Tutku yerine istikrarı seçtim ve şimdi kaybolmuş hissediyorum

Birkaç yıl önce “sorumlu” gibi görünen bir karar verdim.

Önümde iki yol vardı. Bunlardan biri istikrarlı, öngörülebilir, makul ücret ve net ilerlemeydi. Diğeri ise gerçekten heyecanlandığım ama riskli, düşük maaşlı, garantisi olmayan bir şeydi.

Ben istikrarı seçtim.

O zamanlar olgun hissettim. Etrafımdaki herkes bunun akıllıca olduğunu söyledi. Kendime tutkunun abartıldığını ve finansal güvenliğin gönül rahatlığı getireceğini söyledim.

Artık istikrarlı bir işim var. Maaş gayet iyi. Hayatım dışarıdan bakıldığında derli toplu görünüyor.

Ama kendimi düz hissediyorum. Tam olarak depresif değil, sadece… bağlantısız. Sanki hayatımın kağıt üzerinde anlamlı olan ama bana aitmiş gibi gelmeyen bir versiyonunu yaşıyormuşum gibi.

Eğer diğer yolu seçseydim ne olurdu diye merak ediyorum. İşe yarayacağının garantisi olmadığını biliyorum ama en azından denerdim.

İstikrarı seçen ve daha sonra bu şekilde hisseden kişiler için ne yaptınız? Bu sadece normal bir kariyer şüphesi mi, yoksa bir değişiklik yapmam gerektiğinin bir işareti mi?