29’a geliyorum, kaybeden/baÅŸarısız gibi hissediyorum

Daha çok bir havalandırma yazısı ama geri bildirimleri memnuniyetle karşılarım.

Yani bir ay sonra 29 yaşına giriyorum ve kağıt üzerinde başarılı olmama rağmen kendimi hâlâ çok geride ve kaybolmuş hissediyorum. Beni en çok sinirlendiren şey, hayatta hiçbir zaman gerçek bir mücadeleyle karşılaşmamış olmamdır. Harika ebeveynlere ve kardeşlerimle yakın ilişkilere sahip sıkı bir ailem var.

Okulda baÅŸarılı oldum ve hiçbir zaman gerçekten ders çalışmak zorunda kalmadım ve bunun yerine doÄŸal zekama güvendim. Düzenli olarak takıldığım arkadaÅŸlarım vardı ve gerçekten arkadaÅŸ canlısı ve dışa dönüktü. Ama sonra liseden mezun oldum ve ne yapmak istediÄŸime dair hiçbir fikrim olmadığından orduya katıldım. (En azından teoride) sivil sektördeki bir iÅŸe kolayca geçiÅŸ yapabilecek bir MOS’ta 4 yıl görev yaptım, ancak çalışmalarımla kimseyi gerçekten ÅŸaşırtmadı. Dışarı çıktım ve beni alan ilk iÅŸe, yani Ceza Ä°nfaz Kurumu pozisyonuna düştüm. Ruhumu tüketiyordu ve sadece 8 ay sonra bıraktım. Yaklaşık bir yıl boyunca devasa bir ÅŸantiyede güvenlik pozisyonunda bulundum.

Gerçek bir beceri geliştirmek istediğim için şirkette 3 yıl boyunca bakım pozisyonuna geçtim ve neredeyse hepsinden nefret ettim. Mekanik olarak eğilimli değilim ve kovulmayacak ve terfi ettirilmeyecek kadar yaptım, sonunda güvenliğe geri döndüm ve o zamandan beri oradayım. Bunca zamandır başka işler arıyordum ama aradığım 4 yıl içinde yalnızca 2 iş görüşmesine girdim. Yarı zamanlı olarak okula gittim ve orduda okuduğum aynı alanda ön lisans derecesiyle yeni mezun oldum ve bu benim için işe yaramaz hale geldi.

benim bir şeyim var "ev" (daha çok apartman dairesi/şehir evi) ve güzel ama HOA çok saçma ve her yıl artıyor. Ben düşük vasıflı işten düşük vasıflı işe atlarken, kardeşlerimin her birinin kendi yeni inşa edilmiş evleri ve kariyerleri var.

Lisedeki tüm arkadaşlarım birbirinden ayrıldı ve sadece ben onlara ulaştığımda bir araya geldiğimizi, onların bana asla ulaşmadığını fark ettim. Nasıl yeni arkadaşlar edineceğimi bilmiyorum çünkü son derece güvensizim ve hiçbir hobim yok, bu da beni çok sıkıcı bir insan yapıyor. Bu aynı zamanda hatırlamak istemediğim kadar çok girişimde bulunmama rağmen hiçbir zaman bir kadınla ilişki kurmamama neden oldu.

Genel olarak, kendimi herkesin çok gerisinde hissediyorum ve ailemin benimle gurur duyduklarını ve iyi durumda olduğumu onaylamalarına rağmen, kendimi hâlâ başarısız ve zavallı gibi hissediyorum. Artık ne yapacağımı bilmiyorum.