19 kadın hayatımı boşa harcadığımı hissediyor

19 yaşındayım ve üniversiteye girdim

Ancak, çok akılsız kararlar aldım, işime giremedim ve yıl sonunda atıldım.

Çünkü kendi başıma hissettim ve kendi başıma olduğumda kendimle yaşayamayacağımı hissettim.

Kendimi çok boş hissettim ve orada zamanımı tamamen yatıştım.

Sınıfı atlamaya devam ettim çünkü orada benim için hiçbir şey olmadığını hissettim ve her şeyle giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradım.

Acımı bağımlılık yapan kaydırma ve dopamin hitleri ile uyuşturdum.

Çok kayboldum.

& hiçbiri daha iyi olmama yardımcı oldu.

Ama ben dindar bir insan değilim ve annem. Şimdi tam zamanlı eğitimde olmadığım için ondan hiçbir yerim olmayacak ve onun izni olmadan dışarı çıkmama izin vermeyecek ve burada ağır bodur olacağım.

Şimdi eylemlerimin sonuçlarının farkındayım ve şimdi sonsuza dek onunla sıkışıp kaldım.

& Asla ‘özgür’ olmayacağım çünkü şansımı kaçırdım.

Bu gerçekleşmenin üzüntüsüyle nasıl başa çıkılır ve onunla kabul edilir.