Gerçekten ne yapayım? Kendimle sürekli savaş halindeyim

25 Haziran’da işten çıkarıldım. Aylar sürdü ama yüksek profilli bir kişi için çalışmaya başladım ama bu tam bir yem ve değişimdi ve çok zehirliydi, bu yüzden istifa ettim. Birkaç fırsatı daha geri çevirdim. Bana sunulan fırsatların hiçbiri uygun değil. Sonunda sırf bir şeyin işe yaraması için büyük bir maaş kesintisi anlamına gelen geçici bir işe evet dedim. Uzun süre geçimimi sağlayamayacağım. Ve günde 9 saatten fazla çalışmaktan ve işe gidip gelmekten yoruldum. Daha sonra iş başvurusunda bulunuyoruz. Erkek arkadaşım yok ve 4 yıldır yalnızım. Hoşlandığım adamlar benden hoşlanmıyor ve benden hoşlanan adamlar da birlikte olmak istediğim kişiler değil. İşler için de aynı şey geçerli; bana uygun olan ile onların en iyi tercihi olduğum iş arasında bir eşleşme bulamıyorum. İyi arkadaşlarım ve ailem var ama hayat hep aynı. Hoşlandığım hobilerim var ama onlarda kötüyüm. İyi görünmek için çok çalışıyorum ama fiziğimi korumak için sürekli kendimle savaş halindeyim. Her şeyde ortalamayım ve kimsenin beni romantik olarak seçmeyeceğini hissediyorum ve hayatımı nefret ettiğim işleri yaparak ve kalbimin defalarca kırılmasıyla geçireceğim. Kendimi zihinsel olarak suyun üstünde tutmak o kadar büyük bir çaba ki, ne yapacağımı bilmiyorum. Sevdiklerime duygusal olarak yük atmaya devam edemem. Hiçbir amacım yok ve orada olmaya ve tatmin olmaya çalışabilirim ama iyi bir yere ulaşmak çok fazla iş ve eğer bir kilo alırsam ya da kötü bir romantik etkileşim yaşarsam ya da bir iş reddi ya da herhangi bir şeyle karşılaşırsam, şimdiye kadar geri kalmış oluyorum.

Bunu yapmaya devam edemediğim için hayatımı atlatmak için nasıl zihinsel güç kazanabilirim?