Tamamen kayboldum

yani 2025 yılı çok travmatikti, ağır saÄŸlık sorunlarım vardı ve fazla ders çalışamadım, sonra ekim ayında okumaya baÅŸladığımda ailevi birçok sorunum vardı, bu da çok zamanımı boÅŸa harcadı, daha önce jee’ye hazırlanıyordum, sonra yeterince çalışmadığımı farkettim, sonrasında komediye hazırlanmaya baÅŸladım ama ÅŸimdi ocak ayıyım bu boktan kolay sınava da yeterince çalışmadığım ortaya çıktı, bu sınav için rekabet artık eskisinden daha fazla, geçen yıl sınavlarımı kaçırdım ve ortaya çıktım tıbbi koÅŸullar nedeniyle bu yıl kurullara seçildi.

Hatta tahtalarda bile zorlandım, eskiden çok iyi olduğumu ve şimdi her şeyin çok kötü olduğunu hatırladığımda canım acıyor, bu yıl mühendislik için üniversiteye gitmem gerekiyor, daha fazla zaman kaybedemem,

ancak yine 3. kademe kolejlerde kelimenin tam anlamıyla yerleştirme yoktur.

durumumu ve yaşam standardımı görünce, olma düşüncesi "işsiz" beni korkutuyor, komediye kalan süre için gerçekten ders çalışmak istiyorum ama odaklanamıyorum, beynim o kadar karışık ki, her şeyle boğuşuyorum. bu noktada vazgeçmek yaşamaktan daha pratik geliyor