Yeniden başlayan insanlar, tüm zorluklara rağmen sizi devam ettiren şey neydi?
30 yaşındayım! Kovid sonrası kendimi iyileştirmek için zaman ayırdım ve iyileşmek bir yolculuktur, hâlâ o aşamadayken nihayet yeni bir yol bulmaya hazırım. Becerilerimi sıraladım, özgeçmiş ve küçük portfolyo projeleri hazırladım. Dışarıda piyasa çok kötü ama dış etkenlerden dolayı moralimin bozulmasına izin veremem. Elimden gelenin en iyisini yapacağım.
Yeniden baÅŸlayan insanlar da… Devam etmeni saÄŸlayan, aklında olan o ana ÅŸey neydi? Kendinize olan inancınızı ve güveninizi nasıl geliÅŸtirdiniz? Yol seçme, seçimlere baÄŸlı kalma ve kendine inanma konusunda her türlü tavsiyeyi duymaya açığım.
Etiketler:
Benzer İçerikler
MTech (IIT) 3 yıllık bir boşluk ve borçla. AI/DL'ye...
Herkese merhaba, açık bir kariyer tavsiyesi arıyorum. Bir dönüm noktasındayım ve yoluma devam etmek için gerçekçi bir yol haritasına ihtiyacım var. Bağlam: Nitelikler: Bir HTE'den Veri...
Tüm hayatınızı bir anda anlamaya çalışmak insanları ...
İnsanların kendilerini kaybolmuş hissettiklerinde en çok fark ettiğim şey, küçük bir şey yapmadan önce tüm geleceklerini çözmeye çalışmalarıdır. Baskı "doğru kariyeri seçin", "do...
Hukuk fakültesine gitmeli miyim?
CRJ'deki lisans eğitimime 21 iki yarıyıl kaldı (Polis olmak istediğimi sanıyordum, bundan ve tüm alandan nefret ediyordum) 3.9 genel not ortalamam var ve şimdi nereye gideceğimi bilmiyorum. H...
Üniversite beni perişan ediyor ve ne yapacağımı bilmiyo...
22 yaşındayım ve şu anda mezuniyetime daha iki yılı olan bir üniversite öğrencisiyim. Yüksek Lisans veya bazı bağlantılar (İngilizce ve tarih) olmadan diplomam neredeyse işe yaramaz. Ke...
29 yaşındayım ve 20'li yaşlarımı boşa harcadım....
​ 29 yaşındayım ve 23 yaşında baÅŸladığım perakende iÅŸinde hâlâ çalışıyorum. İlk baÅŸta bu sadece geçiciydi. Sonra rahatladım. Åžimdi altı yıl geçti ve sanki gözümü kırpıÅ...
Doğru yolda mıyım?
Ben (26 milyon) geçen yıl iki pazarlama işinden kovuldum. Nedeni konusunda şaşkına uğradım ve ikisi için de hiçbir zaman gerçekten bir açıklama yapılmadı. Ancak fark ettiğim bir şey...
Biyoistatistik ve Epidemiyoloji arasında sıkışıp kaldı...
Herkese selam. Hayatımdaki bir sonraki büyük adımın ne olduğunu anlamaya çalışıyorum. Bu yıl 29 yaşına giriyorum. Biri Psikoloji, diğeri Davranışsal Sağlık alanında olmak üzere ik...
Diplomamla ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok - 22 ...
ABD'nin güneyindeki bir banliyö okulunda iletişim okuyorum ve mezun olduktan sonra para için ne yapacağım konusunda aşırı endişe yaşıyorum. Zaten iki kez değiştirmiş olmama ve bir dah...
23 yaşında bir adamım ve hayatımda hiçbir şey olmuyor....
Tek bir kariyer ya da ticaret beni ilgilendirmiyor. Burada en ufak bir abartmıyorum. Yıllar boyunca, hangi alanda uzmanlaÅŸmak istediÄŸinizi anlamanıza yardımcı olması beklenen birçok çevrimiÃ...
Yapılabilecek en yapay zekaya dayanıklı kariyerler nelerd...
Tüm bu abartılı reklamlardan bıktım ve yapay zeka dayanıklılığına göre sıralanan bir kariyer sıralaması oluşturdum. BLS işlerinin büyüme verilerinin yanı sıra teknoloji uzmanları ...
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

**Realizing successful people aren’t all that**
If you want proof, look all of the dumb entertainment products (e.g advertisements) that have a bunch of money, celebrities, directors, photographers behind them, many of them containing defects, fallacies, or just general polemic speech. That crap was seen by at least 50 people before release and not one of them stopped and thought “man this just isn’t a good idea”.
**And if that is true, it might also be true that I have something to add to the world**
We feel so undervalued constantly by comparison with other people that we diminish our own brightness. There might be something you’re a pioneer about – but you’ll never know if you don’t put yourself out there and talk about it.
**No one is coming to save me**
That’s heavy but freeing. As much as you’ll make mistakes, take pride in the fact that your mistakes are also your choices, are the reality you created for yourself – how powerful is that?
**General discontentment**
Or rage, simply put. I refuse to just coward away and accept life as it is, not because *everything* is under my control, but because some of it definitely is. So I’ll hold on to whatever I can and try again and again and again, even if I keep failing. I cannot just let the world be, because I am me.
**Realize no one is really “watching me”**
Idk if it’s christian guilt but that feeling of shame when you mess something up as if you’re only one in the world that changed their mind and admitted a mistake. Take your mistakes. The truth is, for the most of us, no one dies from them. No one actually even cares that much.
**No one really knows what they’re doing**
Asking a friend who’s not a specialist in the area or your parents about “what they think of your choice” is worse than asking tarot. Pick the second one if you need reassurance. If they don’t know anything about it, then they don’t have anything to even add about it. And if they do know, they still won’t know if it makes sense for you. Even a mistaken choice can lead you to the path of making the right one.
I hope it made sense. I am myself looking for a path but I got only one thing in my pocket and I wish everyone had some: bravery. Be brave, be honest with yourself. Believing in yourself is not something that is just gonna click and you’re going to be suddenly arrogant and unaware. To me it’s quite the opposite. I can be hard on myself and I’m very self aware and critical. But I do have to just… Keep going. For all the reasons I said, but also because it’s ok to make mistakes. I will, you probably will to. But we’ll also get it right – even if only by chance. Good luck on your journey.