Veganlar Olarak Evcil Kedilerin Yok Olmasını Teşvik Etmeliyiz

Biraz farklı bir şey. Ben bir veganım ve bu durum yıllardır aklımda ağır bir yük oluşturuyor.

​

Arka plan: Kurtarma kedimi 7 yıl önce, vegan olmadan 5 yıl önce aldım. Küçük adam (Pip) şu anda 9 yaşında ve tahminlerime göre şimdiye kadar hayatı boyunca çoğunlukla tavuk ve balık olmak üzere 1.200 lbs civarında et yemiş. Sadece tavuklarda ifade edilirse, sanırım bu 300 kuşa yakın bir şey. Ona birkaç marka vegan kedi maması vermeyi denedim ama bu onu ÇOK ÇOK mutsuz ediyor. Bir kedinin vegan diyetinde ne kadar sağlıklı olabileceğinin ardındaki bilim karışıktır ve bu tartışmayı tekrar yapmak istemiyorum (bununla ilgili daha önce çok fazla konu açmıştık) /r/vegan). **Bu tartışma için kedilerin gerçek zorunlu etoburlar olduğu varsayımıyla çalışıyorum. Bu anlayıştan hareketle vegan ilkeleri üzerine bir tartışma yapmak istiyorum. (Buna P0 adını verelim)** Eğer bilim gelip bize yaygın olarak test edilmiş vegan kedi maması yerine geçen bir ürün verirse, bu tartışmanın artık geçerli olmayacağını anlıyorum. Bu arada bunun değerli bir tartışma olduğunu düşünüyorum.

Argüman:

​

**Ö1.** Zorunlu etoburlar olan kediler, büyük ölçüde insan yapımı olmaları bakımından benzersizdir. Evet, vahşi kediler var ve kediler bir noktada kendilerinin evcilleştirilmesine izin verme yetkisine sahip oldular. Ancak **kediler, mümkün olan her ortamda var olan, yaygın ve küresel bir tür olarak insan eyleminin sonucudur.**

​

**P2a.** Veganlar olarak hayvanlara karşı ahlaki sorumluluğumuzun yerine getirilmesi en azından kısmen **faydacı** olmalıdır. Örneğin, bir tren beş hayvana çarpmak üzereyse, treni yalnızca bir hayvanı öldürecek şekilde raylara yönlendirecek bir düğmeyi çevirmeliyiz. Hayvan yaşamının mümkün olan en geniş ölçüde korunması veganlığın temel dayanağıdır.

​

**P2b.** Veganlar, diğer zorunluluklarla çelişmediği durumlarda, eylemlerinin etik açıdan tutarlı, sürdürülebilir bir vegan toplumuna katkıda bulunabileceği şekilde hareket etmelidir. (Yani, yalnızca ahlaki kibir uğruna veya kendi suç ortaklığını azaltmak adına ilkelerimizi değil, öncelikle ilkelerimizin nasıl ilkeli bir topluluk oluşturabileceğini düşünmeliyiz.)

​

**P3.** (**P2a**’dan) Bir kedinin hayatını üç yüz tavuÄŸa tercih etmenin (en baharatlı olmayan) hiçbir nedeni yoktur. Bir veganın kedi beslemesinin nedenleri kendi zevkinden kaynaklanır ve bu nedenle kedi besleyen bir vegan, kiÅŸisel tercihi yaygın hayvan refahına (ahlaki açıdan et yemeye benzer) tercih eder.

​

**P4.** (**P1**’den) Bir kediyi (genetiÄŸi deÄŸiÅŸtirilmiÅŸ ve insan tarafından yayılmış zorunlu bir etobur olarak) serbest bırakmak, diÄŸer hayvanları doÄŸal ortamlarına bırakmaktan farklıdır. Modern kedinin dönebileceÄŸi gerçek bir doÄŸal yaÅŸam alanı yoktur. Bu nedenle, kasıtlı olarak serbest bırakılan bir yabani kedinin yaÅŸadığı herhangi bir hayvanın sorumluluÄŸu, onu serbest bırakan insanın sorumluluÄŸundadır. Ayrıca kedilerin ayrım gözetmeksizin nesli tükenmekte olan türlerin canına kıyması, dolayısıyla hayvan genetik çeÅŸitliliÄŸine ve tüm ekosistemin saÄŸlığına zarar vermesi de ek zararlar doÄŸurmaktadır (Kediler, birçok neslin tükenmesinden birincil derecede sorumlu olmuÅŸtur).

​

**P5.** (**P3 ve P4**’ten). Bir veganın bir kediye et saÄŸlamaya devam etmesi veya söz konusu kediyi doÄŸaya salması için ahlaki açıdan tutarlı bir yol yoktur.

​

**P6.** (**P2a, P2b, P3,**’ten ve **P5**’e paralel) Vegan olmayan birine kedi vermek, kedinin et bazlı mama almaya devam edeceÄŸini bilmek, ahlaki açıdan veganın o eti kendisinin temin etmesiyle eÅŸdeÄŸerdir.

​

**K7.** Bir hayata insani bir şekilde son vermek, onu sefalet veya açlık içinde yaşatmaktan daha iyidir.

​

​

**Sonuç 1: (P2a, P5, P6 ve P7’den)**. Etik açıdan tutarlı bir vegan, kedisine mümkün olduÄŸu kadar insani bir ÅŸekilde ötenazi yapmalıdır.

​

**Sonuç 2:** **(P2b ve C1’den)**. Etik açıdan tutarlı bir vegan, evcil kedilerin hızla yok olmasını desteklemelidir.

​

​

\*\*\*Lütfen bu konuyla yalnızca iyi niyetle ilgilenin. Ben ve diğer birçok kedi sahibi veganın günlük olarak uğraştığı bu gerçek ikilem hakkında konuşabilmek için (kuşkusuz ismin arkasında biraz mizah var) bir atıf yaptım. Ben bir veganım ama yine de kendi evimin Pip yüzünden bazı ailelerden daha fazla et tükettiğini biliyorum. Kedimi seviyorum ve orta yaşına yaklaşıyor, umarım bununla daha uzun süre uğraşmak zorunda kalmam, ama giderek daha fazla düşünüyorum ki, eğer başka bir tıbbi prosedüre ihtiyaç duyarsa\*\*\*

Son not: Bu yazıyı yapıyorum çünkü yanıldığımı kanıtlamak istiyorum. Pip’i seviyorum ve onu mümkün olduÄŸu kadar uzun süre hayatımda istiyorum.

**Düzenleme**: Bazı yanıtlar (kibarca) bunun neden önemli olduÄŸunu soruyor, çünkü -evet– bunu biraz ideal bir dünyada ne olacağına göre çerçeveliyorum.

Buna yanıt olarak:

Ahlakın önemli olduğunu düşünüyorum. Ve bence bir etik sistemin şartı, onun hem eksiksiz hem de tutarlı olmasıdır. (Yani, yeterli bilgi verildiğinde her durum için bir cevabı vardır ve bu cevaplar asla bir paradoksa dönüşmez.) Etik bir sistem, etik olarak yapılacak hiçbir şeyin olmadığı bir durum yaratıyorsa, o zaman bu tam veya tutarlı bir sistem değildir. Veganizme inanıyorum ve onun en zor sorulara iyi, akılcı yanıtlar vermesini istiyorum. **Benim** zayıflığım mükemmel bir vegan olmadığım anlamına geliyorsa sorun yok, ancak mükemmel bir vegan olmanın teorik olarak mümkün olmasının veganlık adına önemli olduğunu düşünüyorum. Ve eğer işi kolaylaştıracaksa şunu soruyorum: Kusursuz veganlardan oluşan bir toplum kediler konusunda nasıl davranırdı? Bunun bir cevabının bulunabilmesinin daha önemli olduğunu düşünüyorum. Bu cevabı yerine getirmek için kendinizi ne kadar adamak istediğiniz size kalmış.