“Về Trong Shong Mù” romanının ilk paragrafı çevrildi

Ben kimim doktor? Ben kimim ve neden buradayım, ne zamandır buradayım ve neden bu kadar tuhaf bir yerdeyim? Konuşamayacak kadar yorgun muyum? Yorgun değilim. Yorulacak hiçbir şey yapmadım. Neden gülümsüyorsunuz doktor? Bende komik olan hiçbir şey yok. Ne dedin, ben Uyuyan Güzel gibiyim, Ormanda Uyuyan Prenses yeni uyanmış, hangi prenses hangi orman. Burası bir orman mı doktor? Nedir o, yatağımın yanında asılı duran o şeffaf şişe, damlaları küçük plastik tüpe damlayan o şişe. Bu damlalar nereye gidiyor? Aman Tanrım, Tanrım, neden koluma sıkışıp damarımı deliyor, ne işe yarıyor – serum, serum mu dedin doktor. Serum nedir? Yiyeceklerin yerini almak mı? Neden yiyecekleri değiştirmelisiniz? Pirinç yerim. Pirinç yiyorum ve şu anda açım. Bana oruç tutmam gerektiğini mi söylüyorsun? Buna katlanmayacağım. Kendim seçmediğim sürece hiçbir şeyi kabul etmeyeceğim. Hayır, beni böyle tehdit etme; eğer çok konuşursam, ağzımı açıp beni uyutmak için bana büyük dozda Gardenal enjekte eder misin? Söylesene, neden bana bakıp öyle gülümsüyorsun? Komik görünen sizsiniz Doktor. Gördüğüm sıradan insanlara benzemiyorsun. Ne gördüm? Kimi ve nerede gördüğümü bilmek istiyorsun. Evet onları gördüm ama hatırlamaya çalıştığımda hiçbir şeyi gözümde canlandıramıyorum. Ama birini gördüğümü kesin olarak biliyorum.