artık çok yaşlı
38 yaşındayım, beşeri bilimler alanında işe yaramaz bir derecem var ve kesinlikle hiçbir geçmiş deneyimim yok. Herhangi bir işe başvurmaktan çok utanıyorum. Korkarım hayatım sona erdi. Geçmiş deneyim eksikliğini açıklamak için işverene ne gibi bir mazeret sunabilirim? Eğitimimi 22 yaşında tamamladım ve o zamandan beri işsizim ve her zaman ailemle yaşıyorum. Önümde bir ışık göremiyorum. (Güney Avrupa’da yaşıyorum)
Etiketler:
Benzer İçerikler
Ne *yapmam* gerektiği konusunda çok uzun süre endişelend...
Merhaba. Son zamanlarda hayatım büyük ölçüde değişti ve şimdi bir yol bulmak istiyorum, dolayısıyla burası bir yol aramayı denemek için oldukça uygun bir yer gibi göründü. Hayatımı...
23 (E) Cs Grad, hayatım boyunca 9-5 çalışmak istemiyorum...
Mayıs ayında bilgisayar bilimlerinden mezun oldum, maalesef DOGE işten çıkarmalar nedeniyle stajım bana beklendiği gibi bir iş sunmadı. Aradığımda iş bulamadım ve ağustos ayında bir de...
3 yıldır grafik tasarımdan derin pişmanlık duyuyorum
Atp Grafik tasarımla 3 yıldır ilgileniyorum, bir yılım daha var ve binlerce dolar kaybettim ve ön lobum gelişiyor ve bundan çok pişmanım. Liseden birlikte mezun olduğum diğer insanlara v...
Kodlamayı seven biri için teknoloji dışı işler?
SWE kıyametinin bir parçası olmayan, kodlamaya benzer bir alan var mı? Ve kendi başına yaşamaya yetecek kadar para mı ödeyeceksin? Ben otizmliyim ve programlama yapmaktan hoşlandığım ve b...
8 yıl aradan sonra işgücüne geri dönmenin bir yolunu bu...
Ben (45f) devam eden sağlık sorunlarım nedeniyle 8 yıldır çalışıyorum. Engelli maaşı alıyorum ama faturalarımı karşılamıyor ve borcum yönetilemez durumda. Para kazanmaya başlamam ge...
Bu iş piyasasında kariyerleri nasıl değiştireceksiniz?
26 yaşındayım, işletme yönetimi alanında lisans mezunuyum ve mutfak sektöründe üç yıllık yönetim/üretim deneyimim var. Yemek hizmeti sektöründen çıkmak istiyorum ve personeli denetle...
Otistik ve ne yapacağımı bilmiyorum
Yakın zamanda yaklaşık 300 bin liralık miras aldım. Kötü ruh sağlığı sorunları nedeniyle 18 yaşımdan beri engelliyim, ancak son zamanlarda tıbbi yardımla bu sorunları çözmeye başla...
M31 - Başarısız başlangıç, durmuş kariyer ve nörodiv...
Yoruldum, tamamen tükendim. Burada 31 yaşında bir erkek var ve görünüşte iyi olan her fırsat ya da parlak yeni başlangıç ya bir serap oldu ya da çöktü. Başlangıç Girişi...
19F NEET, kayboldum, hangi alanda uzmanlaşacağımı bilmiy...
Herkese merhaba. 19F yaşındayım, Amerikalıyım ve 2024'te mezun olduğumdan beri çoğunlukla NEET oldum. Eylül-Aralık 2025'te annemin benim için bulduğu stajı yaptım ve bu sayede iş buldum...
Müzik derecesi ile boşa zaman
Gerçekten müzik diplomamın zaman kaybı olduğunu düşünüyorum. Artık müzik endüstrisinde çalışmak bile istemiyorum. Müzik okulunda hayatımdaki son derece kaba ve rekabetçi olan en köt...
8 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
So what have you been doing? Taking care of elderly relatives is “experience”. So are raising children and volunteer work. Or do you mean you’ve been bed rotting in your childhood bedroom being supported by your parents?
You have like 20 years left in an avg career and are only like 16 years into an avg career at that age. 20 years is enough time to do pretty much anything, you just have to be very intentional about what you want out of that time.
It’s never too late, but it’s going to take drastic action to change things.
38 is not too old to change trajectories. But you need to provide more info – when did you graduate? What have you been doing since graduation? How have you been surviving at 38 with no experience? Your post is too vague as it stands for anyone to give helpful advice
There was a time when I was in a similar position. I was literally just too ashamed to apply for jobs because I was so deeply uncertain, lacking confidence in my skills and abilities. I falsely presumed that everyone else had it figured out, and that I was uniquely incapable and useless, soon to be a homeless dreg that everyone long abandoned.
A lot of this kind of thinking is very deeply warped. The fact is that almost nobody feels like they have it together, like they have clarity or direction on their future, and everyone is experiencing overwhelming doubt who isn’t in a position of extreme luck or, more likely, privilege via inherited wealth. We have a society that actively awards sociopathic traits.
So the first thing is to recognize that you are not as bad as you think you are, and other people aren’t as good as you think they are. Yes, it will be a challenge. But you have to decide whether you want to live or simply give up and die.
Do you have hobbies? What are your interests?
Maybe you will have to accept doing some kind of blue collar work.
Never too late to begin again.