Yüksek iÅŸlevli, huzursuz, açık hava odaklı – tuzak gibi gelmeyen bir yola girmekte zorlanıyor

ATILMA HESABI

Herkese merhaba,

20’li yaÅŸlarımın sonlarındayım, AB vatandaşıyım, iki yüksek lisans derecesine (finans/yönetim) ve analitik/finans rollerinde deneyimim var. Kağıt üstünde iyi durumdayım. İçten içe kendimi sıkışmış hissediyorum.

Geçtiğimiz yıllarda ~12.000 km yürüyüş yaptım ve ~9.000 km bisiklete binerek uzun, kendi kendime yetebildiğim yolculuklar yaptım. Bunu bir başarı olarak söylemiyorum ama nasıl çalıştığıma dair önemli bir şeyi ortaya çıkardığı için söylüyorum.

Hayat fiziksel olarak zorlayıcı olduÄŸunda, güne göre yapılandırıldığında ve harekete dayalı olduÄŸunda zihnim sakinleÅŸiyor. Kendimi odaklanmış, sakin ve yetenekli hissediyorum. Hayat statik hale geldiÄŸinde – açık günler, uzun vadeli kararlar, soyut hedefler – zihnim dönüyor. Fazla düşünüyorum, netliÄŸimi kaybediyorum ve her ÅŸeyi sorgulamaya baÅŸlıyorum.

Bu bir disiplin sorunu değil. Zor görevleri başlatabilir, sürdürebilir ve bitirebilirim. Aslında elimde çok şey olduğunda daha iyi performans gösteriyorum. Uzun iş günleri, fiziksel yorgunluk ve net kısıtlamalar elimden gelenin en iyisini ortaya çıkarıyor. Açık uçlu zaman bunun tersini yapar.

Rahatlığın peşinde değilim. Yön peşinde koşuyorum.

Karşılaştığım temel sorun bağlılıktır. Bir yolu seçmek çok fazla kapıyı kapatmak gibi geliyor. Kurumsal çalışma güvenli hissettiriyor ancak içsel olarak yorucu oluyor. Açık havada çalışma uyumlu görünüyor ancak finansal ve sosyal açıdan belirsiz. Hibrit bir yaşam düşünüyorum (örneğin, yarım yıl dışarıda çalışma, yarım yıl danışmanlık), ama bu bile gerçek bir karardan kaçıyormuşum gibi geliyor.

Mantıklı görünen ama boş hissettiren bir hayatta durgunluktan, yavaş yavaş kendimi uyuşturmaktan korkuyorum. Aynı zamanda dayanıklı bir şey inşa etmek yerine sürekli olarak hareketin içine kaçmaktan çekiniyorum.

Anlamaya çalıştığım şey şu:

• how to commit without feeling trapped

• whether my pull toward movement is alignment or avoidance

• how others built meaningful, non-linear lives without burning bridges

• whether this sounds like a known psychological pattern (high-functioning restlessness, identity diffusion, etc.)

Güvence ya da tek bir doğru cevap aramıyorum. Benzer bir şeyle karşılaşan ve bununla nasıl yaşanacağını ya da bunun üstesinden nasıl gelineceğini öğrenen insanlardan perspektif arıyorum.

Okuduğunuz için teşekkürler. Yapay zeka, tüm düşüncelerimi okunması daha kolay bir formata koymama yardımcı oldu