artık çok yaşlı
38 yaşındayım, beÅŸeri bilimler alanında iÅŸe yaramaz bir derecem var ve kesinlikle hiçbir geçmiÅŸ deneyimim yok. Herhangi bir iÅŸe baÅŸvurmaktan çok utanıyorum. Korkarım hayatım sona erdi. GeçmiÅŸ deneyim eksikliÄŸini açıklamak için iÅŸverene ne gibi bir mazeret sunabilirim? EÄŸitimimi 22 yaşında tamamladım ve o zamandan beri iÅŸsizim ve her zaman ailemle yaşıyorum. Önümde bir ışık göremiyorum. (Güney Avrupa’da yaşıyorum)
Etiketler:
Benzer İçerikler
ucuz çevrimiçi üniversite kursları?
ben 23F'yim. şu anda bir işim yok ama önceki işimden bir miktar birikimim var. Ailemle yaşıyorum ve %100 onlara bağımlıyım. Bir gün çalışmamı yazıp yayınlama hayallerim var ama daha g...
Hiçbir desteğim olmadan işimden ayrıldım... ve dürüst...
25F yaşındayım, gelecek ay 26 yaşına gireceğim ve Ağustos 2025'te işimden ayrıldım. Şu anda herhangi bir gelir kaynağı yok. Bazı günler kendimi motive hissediyorum… Bazı günler h...
Burada ne yapacağımı bilmiyorum biraz tavsiye lütfen
İşte buradayım, 43m Kanada'da seyahat etmeyi düşünüyorum. Bazı talihsiz tıbbi teşhisler nedeniyle engelliyim ama kendimi kaybolmuş hissediyorum ve mezun olduktan sonra her zaman yapmak iste...
yeni bir yol bulmak istiyorum Ben romatoid artritli genç bi...
Herkese merhaba! 26 yaşındayım, psikoloji alanında lisans derecem var ve müzik performansında yan dalım var ve üniversiteden mezun olduğumdan beri kariyerim neredeyse tamamen yersiz durumda v...
hayatımı mahvetmekten korkuyorum
Hayatımı idame ettirmekten korkuyorum "yanlış" Bağlamda 19 yaşındayım, liseden 2024'te mezun oldum, bir cenaze evinde taşıma işleri yaparak bir yıl geçirdim (o zamanlar cenaze ...
Daha sonra ikinci bir diploma almaya gücüm yetiyorsa, lisa...
Ordudayım ve dışarı çıktığımda üniversite masraflarını ödemek için GI Bill'i kullanabileceğim. Sorun şu ki, zaten yaklaşık 70 üniversite kredim varken katıldım, yani ilk lisans di...
İşgücüne geri dönme korkusu
Herkese merhaba. Tavsiye almak ümidiyle bunu buraya yazıyorum. Toplamda sekiz yıldan fazla bir süredir iş hayatındayım ancak bir yıldan fazla bir süredir ara veriyorum. Dürüst olmak gerek...
Hayatımın geri kalanında ne yapmak istediÄŸimi ÅŸaşırmÄ...
Liseden 30 günden az bir sürede mezun oluyorum. Bu yazının başlığında belirtilen bu sorun zaten çok yaygın, ancak hayatımın geri kalanını çalışarak geçirmenin hiçbir çekiciliğini ...
Düşünüp susmaktan baÅŸka bir ÅŸey yapmak istemiyorum. GÃ...
Son altı ayda hayatımda bir şeyler değişmeye başladı. Bir yaz işinin ardından tamamen tükenmiştim ve başlangıçta yapmayı planladığım sanat fakültesi diplomasını almamaya karar ver...
Tıp fakültesine muhasebe… gerçekçi mi değil mi?
Dürüst olmak gerekirse, biraz rehberlik veya umut arıyorum. Muhasebede sıkışıp kaldığımı hissediyorum ve iş yerinde sessiz/dışlanmış biriyim, bu yüzden orada kendim için bir gelecek ...
8 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
So what have you been doing? Taking care of elderly relatives is “experience”. So are raising children and volunteer work. Or do you mean you’ve been bed rotting in your childhood bedroom being supported by your parents?
You have like 20 years left in an avg career and are only like 16 years into an avg career at that age. 20 years is enough time to do pretty much anything, you just have to be very intentional about what you want out of that time.
It’s never too late, but it’s going to take drastic action to change things.
38 is not too old to change trajectories. But you need to provide more info – when did you graduate? What have you been doing since graduation? How have you been surviving at 38 with no experience? Your post is too vague as it stands for anyone to give helpful advice
There was a time when I was in a similar position. I was literally just too ashamed to apply for jobs because I was so deeply uncertain, lacking confidence in my skills and abilities. I falsely presumed that everyone else had it figured out, and that I was uniquely incapable and useless, soon to be a homeless dreg that everyone long abandoned.
A lot of this kind of thinking is very deeply warped. The fact is that almost nobody feels like they have it together, like they have clarity or direction on their future, and everyone is experiencing overwhelming doubt who isn’t in a position of extreme luck or, more likely, privilege via inherited wealth. We have a society that actively awards sociopathic traits.
So the first thing is to recognize that you are not as bad as you think you are, and other people aren’t as good as you think they are. Yes, it will be a challenge. But you have to decide whether you want to live or simply give up and die.
Do you have hobbies? What are your interests?Â
Maybe you will have to accept doing some kind of blue collar work.
Never too late to begin again.