Hayalet gibi hissediyorum
Herkese merhaba, ben 20M’yim.
Gençken kendimi çok daha güvenli, enerjik ve korkusuz hissederdim. Çok tereddüt etmedim ve yeni şeyler denemekten korkmadım.
Ancak son zamanlarda uzun zamandır hiçbir şey başaramadığımı hissediyorum ve kendimi iyi hissetmek zorlaşıyor. En kötü yanı, başarısızlıktan korkmaya başladım, bu yüzden rekabet etmekten veya risk almaktan kaçınıyorum, bu da büyük fırsatları kaçırmama neden oluyor.
Ayrıca kendime olan inancımı da çok kaybettim.
Çoğu zaman insanların beni gerçekten dinlemediğini hissediyorum ve ne zaman görmezden gelindiğimi ya da “hayaletleştiğimi” hissetsem, bu muhtemelen olması gerekenden daha fazla acı veriyor. Daha duyarlı hale geldim ve bunun normal mi, hatta bir erkek olarak “kabul edilebilir” mi olduğunu bilmiyorum.
Beni bu şekilde hissettiren dönüm noktasının ne zaman olduğunu hatırlamıyorum bile.
Benzer bir şey yaşayan var mı? Dönüm noktası neydi? Üstesinden geldin mi? Nasıl?
Etiketler:
Benzer İçerikler
Yeni Ceza Adaleti Yüksek Lisans Mezunu İş Bulmak İçin M...
Yakın zamanda Mayıs ayında Ceza Adaleti alanında 3,58 genel not ortalaması ile yüksek lisansımı tamamladım ve dürüst olmak gerekirse, tüm bu iş arama sürecinde cesaretimin kırılmaya ba...
hs'de üçüncü sınıf öğrencisiyim ve ne yapacağÄ...
merhaba merhaba ben, başlıkta da belirtildiği gibi, lise son sınıf öğrencisiyim ve kariyer/üniversite açısından ne yapacağıma dair hiçbir fikrim yok ve bu beni endişelendiriyor... aile ...
Deniz çağırıyor
Herkese merhaba! Florida'da 29f ve misafirperverlik kölesi 🤪. Otelcilik, oteller, tatil köyleri, lüks çiftlikler, yelkencilik şirketleri gibi birçok alanda ve birden fazla rolde çalıştım...
Hiçlik ve Bilmemek (18YO,)
Şu anda bana ne olduğunu bilmiyorum. Kendimi ya da nasıl kim olacağımı bilmiyorum; mumlarım yandı. Benim sorunum, bir sorunum olmaması, daha doğrusu içimdeki bu boş, gizemli cehennemi...
ne yapacağımı bilmiyorum
İşsizlik hayatımda yaşadığım en mutlu şeydi, çalışmaktan gerçekten o kadar nefret ediyorum ki. Çalışmak beni ilaçlara ve terapiye yönlendirdi. Umuyorum ki belki bir şekilde hoşuma g...
Kariyerinizi nasıl seçtiniz ya da düştünüz? Seçiminiz...
Kaç kişinin her gün yaptığı işten keyif aldığını merak ediyorum. O kadar da değil "İşim mükemmel ve asla kötü bir günüm olmaz" algı. Ama daha fazlası "İşimi oluş...
22F Mezuniyet Sonrası Kayıp, Geride ve Bir Yol Ayrımında...
Merhaba! Ben (22F) bu yılın mayıs ayında üniversiteden mezun oldum ve kısacası ne iş ne de yol bulamıyorum. Magna Cum Laude'den saygın bir okuldan psikoloji diplomasıyla mezun oldum ve ben...
Yanlış kariyer peşinde koştuğumu düşünüyorum
26 yaşındayım ve hayatımdan hiç memnun değilim. Üniversitede genel olarak iyi notlar aldım ve yüksek lisans derecemi tamamladım (her iki derecem de ekonomi alanında), ancak bu güne kadar b...
30 yaşındayım ve şimdiye kadar sahip olduğum en iyi iş...
Yaklaşık iki yıl önce kurumsal operasyon işinden çıkarıldım ve bir etkinlik kiralama şirketinde geçici bir depo işine girdim çünkü paraya ihtiyacım vardı. Açıkçası ilk başta bund...
Sadece kendimin en iyi versiyonuna ulaşmak istiyorum
Sadece kendimin en iyi versiyonuna ulaşmak istiyorum (Finansal/Sağlıklı ve amacı olan bir hayat) Sınırlı fırsatlara ve düşük maaşlara sahip bir üçüncü dünya ülkesinden 22 milyon ya...
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Confidence isn’t something you lose all at once, it fades slowly when you go through failures, rejection, or periods where nothing seems to go your way. Sensitivity is not a flaw, it’s your brain signaling that your experiences have hurt you, and ignoring it only makes it louder. The turning point for most people is not one big moment, it’s usually small changes: deciding to try something low risk, finishing a small project, or just showing up for yourself consistently even when fear is strong. Overcoming this isn’t about suddenly being fearless again, it’s about practicing small risks, noticing when you succeed, and slowly proving to yourself that you can handle disappointment without it defining you