Yüksek maaşlı kurumsal işlerden ayrılanlar şimdi ne yapacaksınız?
24 yaşında çeyrek yaş krizi yaşıyor. Veri mühendisi olarak işimden nefret ediyorum ama istikrarlı, iyi faydaları var ve iyi para kazandırıyor.
İşim açıkçası o kadar da kötü değil ama haftada 50 saatimi ofiste geçirmekten ve orada olduğum süre boyunca kendimi ne kadar özgün hissetmediğimden nefret ediyorum.
Her gün Peter Gibbins’i hissediyorum.
Müzikten, yazmaktan ve hikaye anlatmaktan hoşlanırım. DND’yi seviyorum, stand-up komedisi yapıyorum ve YouTube’da komedi skeçleri yapmayı düşünüyordum ama işten sonra yaratıcı herhangi bir şeye zaman ayıracak zihinsel enerjim yok.
Kısa vadede yönelebileceğim iş nedir? Ayrıca istikrarlı işi bırakarak büyük bir hata yaptığım korkusunu nasıl yenebilirim? Genç ve bekarım ve çok fazla sorumluluğum yok ama yine de bu konuda endişeliyim.
Etiketler:
Benzer İçerikler
25, Perakendede Sıkıştık ve Bundan Kaçamıyor Gibiyiz
Şu anda Whole Foods Market'te çalışıyorum ve buna dayanamıyorum. Yöneticiler ve Şefler fazlasıyla kaba, programım berbat ve sürekli 6 ila 8 saat ayakta kalmaya zorlanmaya dayanamıyorum. Bi...
İstikrarlı mı kalacağım yoksa kariyerimi bırakıp şan...
Herkese merhaba, bir yol ayrımındayım ve dışarıdan bir bakış açısına ihtiyacım var. 32 yaşındayım ve neredeyse 8 yıl önce üniversiteden mezun olduğumdan beri keyif almadığım bir...
Özellikle güvenebileceğiniz aileniz veya arkadaşlarını...
28 yaşındayım, kimsem yok, oldukça zorlu bir çocukluk geçirdim ve diğerleri gibi güvenebileceğim köklerim veya insanlarım yok İçimde bir şeylerin eksik olduğunu hissediyorum, ah, keşk...
Çalışma alanımla ilgili güvenceye ihtiyacım var
27 yaşındayım, siyasi ve anayasal çalışmalar alanında yüksek lisansa başladım, kamu hukuku lisans diplomam hiçbir kapıyı açamadığı için daha önce hiç çalışmadım, şimdi iş fı...
17 yaşındayım ve hayatımla ne yapacağıma dair hiçbir ...
Şu anda arkadaşlarımın hayatları planlanmış durumda ama ne yapabileceğime dair hiçbir fikrim yok. Bağlam eklemek gerekirse, 1 A, 2 B, 5 C'de Ulusal 5'lerle İskoçya'da yaşamak. Yüksekleri...
Hayatımın içinde kayboldum.
Herkese merhaba, Bu girişe klasik bir hikayeyle başlayacağım: Okul hayatım boyunca, hayatımla ne yapacağımı asla bilemeyen iyi bir öğrenciydim. Ayrıntılara girmek gerekirse, liseye kadar...
Amaç nedir?
Son zamanlarda kendimi oldukça kötü hissediyorum. Geçmişte depresif dönemler yaşamış olsam da, geçen yıl bu beni gerçek bir tükenmişlik durumuna getirdi. Daha önce MBB danışmanlı...
Kurumsal Veri Danışmanlığından Elit Spor Performans Ana...
Şu anda büyük kurumsal müşterilerle çalışan bir Veri ve Yapay Zeka Danışmanıyım. Kalırsam muhtemelen birkaç yıl içinde Kıdemli Danışmana yükseleceğim. Sorun: Kurumsal ortamlarda ...
Endişeli, işsiz ve evde sıkışıp kalmışsınız; rehbe...
22 yaşındayım ve üniversitede hiç çalışmadım çünkü şiddetli anksiyetem, muhtemelen tanı konmamış depresyonum ve 17 yaşımdan beri skolyozum var. 17-19 yaşları arasında lomber skoly...
Üniversiteye geri dönmek istiyorum ama yapay zekayla ilgil...
3 yıldır üniversiteye para biriktirmek için çalışıyorum. Memur, alçıpan ustası, duvar boyacısı olarak çalıştım... Ders çalışabilmek için para biriktirmek için pek çok iş yaptı...
8 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
I quit after getting burnout as a full time fully remote software engineer at a nice posh tech company. I would say save as much as you can and while you’re doing that try to interview at other places and roles like your life depends on it. Don’t stay in a bad situation and keep lying to yourself, because there’s a reason you feel that way ahead
Sounds like meeeeaaa
Time is flying
Feeling the same as you brother. I recently went back to a fully in office gig as an IT worker and I feel my energy sapped every day I get off. Hybrid work used to be the sweet spot for me to balance work and life, but that’s getting more and more rare now. I don’t really know where else to go honestly. It’s a big world out there yet I feel so small!
Pardon my saying but “quarter life crisis?” I never heard that before!
.
Am 61, now, and someone forgot to tell me to have a crises, I suppose? All the work I have ever done I tended to enjoy.
.
Meetup at the next LAX Strategicon xD
I’m 31M, I started my this story below when I was 28.
I was making just shy of 120k in a HCOL for my first corporate job as a recruiter. The job itself wasn’t hard per se but the volume and dealing with the constant never ending flow of people burnt me out. I worked for a very large tech and shipping company and throughout one holiday cycle, was forced to call and lay off over 800 employees in a week. I couldn’t take it anymore and just jumped ship without a job lined up because my mental health was completely destroyed.
I remember waking up and staring myself in the mirror thinking “Is this it? Is this who I am? Is this what I tell myself to do to make money? This is not who I am or how my family raised me”. So quite literally the following day I gave them my 2 weeks and they proceeded to tell me not to show up the next day.
2 months later I applied to work for the federal government and got in with a large 3 letter agency. Everything was perfect but then DOGE happened and I took the resignation deal. Out of luck and timing, I managed to land a position with my city as a Labor Detective and I’ve been loving it ever since. I make about $50k less than what I did in my corporate position – but it’s not too different since I’m in a much lower cost of living area compared to a tech city. I’m so much more fulfilled and I actually smile when I get to tell people what I do every day.
It might not work out for everyone and there’s really no guarantee – but if and when you do end up taking a leap of faith, and if and when it does work out – it’s like the greatest feeling in the world. To believe in yourself and having life reward you for it is just an amazing feeling.
Hi, I feel you. It’s difficult to not be engaged at work anymore. I watched [this yt vid](https://youtu.be/qgeQ5kMVwRA?si=RDi6bnm2LxKwSlho) that talks about time management when starting your own thing. But basically:
– Get more time by commuting less (live closer to work), wfh, or using your commute time to be productive with your own thing.
– Don’t quit your job, use it to ‘fund’ your passion, but don’t perform at work.
– Assess your free time: is there any misc. thing like hanging out, watching shows, etc. that can be repurposed to working on your own thing? Basically just awareness and more be anal about your time.
Anyhow, hope things go well with you. Good luck!
I left an engineering job to join an education non-profit when I was your age. Cut my salary in half, moved across the country, best decision of my life. The key is to really identify what ‘progress’ means for you right now. It sounds like you want more time for creative pursuits that your current job doesn’t offer. From my research we call that a “Regain Control” quest. Your job is fine, but you don’t have time or energy for other priorities. If, on the other hand, you fundamentally feel hatred/disgust/disrespect towards your work or your co-workers, meaning, you literally hate your job, that is more of a “Get Out” quest, and things are more urgent. If you are trying to “Get Out”, then don’t be picky. Any job that gives you more time for your creative pursuits while paying the bills will do, but you need to wrestle with the tradeoffs in terms of your resume, your longer-term goals, etc. If you are more in a “Regain Control” quest, then you can be more patient. Just find a similar role that comes with more flexibility, or tell your manager “Hey, I want to do well here, but I need half a day a week for some creative work that matters to me” and that may be totally acceptable. It all comes down to figuring out what progress means.
From someone who is also 24 , and just left a 75,000 a year job to be an entrepreneur please carefully consider your decision. Im not saying I regret it but I definitely wish i would have talked to someone before I did