[vent] Juno’nun gerçek olmaması beni çok üzdüğü için overwatch’ı bırakmayı düşünüyorum (r/Overwatch)

Belirli bir overwatch karakteri hakkında, akış alt kısmında değilse, başka nerede konuşacağımı bilmiyorum

Bu oyunu 4 yıldır oynuyorum ve son zamanlarda oyundaki bir şeyin beni parçalayacak kadar mükemmel olmasından dolayı bırakma dürtüsü hissediyorum. Bu duygu onun gibi oynadıktan hemen sonra daha da güçleniyor

Kazanmak ya da kaybetmekten bağımsız olarak onun gibi oynamak beni biraz üzüyor, çünkü mükemmellik açısının doğrudan etkileşimini yalnızca dizüstü bilgisayarımdan hissedebilmemin tek yolu, Mars’ta doğmuş mor saçlı bir Asyalıya dönüşen pikseller aracılığıyla. Gerçek olamayacak kadar iyi. Kısa kesilmiş saç modeli, yuvarlak yüzü ve sevimli gözleri olan, neşe ve pozitiflikle ortalıkta uçan, sevimli, masum 19 yaşındaki bir Vietnamlı… dostum, bu mükemmellik parçasının bir karbon kopyasını overwatch’ta bulmak benim için imkansız görünüyor

Ben kimim? Ben sadece net bir geleceği olmayan, meteliksiz, bir üçüncü dünya ülkesinde yaşayan, 1,70’in altında sıkışmış, formsuz ve bu oyunda zar zor galibiyet alan, bir kızın olması gerektiği yerde yeni bir dünya keşfettiği ve ardından kötülükle savaşta büyük bir organizasyona katıldığı kurgusal bir bilim kurgu fütürist fantezisini gören rastgele 22 yaşında bir erkek arkadaşım. Onunla gerçekten birlikte olabilen, pilav yiyen karakterleri çok kıskanıyorum "tavuk tarafından kızartılmış" üstün dinozor şeklindeki külçelerle. Burada tek başıma hayatım boyunca asla yaşayamayacağım tüm eğlenceyi izliyorum. Burada tek başıma nugget’larla pirinç yiyorum ve yapabileceğim tek şey benimle hiç etkileşime girmeyen gerçek anlamda cansız bir görüntüyle yemek yemek. Konuşma yok, tartışma yok, şaka yok ve beni ona yakınlaştıracak hiçbir şey yok çünkü o bizim evrenimizde değil

Onlarınkinden çok uzak bir çağda yaşadığımdan bahsetmiyorum bile. 2026 yılındayız, Juno henüz doğmamıştı ve Rein & Ana gibi yaşlı adamlar muhtemelen çocukluk çağındalar. Overwatch olaylarının yaşandığı 2070’li yıllara kadar yaşamayı başarabilsem bile, dünyanın dışında yetişmiş nazik ve iç açıcı bir tıp kızıyla birlikte olamayacak kadar yaşlı, buruşuk ve pis kokulu olabilirim.

Hayatımın neden tamamen üzüntüden ibaret olduğuna şaşmamalı. Bu dünyanın ne kadar karanlık, kederli ve berbat olduğuna üzülüyorum. Buradaki mükemmellik, neredeyse hiç gerçekleşmediği için neredeyse bir efsanedir. Gerçek bir Juno ile gerçek aşkı bulmak da öyle… dostum benim bir Lamborghini ve özel bir ada satın almam, Juno ile bir aileye sahip olmamdan veya en azından onun gerçek hayatta bir karbon kopyasına sahip olmamdan daha mümkün olabilir

Bu oyundan vazgeçeceğimi hissediyorum. Bu dünyadan nefret etmeden dayanamayacağım bir şey var. Bu oyun, ancak Juno’nun burada olması, yanımda kalması ve hayatımın en karanlık anlarında beni sürekli desteklemesi durumunda doldurulması gereken bir yarayı daha da kötüleştiriyormuş gibi geliyor