Yardıma ve tavsiyeye ihtiyacım var, Kadın, 25+

Arka plan: Ãœniversiteden ayrıldım, sürekli olarak düşük notlar aldım. Anadalların hiçbirini yapmaktan gerçekten hoÅŸlanmadım, gördüğüm anadallar bana hiç çekici gelmedi. Ailesi tarafından üniversiteye baÅŸvurma konusunda baskı yapıldı. Ä°nsanlarla aynı yurtta kalma fikri hoÅŸuma gitmiyordu, ders çalışmayı ya da derslere gitmeyi sevmiyordum. Yaptığım tek ÅŸey aptal bir mmo oynayarak zamanımı boÅŸa harcamaktı. KeÅŸke tüm hayatımı buna harcamasaydım. Bir terapiste gittim ve depresyondan kurtulmama yardımcı oldu ama ailemin artık üniversiteye parası yetmediÄŸi için okulu bırakmaktan baÅŸka seçeneÄŸim yoktu…

Ya da ben öyle sanıyordum, yakınımızdaki bir devlet okuluna transfer oldum ama yolculuk ve masraflar can sıkıcıydı. Kendimi daha iyi hissetmedim, sadece daha kötü hissettim. Yine nefret ettiğim bir bölümü denedim. Zor

TL;DR Kötü ve tembel olduğum için ailemin parasını boşa harcadım

Bugün: Hiç hoşlanmadığım bir patronla finans ofisinde çalışıyorum. Bahsedilen patronla yaşıyorum ve kendimi rahat hissetmiyorum. Bu çok uzun bir hikaye ve fazlasıyla kişisel. Çok fazla bilgi vermek istemiyorum ama çalışmamın asıl nedeni hala adam kayırma ve şu anda kötü durumdayız. İşi sevmiyorum, çok fazla iş. Takip edilmesi gereken çok fazla şey var. Çok fazla hata yapmam ve bana kızmam ve maaşımı sürekli arttırıp azaltmam (param olduğu sürece)

Bu benim gerçekten sahip olduğum tek işimdi, ondan önce gönüllü çalışmaydı.

Mücadeleler: otizm, DEHB (onaylandı, ancak psikiyatri tedavisine devam etmedim. Çünkü bu da çok fazla iş gerektiriyordu. Bana Adderall verildi, aynı zamanda çok fazla işti ve vücuduma meth koyma fikrinden hoşlanmadım. Her şey çok fazla iş gibi geliyor, çok işlevsizim. Sadece minimumu yapmaya çalışmak bile çok fazla iş. İletişim kurmakta zorlanıyorum, kaygı. Herhangi bir şey için çok yorgunum, geri kalanını yazamayacak kadar yorgunum. bu paragraf.

Şu anki hedefim: Tek yapmak istediğim hobilerimi, yemeğimi, barınağımı ve egzersizimi karşılayabilecek akılsız ve kolay bir iş bulmak.

Sadece yardıma ihtiyacım var. Neredeyse sınırıma ulaştım. Hayattan o kadar nefret ediyorum ki neden benim için kolay olamıyor? Bu adil değil