Hayatta kalan masaj okulu

Ben 24F ve İskoçyalıyım. Bir şehirde doğdum, 20 yaşında güzel bir adada yaşamak ve çalışmak için ayrıldım ve şimdi her şey yeniden değişiyor. Yaşadığım adayı seviyorum ama çok uzak olduğu için kariyer/konut fırsatları pek iyi değil. 5 yıllık ortağım hala orada yaşıyor ve çalışıyor, iş yerimizin yanında kalıyor, oysa ben eylül ayında yaylalardaki küçük bir kasabada eşsiz bir derece yapmak için ayrıldım. Bu, ülkede elde edilebilecek en yüksek masaj yeterliliği seviyesidir ve bu yüzden bu kadar rastgele bir yere taşındım. Bunun, garsonluktan çıkıp insanlara gerçekten yardım edebileceğim ve gelecek için pek çok olasılığın önünü açabileceğim bir şey yapmanın yolu olabileceğine dair bir fikrim vardı.

Tüm arkadaşlarımdan ve ailemden uzaktayım, burada yapacak hiçbir şey yok ve tüm zamanımı üniversitede masaj eğitimi alarak veya tesadüfen restoran müdürü olduğum işte geçiriyorum. O kadar yalnızım, o kadar yorgunum ki ve durumuma kırgınım. Yaptığım şeyin uzun vadede iyi olacağını biliyorum ama her gün ağlıyorum ve gerçekten başa çıkmakta zorlanıyorum. Masaj okulu hayal edebileceğimden çok daha yoğun ve savunmasız.

Akıl hastasıyım ve bu kadar desteksiz bir konumda olacağımı hiç düşünmemiştim. Adada yaşamak hayatımın en güzel yıllarıydı ve tüm sosyal bağlantılarım ve kişisel imajımla o kadar muhteşem bir yere geldiğimi hissettim ki, orada çok etkili olan bir travma terapistim bile vardı. Partnerimle birlikte yaşamak istediğim yerde yaşamak için gereken paraya veya kaynaklara asla sahip olamayacağımdan endişeleniyorum; mevsimlik işçi olmaktan daimi ikamet sahibi olmaya geçişi inanılmaz derecede zorlaştıran ada politikaları devrede. İşverenlerimiz de potansiyel olarak daha kurumsal bir işletmeye satış yapıyor ve bu kalbimi kırıyor, burası personeli için kalacak yer olan çok az yerden biri ve işler büyük ölçüde değişirse bunun geri dönme yeteneğimi tehdit ettiğini hissediyorum.

Ne kadar üzgün ve yalnız olduğumu düşünmeyi, istediğim geleceğin ne kadar imkansız göründüğü konusunda felakete sürüklenmeyi nasıl bırakabilirim? Zaten bu kadar yorgunken ve destek ağlarımdan bu kadar uzaktayken bu durumu nasıl iyileştirebileceğimi bilmiyorum. Aynı zamanda o kadar soğuk ve karanlık bir kış ki mevsimsel depresyonum kötüleşiyor, biteceğini biliyorum ama zor. Gelecek yıl dersler çoğunlukla çevrimiçi olduğundan başka bir yere taşınmayı düşünüyorum, bu gerçekten iyi olabilir ama hayatımı yeniden nefret ettiğim, pahalı olan başka bir yere taşımaktan korkuyorum!

Umuda yeniden nasıl bağlanabileceğim konusunda tavsiyesi olan varsa duymak isterim, bu yüzden ilk etapta çok sevdiğim bir yerden ayrıldım.