Yalvarıyorum Bunu Okuyun Benim İçin Bir Çıkış Var mı Yoksa Bu Son mu?

Ben 24 yaşında bir erkeğim. Birazdan okuyacaklarınız bu yaşta başkalarına normal gelebilir ama benim için kesinlikle normal değil. Şiddetli kaygı, stres ve sürekli aşırı düşünme sürecinden geçiyorum. Düşüncelerim asla durmuyor. Uyandığım andan itibaren zihnim yarışmaya başlıyor. Hafızamı kaybediyorum, ailemin ofisine giriş, çıkış ve günlük görevleri aramak gibi her şey için alarm kurmam gerekiyor. İsimleri ve son olayları hatırlayamıyorum. Kafamın düzgün çalıştığını hissetmiyorum. Açıkça düşünemiyorum. Her şeye, hatta çamaşır makinesine çamaşır koymak gibi basit işlere bile ilgimi kaybettim. Dün gece saat 3’te aşırı düşünmekten uyandım ve şiddetli bir panik atak geçirdim. Göğsüm sıkıştı ve kalbim duracakmış gibi hissettim. Bir psikolog ve psikiyatristle görüştüm. İlaç yazdılar ve bu sakinleşmeme yardımcı oldu. Ama asıl meselenin bu olmadığını, bunun sadece pişmanlığımın ve hayatta istediklerimi elde edemememin bir sonucu olduğunu hissediyorum. Hakkımda bazı bilgiler: Hayatımın erken dönemlerinden beri kekemelik ve kaygının yanı sıra aile sorunlarım da vardı. Çocukluğumdan beri her zaman mükemmeliyetçi oldum. Satranç, oyun, kitap okumak ya da müzik olsun, eğer bunda iyi olamıyorsam, yapmayı bırakırdım. Hayatta sahip olduğum tek amaç iyi bir dünya yaratmaktı. Eklemek istediğim bir şey daha, çoğu şeyde doğal olarak iyi olmadığımı hissediyorum. İyi yapabildiğim her şey, sürekli ve aşırı pratik sayesindedir. Pek çok konuda ortalama olduğuma inanıyorum ve ancak çok fazla çaba ve tekrar sayesinde satranç, müzik ve okuma gibi belirli aktivitelerde bir dereceye kadar iyi olabileceğime inanıyorum. Şu anki durumumun asıl nedeni kariyerimdir. Bilgisayar Bilimleri mühendisliği diplomasını tamamladıktan sonra kariyerime yazılım alanında başladım. Pek çok reddedilmeden sonra nihayet bir iş buldum ve kendimi umutlu hissettim. Ama her şey yokuş aşağı gitti. Aslında teknoloji veya yazılım konusunda iyi olmadığımı fark ettim. Çok çalıştım, projeler yaptım, çok zaman verdim, sürekli pratik yapmayı bıraktım ama yine de ortalama olduğumu kabul ettim. Beklentilerin çok yüksek olduğu bir girişime katıldım ve orada da başarısız oldum. Daha sonra başka bir şirkete girdim ve bir hafta içinde ayrıldım. Ondan sonra çok zaman kaybettim. Şimdi başka bir şirkete daha katıldım ve yine beceriksiz olduğum için değil, her şeye olan ilgimi tamamen kaybettiğim için başarısız oluyorum. Onayladığım tüm görüşmeler dürüstçe, hile yapılmadan yapıldı ve her görüşmeciden iyi geri bildirimler aldım. Ancak konu fiili işe gelince, performans gösteremiyorum. İnsanlar henüz 24 yaşında olduğumu ve eninde sonunda her şeyi çözeceğimi söylüyor. Ama şu anda ne yapmam gerekiyor? Vazgeçemem ve evde oturamam, maddi olarak kimse bana bakamaz. Herkes anksiyete bozukluğum olduğunu ve terapiye, özellikle de bilişsel terapiye ihtiyacım olduğunu söylüyor. Ancak tüm bu endişe ve stresin kariyer başarısızlıklarımdan kaynaklandığını hissediyorum. Bende teşhis edilip tedavi edilebilecek klinik bir sorun olması için dua etmeye devam ediyorum. Çünkü tıbbi bir açıklaması yoksa bu hayatı ne kadar sürdüreceğimi bilmiyorum.