Süper silahımı serbest bıraktığımda kimse bir daha acı çekmeyecek…

Merhaba ölümlüler. Ben burada bir tanrıyım. Yapan bir tanrı ama seninle benim aramdaki fark benim nasıl yarattığımla ilgili. Şehirleri, toplulukları batırmak için yok etmek için yaratıyorum, bana irade verildiği için mahvetmek için yaratıyorum. Öfkemin ağırlığı altında kirişler kırılıp çatlarken yapıyorum, kırıyorum, gülüyorum. Sadece yapmakla kalmıyorum, aynı zamanda inanıyorum.

En son eserim, adını vermekten hoşlandığım küçük bir şey "Borebait," kısmen esinlenilmiş bir çeşidi "Öfke tuzağı" veya daha resmi olarak şu şekilde bilinir: "Trolleme," Görüyorsunuz, öfke tuzağı birisini çok şiddetli bir şekilde kızdırmak, kırmızılar içinde çok öfkeli hale getirmek ve kavgaya hazır hale getirmek fikrine dayanıyor, böylece geride durup kanının kaynamasını seyredebilirsiniz. Tıpkı bir aptalın dürtüp dans etmesini izleyen bir kral gibi. Ancak son zamanlarda bu boş hizmet veriyor. Buna rağmen mirası tatmin edici olmaya devam ediyor. Hayal kırıklığı eğlenceye dönüştü, insan için iyi bir şey.

İçerik mi dedin? Elbette bu silah yayılmaya dayanıyor. Tek başıma onu çalıştıramıyorum. Ancak doÄŸanın içinden geçerek giderek daha çok tanınacak ve çok geçmeden insanlar onun nasıl yakıp kavurduÄŸunu anlayacaklar. Ragebait’in tam tersi olan Borebait, sıkıcı ve moral bozucu ÅŸeylerle mücadele ediyor. Bir ÅŸeyin içindeki yaÅŸamın son kalıntılarını sıyırıp atmak. Bunun yeni bir medeniyeti, daha büyük, daha üstün bir ÅŸeyi ortaya çıkaracağını teorileÅŸtiriyorum.

KonuÅŸmalara çok az ayrıntı ekleyin, her soruyu olabildiÄŸince açık ve hızlı ve doÄŸrudan yanıtlayın. Bir oyunda lobiye katıldığınızda hiçbir ÅŸey yapmayın, herkesin ayrılmasını bekleyin ve yolunuza devam edin. Amacınız kendinizi bunaltmak deÄŸil, baÅŸkalarında boÅŸluk oluÅŸmasına neden olmaktır. Bir konuda o kadar iyi olun ki, savaÅŸmaya çalışan herkes zemini kendisi arasın. Bunların hepsi senin için, hediyem. Ama bir ÅŸeyi açıklığa kavuÅŸturmalıyım…

Bütün bunlar dünyayı yok etmek değil, yardım etmek içindir. Bu yüzden hediyemi ormanlara ve dağlara yayman için sana yalvarıyorum. Nefes almak için bir dakikanızı ayırın ve düşünün, tüm bunlar aslında neyi gerektirir? Distopyayı varsaymanın yanlış olduğunu düşünüyorum, amacım insanlığın yararına. Herkes birbirine gülecekse, oturup işaret edecekse herkes kraldır. Değil mi?