Son derece tutkulu biri olarak mühendislik ve iş dünyasında yıllarca pratik tavizler verdikten sonra anlamlı bilim yapmaya nasıl geri dönebilirim?

Hayatım boyunca bilimi seven 34 yaşında bir insanım. 13 yaşında üniversitelerde çalışmaya başladım, kimya/mühendislik lisans diploması aldım ve ekonomik durgunluk döneminde mezun olduktan sonra mali zorunluluktan dolayı sanayiye yöneldim. Mali açıdan başarılı oldum ama tamamen tükenmeden önce hiçbir işte birkaç yıldan fazla kalmamıştım. Çevre/kimya mühendisliği alanında tamamen finanse edilen bir yüksek lisans için geri döndüm, ancak yine seçmediğim bir rolle karşılaştım: tehlikeli kimyasal kazaların önlenmesi. Devam etmemi sağlayan tek şey, gerçekten hayran olduğum bilim adamlarından oluşan bir ekiple birlikte oluşturduğum, kendi kendime yürüttüğüm, ücretsiz bir iklim araştırması yan projesiydi. Bu sona erdiğinde, beni işte tutacak hiçbir şeyim kalmamıştı, bu yüzden Aralık 2025’te işi bıraktım ve kendi fonlarımla ücretli izin aldım.

Bu süre zarfında en çok özlediğim şeyin, sizinle gün doğana kadar önemli fikirler hakkında konuşacak türden tutkulu, entelektüel açıdan meraklı insanların yanında olmak olduğunu fark ettim. Hayatta kaçırdıklarımdan bazılarını doğrulamak için kullandığım sırt çantalı gezilerimden çıkıp birkaç ay ailemin evinde kalıp doktora programlarına, araştırma pozisyonlarına, sonraki adımlarım ne olursa olsun başvurmaya başladım ama her seçenek kötü gibi geliyor. Doktora bursunun mali etkisi gerçek ve korkutucu, özellikle de bekar ve kendine güvenen biri için. ABD’yi seviyorum ama yüksek lisansımı doktoralara çok daha fazla para ödeyen bir ülkede yaptım. bu yüzden oraya geri dönmem gerektiğini hissediyorum ama bilmiyorum. Aynı zamanda akademik kültüre ve yayınla ya da yok ol modeline de derinden şüpheyle yaklaşıyorum, bu da bana doktora derecesinin gerçekten yapmak istediğim bilim türü için doğru ortam olup olmadığını merak etmemi sağlıyor.

İstediğim şey, önemli şeyleri inşa etmek ve keşfetmek, tercihen atmosferik modelleme veya teorik kimya/fizik çalışmalarında gerçek bilimsel keşifler üzerinde çalışmak ve benim kadar derinden ilgilenen insanlarla çevrelenmek. (Ayrıca ıslak laboratuvar çalışmalarını da sevmiyorum). Elimden gelse bile bir daha uyumluluk, bakım veya salt mühendislik işi yapmak istemiyorum. Hayatımda ilk kez kararsızlık yüzünden felç olduğumu hissediyorum ve sanırım bunun nedeni, ileriye doğru atılan her yolun, gerçekten önemsediğim şeyi yok eden bir uzlaşmayı zorunlu kılıyor gibi görünmesi. Benzer bir şey yaşamış insanlardan herhangi bir bakış açısı almak isterim.

hayatım boyunca yaptığım her şey için tutku duydum, hatta iyi olmayan şeyler bile bu ilk kez herhangi bir yön için heyecan veya tutku uyandıramadığımı hissettim çünkü her yön bir uzlaşma gibi geliyor ama iyi bir yön değil. Ben çok iyimserim. Enerjim çok yüksek. Normalde bu tür şeylere takılıp kalmam, bu yüzden öyle olduğum gerçeği beni gerçekten sinirlendiriyor. Keşif yaptığım ve ardından eyleme geçtiğim günler geçirmeye çalışıyorum, ancak eylemler yönlendirilmek ve yönlendirilmek yerine rastgele ve zorlanmış gibi geliyor, ancak bunun nedeninin yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı herhangi bir yön hakkında gerçekten güçlü bir his hissetmemem olduğunu düşünüyorum. Bu konuda kendimi depresyonda hissetmediğimi söylemeliyim. Hiçbir şey heyecan verici değil. Her kararın kötü hissettirmesinden korkuyorum. Doğru yolu nasıl bulacağımı bilmiyorum. Umarım birisi benzer şeylerle karşı karşıya kalmıştır ya da en azından gözlerimin içine bakıp mutlu olmak istiyorsan fakir olman gerektiğini söyleyebilir, en azından o zaman nerede duracağımı bilirim.