Sıkışmak.

Herkese selam,

Olası yön ve netlik konusunda yardım istemek için buradayım. BulunduÄŸum yer açısından göreceli olan oldukça kötü bir depresyon nöbetinden çıkıyorum. (30’lar m)

Ä°ki buçuk yıldır yüksek lisans sonrası iÅŸsizim, tamamen kayboldum. ABD’deki bir T10 okulundan Ä°klim bilimi alanında yüksek lisans derecem ve ABD Devlet okulundan Sosyoloji alanında lisans derecem var. T10 ABD okullarında çok sayıda staj ve yarışma. Ãœniversite öncesi iÅŸ deneyimimin çoÄŸu giriÅŸ seviyesiydi (aÄŸaç çiftliÄŸi, inÅŸaat, çekme, ems, resepsiyon, perakende satış, bakkal, vahÅŸi yaÅŸam rehberi) Tamamen ilgisiz olduÄŸum giriÅŸ seviyesi bir inÅŸaat iÅŸinden baÅŸka bir ÅŸey alamıyorum ve yakında baÅŸlamam gerekiyor ama bu konuda oldukça paniÄŸe kapıldım. Ne kadar ayrıcalıklı göründüğümün farkındayım ama bu iÅŸe girebileceÄŸimden bile emin deÄŸilim çünkü para dışında hiçbir ÅŸekilde yararlı olduÄŸunu göremiyorum ama iyi para da kazandırmıyor.

Okulun bitmesinden bu yana geçen iki yıl içinde, çok küçük bir kasabada ailemin yanına taşındım (bana göre deÄŸil – fırsatlardan yoksun) ve kronik reddedilme ve gölgelenme ile her gün iÅŸ baÅŸvurularından sonra çıldırmadan zaman geçirmek için ailemin evlerine bir ek inÅŸa ettim. Son zamanlarda kendimi daha iyi kariyer ve saÄŸlık/sosyal fırsatlara daha yakın olmak için daha büyük bir ÅŸehirde otururken buldum, ancak bu da yalnızca tüm zamanımı baÅŸka bir ÅŸey/tıp uygulamaları vb. bulmaktan alan düşük maaÅŸ fırsatıyla sonuçlandı.

Mevcut yönetimin tutumu göz önüne alındığında, önümüzdeki yıllarda alanımda bir gelişme olacağını düşünmüyorum. Eyalet, yerel, kurumsal, STK uygulamaları/iş kurulları/site doğrudan uygulamaları vb. tarafından defalarca reddedildim. Mümkün olduğunca sanal ve şahsen ağ kuruyorum ve bunların hiçbiri için gösterecek hiçbir şeyim olmadığını hissediyorum. İlerleyemeyeceğimi hissediyorum. Sıkışmış gibi hissediyorum. Sadece geçinirken borç biriktiriyorum ve hiçbir şeyi sabırsızlıkla beklemiyorum çünkü daha fazla sessizlik ve ara sıra otomatik ret e-postası için umutlanmanın bir anlamı olmadığını hissediyorum.

Kariyerim/gelirim için bir yatırım getirisine dönüşmediğinde eğitimimin tamamen değerli olduğunu görmekte zorlanıyorum. İnanılmaz insanlarla tanıştım ve harika anılar edindim ama entelektüel olarak büyümek, düzgün bir iş bulamadığım zaman faturalarımı ödemiyor.

Buradan sonra ne yapacağım? Meteliksizim. İzole edilmiş durumdayım. Bir amacım yok. Fırsatım yok. Tamamen adam kayırma yoluyla elde ettiğim, hiçbir büyüme potansiyeli olmayan ve tüm zamanımı tüketen çıkmaz bir işe başlamak üzereyim. Bu noktada sadece utanıyorum ve utanıyorum ve nereye gideceğimi veya bunları neden yaptığımı bile bilmiyorum.