İspanya’dan Hindistan’a taşındım ve doktora fonu sağlamanın yeni bir yolunu keşfettim

Bir yıl önce İspanya’dan Hindistan’a taşındım. Bunu yaptım çünkü çoğu insanın tek boynuzlu at dediği şeyi buldum.

Ayda yaklaşık 6500 $ kazandığım bir iş (elde) Çoğu gün 5-6 saat civarında çalışıyorum Endüstride araştırma yapıyorum ve her gün 3-4 saatimi saf matematik alanında doktora yapmaya (tutkum) ayırabiliyorum.

Bulmak istediğiniz yol herhangi bir anlamda bilim veya mühendislikle ilgiliyse muhtemelen benim yaptıklarımdan bir şeyler öğrenebilirsiniz.

Hikaye şu:

İspanya’da doktora öğrencileri için neredeyse hiç fon bulunmamaktadır.

Özellikle saf matematikte. Benim konumum.

Şanslıysanız ve burs alırsanız o kadar az maaş alırsınız ki bu bir hakarettir.

Saf matematik benim tutkum, bu yüzden yine de doktorama başladım. Geriye sadece para bulmanın bir yolu kaldı. Programlamada o kadar da kötü değildim, bu yüzden bir arkadaşımla bir şirket kurmaya karar verdim.

Başka firmalara yazılım geliştirmek istiyorduk. Kulağa harika geliyordu. Sorunu hızla bulduk:

Çok kötü satış yapıyorduk.

Satmayı öğrenme konusunda takıntılıydık. Konuyla ilgili her kitabı okuyoruz ve her öneriyi uyguluyoruz. Bir noktada satışlar hakkında o kadar çok şey öğrendik ki, satış ekipleri için yazılım araçları geliştirmek kolaylaştı.

Bundan bir miktar para aldık (çılgınca bir şey değil ve çok fazla kaçamak yaptıktan sonra) ve kendi faturalarımı öderken doktoram üzerinde çalışabilirim.

Bir yıl sonra arkadaşım ve ben, kurduğumuz şirketin artık eğlenceli olmadığına ve onu büyütmenin, koymak istemediğimiz bir çaba gerektireceğine karar verdik.

Bu yüzden kapatmaya karar verdik.

Yine para kazanmanın bir yolunu bulmam gerekiyordu ama şirketimde olduğu kadar özgür olmak istedim. Oldukça zor görünüyordu ama bu sefer iyi bir satıcıydım.

İş piyasası bir piyasadır ve diğer piyasalar gibi işler. Satış ilkeleri geçerlidir.

Çalışmak istediğim türden şirketlerin ilgisini çekecek bir özgeçmiş oluşturdum:

• Yüksek Maaş
• Çalışanlara özgürlük ve sorumluluk verin
• Bana bir yetişkin gibi davranıyor.

ve bu da nefret ettiğim şirketleri itiyor (muhtemelen en önemli nokta bu ve hiçbir uzmanın bunu söylediğini görmedim).

Buna bir örnek:

Girişimci olduğumu ve girişimciliği sevdiğimi özgeçmişime birkaç kez yazdım. Bununla sorunu olan hiçbir şirket bana istediğim özgürlüğü vermez.

Bir noktada, çok hızlı büyüdükleri için hızlı bir şekilde öğrenip sorumluluk alabilen insanlar arayan, havacılık alanında Hintli bir start-up buldum.

Başkanla biri internette, diğeri Hindistan’da olmak üzere iki röportaj yaptım (beni davet etti).

Aynı zamanda doktoramda çalışmak istemem şartını koydum.

İşimi yaptığım sürece sorun olmadığını ve istediğim saatlerde işe gidebileceğimi söyledi.

Şirkette bir yılı aşkın bir süre çalıştıktan sonra doktoram neredeyse bitti ve havacılık ve uzay endüstrisinde uygulamalı bir deneyimim var, eğer klasik bir yol izlerseniz elde etmesi çok zor.