Hayattaki önemli kararları vermek

Bir süre depresyonda kaldıktan sonra hayattaki kararları nasıl vereceÄŸime dair tavsiye arıyorum. Yaklaşık yarım yıl önce Los Angeles’a taşındım ve artık yakın olduÄŸum kimsenin yanında olmadığım için hayata olan ilgisizliÄŸim daha da kötüleÅŸti. Normalde her yıl yeni bir yere uyum saÄŸlamanız gerektiÄŸinin farkındayım ama ÅŸu anki kafa boÅŸluÄŸumda, en azından en yakın olduÄŸum insanların ülkenin öbür ucu yerine bir tren yolculuÄŸu mesafesinde olmasına ihtiyacım olduÄŸunu hissediyorum.

Şu anki duygularımı bir kenara bırakırsam, yakın bağlantılara sahip olmanın ve yürünebilir/yoğun bir toplulukta yaşamanın bana yardımcı olduğunu biliyorum. Üniversitede ruh sağlığım mükemmel olmasa da böyle bir şey değildi ve bu faktörlerin anlamlı bir fark yarattığını düşünüyorum. Ayrıca biraz içe dönük olmama ve bazı durumlarda sosyal kaygı yaşamama rağmen arkadaş edinme deneyimini de özlüyorum.

Manhattan’a ya da dış ilçelere taşınmayı düşünüyordum. Yakınlarda büyüdüğümden beri sayısız kez ziyaret ettim ve oraya taşınmadım çünkü kariyer deÄŸiÅŸikliÄŸi için iÅŸ fırsatları Los Angeles’ta çok daha belirgin görünüyordu. Buranın harika olabileceÄŸini biliyorum ve onu sevmek istiyorum, ancak bunun hayatımın baÅŸka bir noktasında benim için daha uygun olabileceÄŸini ve ÅŸu anda ihtiyacım olanı karşılamayacağını fark ediyorum. Yine de bu hamleyi yaptığım için mutluyum çünkü bu, dürüstçe ‘ev, kalbin olduÄŸu yerdir’ ve ‘nereye gidersen git, oradasın’ cümlelerini benim için perspektif haline getiriyor lmao

Sanırım ayrılmakta tereddüt ediyorum çünkü ÅŸimdiye kadar bulunduÄŸum en mutsuz ve izole edilmiÅŸ kiÅŸi olduÄŸum için ÅŸu anda hiçbir yer bana çekici gelmiyor. New York konusunda daha heyecanlı olsam ve ÅŸehirde kendi başıma dolaÅŸmaktan keyif alabileceÄŸimi bilsem de, ÅŸu anki kafa boÅŸluÄŸumun da benimle birlikte geleceÄŸini biliyorum. Ä°lk deneyim kesinlikle daha önce orada yaÅŸadığım mutlu zamanlar gibi olmayacaktı. Taşınmamın ardından Los Angeles’ta tatmin olmadığımı hissettiÄŸimde, yanlışlıkla ‘diÄŸer tarafta çimenler daha yeÅŸil’ zihniyetine düşmek istemiyorum. Bununla birlikte, yeni bir kariyere ve sosyal hayata alışmak için kendime zaman tanırken aileme yakın olmak ve kendimi baÄŸlı hissettiÄŸim insanların yanında olmak muhtemelen en iyisi.

Tesadüfen, tüm arkadaşlarım mezuniyet sonrası evde yaşadıktan sonra para biriktirmek için iş için yurt dışına taşındılar ve izolasyon ve bağlantı eksikliği gibi benzer sorunlar yaşıyorlar. Anne-babalarımızla yaşarken bunun bir kısmını zaten hissetmiştik ama ailelerimiz artık yakınımızda olmadığında bu çok daha zor hale geldi. Üniversiteden sonra ilk kez gerçek anlamda kendi başımıza bir yere yerleştiğimiz için, en son deneyimlerimiz göz önüne alındığında bu zor bir uyum oldu. İdeal durumda hepimiz bir şehirde birlikte olurduk ama iş imkanlarımız ne yazık ki bunu zorlaştırıyor.

Yurt dışına taşınmayı ya da yüksek lisansa gitmeyi düşündüm (arkadaşlarımla birlikte olmak ya da en azından daha yapılandırılmış bir topluluğa sahip olmak için), ancak kariyer yollarını değiştirmeye çalıştığım için her ikisi de zaman alacak. İş tecrübem tamamen farklı bir alanda olduğundan lisansüstü programların koşullarını henüz karşılayamıyorum. Ayrıca şu aşamada ilgilendiğim alanda yurt dışında iş bulmam da muhtemelen imkansıza yakın olacaktır.

Sanırım genel olarak üniversiteden ayrıldıktan sonra ve 20’li yaÅŸlarıma ilerledikçe umduÄŸum/kaybettiÄŸim ÅŸeylere doÄŸru ilerleme kaydedemediÄŸim için kendimi stresli ve felçli hissediyorum. Kendimi baÅŸkalarıyla kıyaslamıyorum ve kendi hızımda ilerlemekte sorun yok ama hayatım ÅŸu anda durgun ve boÅŸ geliyor. Ä°leriye doÄŸru adımlar atmak istiyorum ama nereden baÅŸlayacağım konusunda bunalmış hissediyorum. Bunu yazarken, bunun 20’li yaÅŸlarda kaybolmanın ve yeni bir yere taşınmanın zorluklarına düştüğünü biliyorum, ancak bu, deneyimlemeyi daha az zorlaÅŸtırmıyor. Bunu daha önce hiç yapmadığım için bunu yayınlama konusunda biraz emin deÄŸilim, ama gerçekten dışarıdan bir bakış açısına ihtiyacım var çünkü arkadaÅŸlarım ve ben bir çevrede dolaÅŸmaya eÄŸilimliyiz. Herhangi bir tavsiye, paylaşılan deneyimler veya sadece cesaret verici sözler çok makbule geçer 🙂