Tutkumun peşinden koşmayı bırakmak çok özgür hissettiriyor ve ne hissedeceğimi ya da ne yapacağımı bilmiyorum

Merhaba, öncelikle şunu söylemek isterim ki reddit’i nadiren kullanıyorum ve asla paylaşım yapmayı sevmiyorum ama bu konuyu konuşacak kimsem olmadığı için bunu içimden çıkarıp yazmak istedim. Bu yüzden hatırlayabildiğim kadarıyla her zaman istediğim şey olan animasyon okuyorum. Pek çok prestijli okula kabul edildim, maddi ve elimde olmayan diğer nedenlerden dolayı bu okullara gidemedim. Bu nedenle, arkadaşlarıma, kendime veya başka herhangi bir şeye zaman ayırmadan, tam zamanlı olarak portföyüm üzerinde çalışarak kıçımı yırtıyorum. Bundan nefret etmiyorum ama bazen bunu yapmak çok yavaş geliyor ve nadiren kendim için yapabildiğim için bu beni biraz aşağı çekiyor. Ben de üniversite değiştirme sürecindeyim ve ailemin (çoğunlukla annemin) bana burayı seçmem için baskı yapması nedeniyle kendim için doğru üniversiteyi seçemedim.

Bütün bunlar sadece şunu söylemek için: Gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum, gerçekten merak ettiğim bir üniversiteye başvuruma odaklanıyorum ve buna odaklanmaya çalışıyorum ama bazen gerçekten sahip olduğum tek şeyin bu olup olmadığını merak ediyorum. Bazen kendimi bir kafese koyduğumu hissediyorum, özellikle de ailem peşimdeyken sürekli arayıp ne istediğimi soruyor, onlara defalarca cevap vermeme rağmen tam olarak nereye gitmek istediğimi soruyor, bu da kendimden daha da fazla şüphe etmeme neden oluyor. Kendimi aileme çok bağlı hissediyorum ama hiç yakın değilim ve sanırım bunu nefret ettiğim tutkuma da yansıtıyorum. Bunu çalışmazsam ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok, tarih/arkeoloji eğlenceli görünüyor ama tamamen dürüst olup olmadığımı bilmiyorum. Öyle olmasam da kendimi şah matmış gibi hissediyorum. Bir nevi özgür olmak, fazla uyuyabilmek, yarın ne yapacağımı düşünmeden bir şeyler yapmak ve yiyecek almak, barda içki içmek vb. gibi diğer sıradan şeylere yol açan sıradan şeyleri yapmak istiyorum.