artık çok yaşlı
38 yaşındayım, beÅŸeri bilimler alanında iÅŸe yaramaz bir derecem var ve kesinlikle hiçbir geçmiÅŸ deneyimim yok. Herhangi bir iÅŸe baÅŸvurmaktan çok utanıyorum. Korkarım hayatım sona erdi. GeçmiÅŸ deneyim eksikliÄŸini açıklamak için iÅŸverene ne gibi bir mazeret sunabilirim? EÄŸitimimi 22 yaşında tamamladım ve o zamandan beri iÅŸsizim ve her zaman ailemle yaşıyorum. Önümde bir ışık göremiyorum. (Güney Avrupa’da yaşıyorum)
Etiketler:
Benzer İçerikler
28M Deniz Biyolojisi diplomasına sahip, şu anda lisede fen...
28 yaşındayım ve güneydoğu Kuzey Carolina'da yaşıyorum. 2021 yılında Deniz Biyolojisi alanında lisans derecesiyle mezun oldum ve neredeyse beş yıldır lisede fen bilgisi öğretmenliği ya...
İki yıl önce işe yaramaz bir yüksek lisans programında...
2024'te çok iyi bir yüksek lisans bitirdim. Çalışabileceğim alanın kapsamı konusunda tamamen yanıltılmıştım, bu yüzden tüm deneyim tamamen berbattı. Şu ana kadar 1000'den fazla işe b...
B2B satış ve iş geliştirme (teknoloji, kişisel eğitim ...
Ejderhayı kovaladım... her şey bununla ilgiliydi "Üniversiteden mezun olun, altı rakamlı bir işe girin, o zaman GERÇEKTEN hayatı yaşıyorsunuz." Bunu yaptım, mutsuz olduğum için...
27 UGH'de kaybolmuÅŸ hissediyorum ve iÅŸ tavsiyesine ih...
Merhaba millet. Bunu gerçekten zihinsel olarak yaşıyorum ve hayatımla ne yapacağımı bilmiyorum. bir yol ayrımındayım.. Ä°ÅŸte benim hikayem. 27 yıldır memleketimde yaşıyorum ve umarÄ...
Binbaşı ilan etmek
Herkese merhaba ben okul sekreteriyim. Şu ana kadar 32 üniversite kredim var ve artık ana dal ilan etme zamanım geldi. Bir okul bölgesinde veya diğer kurumsal ortamlarda idari bir iş isteyen bi...
Kendimi sosyal olmanın ve her şeyden tamamen çekilmenin t...
Hiçbir zaman sosyal olmadım ve yalnız vakit geçirmekten her zaman keyif aldım ama toplum bunun sağlıksız olduğunu söylüyor. Ne olursa olsun çok mutsuzum ama keşke hayatımda neşe ve raha...
Gerçekten insanlar kendilerine bu kadar az zaman ayrılmasÄ...
Bu bir kelime bombası ya da şizofrenik bir söylenti gibi gelebilir ama açıklamaya ihtiyacınız varsa bana bildirin sanırım, kendimi ifade etmede hiçbir zaman çok iyi olamadım ve işte "...
Evli, 2 çocuklu ve 43 yaşındayım
Bu yüzden bundan sonra ne yapmam gerektiÄŸini bulmaya çalışıyorum. Çocuklarımızın okul için farklı teslim alma programları vardır. Lisans derecem var ve danışmanlık veya yaÅŸam koçluÄ...
Diploma olmadan bir kariyer kurdum ve ÅŸimdi kendimi geride ...
Otuzlu yaşlarımın başındayım ve sanırım biraz kariyer krizi yaşıyorum 🥺😪 On yıldan fazla bir süreyi gazetecilik, editoryal ve dijital medyada çalışarak geçirdim. Dünyanın en b...
29 yaşında kayboldu
Kariyer değişikliğine ihtiyacım var. Ben banka memuruyum ve işletme alanında lisans diplomam var. Üniversiteden mezun olduğumda alanımla ilgili herhangi bir iş bulamadım ve üç yıl banka ...
8 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
So what have you been doing? Taking care of elderly relatives is “experience”. So are raising children and volunteer work. Or do you mean you’ve been bed rotting in your childhood bedroom being supported by your parents?
You have like 20 years left in an avg career and are only like 16 years into an avg career at that age. 20 years is enough time to do pretty much anything, you just have to be very intentional about what you want out of that time.
It’s never too late, but it’s going to take drastic action to change things.
38 is not too old to change trajectories. But you need to provide more info – when did you graduate? What have you been doing since graduation? How have you been surviving at 38 with no experience? Your post is too vague as it stands for anyone to give helpful advice
There was a time when I was in a similar position. I was literally just too ashamed to apply for jobs because I was so deeply uncertain, lacking confidence in my skills and abilities. I falsely presumed that everyone else had it figured out, and that I was uniquely incapable and useless, soon to be a homeless dreg that everyone long abandoned.
A lot of this kind of thinking is very deeply warped. The fact is that almost nobody feels like they have it together, like they have clarity or direction on their future, and everyone is experiencing overwhelming doubt who isn’t in a position of extreme luck or, more likely, privilege via inherited wealth. We have a society that actively awards sociopathic traits.
So the first thing is to recognize that you are not as bad as you think you are, and other people aren’t as good as you think they are. Yes, it will be a challenge. But you have to decide whether you want to live or simply give up and die.
Do you have hobbies? What are your interests?Â
Maybe you will have to accept doing some kind of blue collar work.
Never too late to begin again.