Zehirli bir evde sıkışıp kaldım
Anne babamın evinden taşınamadım. Zehirli ve zihinsel olarak yorucu ve ayrılmayı göze alamam. Sadece tavsiye arıyorum çünkü bunu daha ne kadar yapabileceğimi bilmiyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Tıp Fakültesi Maliye Mezunu
Büyüdüğümden beri bana doktor olmam gerektiği söylendi. Ben birinci nesil bir göçmenim ve bu, eskisi gibi olmasa da hâlâ başarının zirvesi olarak görülüyor. Büyürken ailemin barlar...
İnsanlar genellikle danışmanlığı öğrenmeye nasıl ba...
İnsanların psikolojik danışmanlığı öğrenmeye genellikle nasıl başladıklarını anlamaya çalışıyorum ve görünen o ki başlamanın tek bir sabit yolu yok. Gördüğüm kadarıyla, baz...
Hayallerimi takip et ya da parayı takip et
Uzun lafın kısası, mimarlıktan mezun olduktan sonra çok uğraştım ve sonunda oyun geliştirmeye başladım. Oyunlar üzerinde çalışmayı kesinlikle SEVİYORUM ama her zaman fıstık yaptım....
32 yaşında yeniden başlamak için çok mu geç? (Gece ...
"Merhaba benim adım Mayank. 32 yaşındayım ve hayatta başarısız olduğumu hissediyorum. Okuldaki çalışmalarım iyiydi ama bitirir bitirmez pek çok farklı yol görmek kafamı tamamen ka...
YARDIM!! Gazetecilik+eko+psikoloji alanında ÜÇLÜ BÖLÜM...
(Gazetecilik+ekonomi+psikoloji) alanında iyi bir üniversiteden lisans diploması aldım son yılda bir ana dal seçmek zorunda olduğunuz yer BBA'YA DA BAŞVURU ALDIM Şu an itibariyle kariyerim...
Engelliliğin nüksetmesinin ardından akılsız bir iş bul...
Herkese merhaba - Ben epilepsi hastası bir terapistim. Nöbetlerim yıllarca kontrol altına alındı ve terapist olmak için yüksek lisansa gidebildim. Şimdi sahaya 8 yıldır geri döndüle...
Bir fırsat kapanırken diğeri açılıyor
Yaklaşık 18 milyon giriş seviyesi iş risk altında. Aynı zamanda diploması olmayan kişilere de 29 milyon uzman rolü açılıyor. Çünkü artık yapay zeka, öğrenilmesi yıllar süren eği...
Ailemi toparlayıp mevsimlik iş ve beyin tazeleme için eya...
Kızarıklık mı yoksa kızarıklık mı?
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

I’m really sorry you’re dealing with this. Being stuck in a toxic home while having no financial exit is genuinely exhausting … there’s nothing weak or dramatic about feeling worn down by it.
First thing that matters: your job right now isn’t to “fix everything.”
It’s to *reduce damage* until you can leave.
A few grounding truths:
• You’re not failing … you’re constrained.
• Living in a toxic environment distorts your energy, focus, and hope. That’s situational, not permanent.
• The fact that you want out is a healthy signal, not a complaint.
What can help in the short term (while money isn’t there yet):
• Create small zones of control: time outside the house, walks, libraries, gyms, long errands … anywhere that gives your nervous system a break.
• Lower contact where possible. You don’t need to win arguments or explain yourself … emotional distance counts.
• Shift your mindset from “I’m trapped” to “I’m in a holding pattern with an exit plan,” even if that plan is slow.
Longer-term, the goal is simple:
Not comfort. *Separation.*
That might look like:
• any job that builds savings, not identity
• shared housing, roommates, or temporary arrangements
• accepting that the first exit doesn’t have to be perfect … just safer and quieter
You don’t need to endure this indefinitely to prove strength.
You need to survive it *long enough to leave.*
If things ever tip from “exhausting” to “unsafe,” please reach out to local support lines or trusted people … that’s not escalation, that’s self-preservation.
You’re not broken.
You’re under pressure.
And pressure eases once distance is created.