bad first job can make any major feel like a mistake.
You’re allowed to pivot without starting from zero. You already survived the hardest part, learning how to learn, how to push through, how to finish something brutal.
You’re not stuck with 17‑year‑old you’s decision. You’re just at the very beginning of adult-you figuring out what fits.
If forensic medicine is calling you, you don’t have to throw away everything you’ve done. You can use your business degree as the foundation that gets you into the next chapter instead of seeing it as the thing that trapped you.
My dawg age is just a number. You got people in this sub in their 40’s who wanna go to nursing school.
You were given intellect and reflection and in another decade you could hate forensic medicine and want to start over again. Nothing is forever, you only get one chance here. Find and do what you want for as long as you want.
You are young enough to start over completely. If that’s what you wanted to do. Everyone makes mistakes.
Understand what a sunk cost is. Good luck!
Listen, it’s ok if you chose your major because you didn’t know better or because they forced you into it.
What matters is what you do now moving forward with that bachelor’s degree. So, I suggest you take a gap year to rest your mind and body from burnout, but at the same time look into a master’s degree program in a field that you actually want this time. It will only take you 2 years to complete that instead of doing another bachelor’s degree for 4 years.
Nothing is lost tbh. People change career paths at all times or every 5-10 years! Now is the time to be your own voice and your own person so to do the right thing now and not regret it after 5 years.
You got this! It will be already. Meanwhile, look for some volunteering activities, part time jobs on campus and other type of employment in retail, fast food, restaurants, bartending, dog sitting or babysitting….
As a mom, I can tell you that my 16 year old thinks she knows more than me. Whatever I tell her she ignores or does the opposite of. Would you have done what your parents told you if they told you what you needed to study?
Ok here’s what you’re gonna do. Look for admin jobs in research departments at universities. As close to your interest as you can find. You’re also going to want a benefit of the job to be that you can take classes at the university for free. Someone with your skills would be a huge asset to a medical research departments. Help manage grants get your name on some published research, get a free grad degree in your field