36A – Geç AuDHD teşhisi, “prestij” güvensizliği ve birkaç farklı insana benzeyen bir özgeçmiş. Buradan nereye gideceğim?

Uzanıyorum çünkü kendi geçmişim yüzünden felç olmuş hissediyorum.

STEM’e seçkin bir üniversitede başladım ve iki kez başarısız oldum. Ciddi derecede depresyondaydım, kaygılıydım ve bazı konuları halledemiyordum. Ayrıca ders yüküyle ilgisi olmayan başka akıl sağlığı sorunlarım da vardı. Daha sonra sırf diploma almak için daha düşük seviyeli bir üniversitede başka bir teknik dereceye geçtim. Bitirdim ama baştan sona bir sahtekar gibi hissettim.

İlk tam zamanlı işimi 20’li yaşlarımın sonuna kadar bulamadım. Teknik yazılar yazan ve proje/projeye bitişik çalışmalar yapan büyük isimlerle çalıştım; derinlemesine teknik bir şey değil, entelektüel açıdan ilgi çekici. Yine de hep aynı duvara tosladım: “dikkatsizce yapılan hatalar”, ofis politikaları ve sürekli bunalma. Teslim tarihlerine uyuyorum ama her proje son derece yorucu geliyor. Çeşitliliğe ve aynı zamanda yapıya da ihtiyacım var. Çoğu ofis görevinde bu imkansız bir kombinasyondur.

“İyi” olduğum bir şeyi yapmanın bazı şeyleri düzelteceğini düşünerek dilbilim diploması almak için geri döndüm. Olmadı. Ofis siyasetinden kaçmak için serbest çalışmayı denedim ve yine tükendim.

Ayrıca programlamaya yönelmeye çalıştım. Aylarca ciddi bir şekilde çalıştım, projeler yaptım ve hatta stajyerlik bile yaptım. Ama kodlama için uygun olmadığımı öğrendim. Başkalarının 30 dakikasını alan sorunlar, yardımla bile benim günlerimi alıyor.

Şu anda otelcilik sektöründe çalışıyorum. İroniktir ki, kendimi gerçekten başarılı hissettiğim tek iş bu. Yapılandırılmış sosyal etkileşimde başarılıyım: harika yorumlar, güçlü ilişkiler, etkileşimi sürdürmeye yetecek kadar yenilik. Ancak mevsimsel bir durum ve eğitimimi “boşa harcadığımı” hissediyorum.

Bana önce otizm, sonra DEHB tanısı konuldu. Pek çok şeyi açıklıyor ama şimdi kendimi sıkışmış hissediyorum ve tekrar başarısız olmaktan korkuyorum. Derecelerim “kötü”, çalışma geçmişim gergin görünüyor ve işe alım görevlileri kaçma riski görüyor. Özel olarak hiçbir şeye ilgi duymuyorum ve eskiden iyi olduğum şeylerde iyi olmadığımı hissediyorum.

Sonsuza kadar her işte usta olmaya mahkum muyum? Tükenmişlik döngüsünü nasıl durdurabilirim ve gerçekten bir hayat kurabilirim?