Nereye gitmeliyim?
Merhaba!
27 yaşındayım ve aslında mutlu olmalıyım. Tek başıma yarı müstakil bir ev kiralıyorum, yazılımcı olarak iyi para kazanıyorum, borcum yok ama yine de kendimi bir şekilde hissediyorum "boş."
Artık partnerim, çocuÄŸum ve arkadaşım yok (gerçekten 0). ArkadaÅŸlarımı az çok geride bırakmak zorunda kaldım çünkü maalesef 20’li yaÅŸlarının sonunda akıllarında hala sadece partiler, alkol ve diÄŸer uyuÅŸturucular var. Bu yaÅŸam tarzıyla özdeÅŸleÅŸemiyorum ve özdeÅŸleÅŸmek istemiyorum.
Neredeyse her gün orduya katılma ve özel kuvvetler birliğinin parçası olma fikri aklımdan geçiyor. Çünkü hayattan daha fazlasını istiyorum. Henüz 27 yaşındayım ve şimdiden tamamen sıkışmış hissediyorum.
Yaklaşık 6 aydır bir terapistle görüşüyorum ve şimdiden biraz iyileşme görebiliyorum. Ama bu boşluğu bir türlü dolduramıyorum.
Bu %100 çeyrek ömürlü bir kriz ama buna bir isim verebilsem de maalesef sorunun nasıl çözüleceğini bilmiyorum.
Benim için herhangi bir ipucun var mı?
Teşekkürler!
Etiketler:
Benzer İçerikler
Elimden gelenin en iyisinin yeterli olmadığını hissediyo...
6 ay önce mezun oldum ve mezun olduğum ay radyal teknisyen olarak işe başladım. İşimde çok çalışıyorum ve çok çaba harcıyorum ama hiçbir zaman istediğim gibi başarılı olamıyorum....
Kariyer Pivotu - depresif
M27 - Yakın zamanda bankacılık/finans alanında analist olarak görevimden ayrıldım. Ben melezdim; haftada 2 gün ofisteydim, diğer 3 günü evdeydim. Uzaklık muhteşemdi. İşimin çoğunu hal...
Üniversiteden alınan sertifikalar gerçekten faydalı mı?
Üniversitemden aldığım çok fazla sertifika var ama her zaman sadece iyi işler bulmak için çalışan diplomaları duyduğum için İletişim diploması alıyorum ve özellikle çevremdeki yer...
KaybolmuÅŸ ve maÄŸlup olmuÅŸ gibi hissetmek 25F
Kendimi bildim bileli mutsuzum ve bunun nedenini ve bundan sonra ne yapacağımı çözmeye çalışıyorum. Mutlu bir çocukluk hatırlamıyorum. Pek çok sağlıksız aile dinamiği vardı ve ben d...
Zaten iki yıldır güzel sanatlardan hemşireliğe geçmek ...
MERHABA! Güzel sanatlardan ne kadar keyif alsam da, son zamanlarda hemÅŸirelik mesleÄŸine girmekle de ilgileniyorum, ama zaten iki yıldır bu alandayım! Özellikle bu kadar büyük bir deÄŸiÅŸim sÃ...
Üniversiteden mezun olduktan 8 ay sonra işsizim, umudumu n...
Tıpkı başlığın dediği gibi. Mayıs ayında üniversiteden mezun oldum ve 8 ay sonra kendimi tamamen kaybolmuş hissediyorum. Nispeten prestijli bir üniversiteye gittim, mümkün olan her staj ...
Boktan iş piyasası ve ciddi kısıtlamalar nedeniyle iş f...
Herkese merhaba, Geçen yıl (2025) 30 yaşına girdim ve bu benim için oldukça hayal kırıklığı yaratan bir deneyimdi. O noktada 8 ay işsizdim (işten çıkarıldım) "fazlalık"-pr...
Tavsiye arıyorum - Sadece bir adım atmaktan mı korkuyorum...
Profesyonel olarak gitmek istediğim yol hakkında çok düşündüm. Bir şey çok açık: Hayatım boyunca kendimi maaşlı bir çalışan olarak görmüyorum. Şu anda bir çalışan olarak ortalam...
Ne irade kaldı, ne arzu
Neredeyse 30 yaşındayım. Hala annem ve babamla aynı evde yaşıyoruz. Paralarını işe yaramaz bir işletme yöneticisi lisans diplomasına harcadılar, en azından benim öğrenci borcum yok. Ç...
Üniversitede tavsiyeye ihtiyacım var
Bir hata yapmışım gibi hissediyorum Yani ben psikoloji bölümü öğrencisiyim. Bu temelde durumu özetliyor. Bölüm değiştirmek için çok geç kaldım ve üniversiteye gitmek istememin asıl...
5 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Most people who feel fulfilled in their lives have a good *balance* of working, playing, and relaxing. I don’t see in your post anything about what you are doing for fun, several times a week. There are many activities that you can find to do that 1) are genuinely fun, and 2) in fact are conducive to getting to know people and making friends. Have you considered googling in your town:
Pickleball, improv comedy, bocce, pétanque, book club, silent book club, paint & pour, philosophy discussion group, pickup basketball, foreign language conversation circle, ultimate frisbee, D&D, Settlers of Catan, Carcassonne, Wingspan, cryptography challenges, soccer, croquet, Yu-Gi-Oh, pub trivia, bingo, ping pong, quilting circle, karaoke, hiking, community volunteer activity, Magic The Gathering, drumming circle, euchre, bridge, makerspace open nights, birdwatching outings, movie & dinner club, puzzle competition, bowling, geocaching club, camping, murder mystery party, kayaking, pottery or ceramics studio evenings, scrabble club, kickball league, backgammon, dance classes (salsa, swing), walking club, Go (either the Pokémon one, or the classic Chinese one ha ha), Mahjong, fiber arts, printmaking, writing workshops, juggling, volleyball, disc golf, Nerd Nite meetup, community theater, board game day, handball, shogi, stitch & bitch, roller derby, choir, chess club, LARPing, crochet circle, badminton, bicycling club, the Society for Creative Anachronism, historical re-enactment group, cornhole bar league, wallyball, racquetball, open mic night, crafting event, rock climbing, on-line co-op gaming (Jackbox).
Don’t know what country you reside in, but only join the military if you are physically and mentally fit to do so.
It seems like you need to find a career purpose, or something bigger than yourself. Let me ask you this:
What movie or song makes you cry?
What kind of ‘sacrifice’ does that character make that makes you cry?
That sacrifice usually ties to your purpose; something bigger than yourself that makes life somehow more meaningful. Good luck!
Volunteer! I’m taking steps in improving my own sense of ‘emptiness’ and I joined a local Search & Rescue team. I get to learn new skills, meet new people, and give back.
Sorry you’re feeling this way. I think the lack of friendship with people who have similar values is likely contributing. Is there anywhere you could go in order to meet likeminded people who you could be friends with? Gym? A hobby? An outdoors club? A sport? Book club? Even a religious group of some kind? I know you are doing therapy. I personally preferred coaching to therapy as it helped me work towards specific goals (I felt like therapy was more of me talking rather than action steps). Happy to recommend a coach who works with people on finding their purpose if you want. Good luck. I think there are also a few books that could help you. Again, I can send you a chat if you want.