Tamamen kaybolmuş ve kafam karışmış hissediyorum

Temelde her şeyden kopmuş hissediyorum, sanki kim olduğumu bilmiyormuşum gibi. 6 gün sonra 24 yaşına gireceğim ve hiçbir planım yok, planlamak da umurumda değil. Bir yetişkin olarak hayatımın 6 yılını hiçbir şey yapmadan harcadım. Sadece odamda yalnız kalmak. Araba yok, arkadaş yok, yapı yok. Beni hayatta tutan tek şey kitaplar ve müzikti. Ama bunlar artık beni mutlu etmiyor ya da önemli hissettirmiyor. Yapacak başka bir şeyim olmadığı için bu tür şeylerle uğraşmayı seçiyorum. Branşımı 6 kez değiştirdim ve bu yüzden şu anda çok fazla borcum var. Bekarlığa bile girmeyi başaramadım. Tıbbi Kodlama alanında önlisans diplomasına razı olmak zorundayım çünkü okulda çok fazla zaman harcadım, bu yüzden artık bekar olmak anlamsız geliyor (daha fazla borca ​​girmek istemediğim sürece) Şu anda hayatın içinde bir nevi süzülüyor gibiyim. Bir işim yok. Çoğu işte çalışamıyorum çünkü korkunç bir sosyal kaygım var. Sosyal işler bularak bunun üzerinde çalışmayı denedim ama sonunda bıraktım. Sessiz bir depo işi isterdim ama hiçbir iş beni işe almak istemiyor.

Bu noktada iş bulmaktan veya kendimle ilgili herhangi bir şey yapmaktan biraz vazgeçtim. Üstelik aynaya bakıyorum ve kendimi bile tanıyamıyorum. Çoğu gün yüzümü yıkamak veya dişlerimi fırçalamak için zar zor kalkıyorum. Bunları yapmanın hiçbir manasını göremiyorum. Belki hedeflerim ya da bir amacım olsaydı bunu daha çok yapardım ama çoğunlukla yok. Diğer kızlara bakıyorum ve çok mutlu ve enerjik görünüyorlar. Bunu eğlenen kulüplerde görüyorum. Bu, 20’li yaşlarımın en önemli anı olabilirdi ama 20’li yaşlarımın tamamı sadece ben, odam ve telefonum/bilgisayarımdan ibaretti. Anlaşmazlık arkadaşlarım olmasaydı şu anda hayatta olup olamayacağımı bilmiyordum, bu yüzden onlara sahip olduğum için mutluyum. Aynı zamanda keşke gençliğimi gerçekten yaşayabilseydim. Ne yazık ki o kadar ileri gittim ki bu pek mümkün görünmüyor. Kelimenin tam anlamıyla bir kimliğim yok… tavsiyesi olan var mı?