Sıfır umut

Dürüst olmak gerekirse neden Reddit’te paylaşım yapmaya geri döndüğümü bilmiyorum, bunun sadece başa çıkmak olduğunu ve bundan hiçbir şey çıkmayacağını biliyorum ama yine de buradayım. Normalde çok fazla yazardım ama bu sefer kısa tutmaya çalışacağım. Ontario’da ailemle birlikte yaşayan 31 yaşında bir erkeğim, 2 yıldır işsizim ve sadece birkaç görüşmeyle muhtemelen 1000 işe başvurdum ve hiçbir geri dönüş alamadım. İşe ihtiyacımın tek nedeni bankaya ve ödemeleri kaçırmama yardım eden anneme hâlâ bir miktar borcum olması. Eğer borcum olmasaydı iş aramazdım ve banliyöde münzevi olarak yaşamaya devam ederdim. Her gün bir işyerine gitmeye zorlanmaya ve diğer insanlarla herhangi bir dinamiğe sahip olmaya dayanamıyorum. Bu sadece bir çalışma ortamı değil, arkadaşlıklarla da ilgilenmiyorum. İnsanlardan oldukça bıktım ve genellikle başkalarının yanında olmayı sevmiyorum. Sağlık ve fitnessa odaklanmak gibi bir amacım vardı ve kendimi en iyi fiziksel formda tutmaktan gerçekten keyif alıyordum, kendimi harika hissediyordum, harika görünüyordum ve her zaman performansımı test edip geliştiriyordum. Bir süredir bunların hepsi gitti, bazı kötü yaralanmalarım oldu ve şimdi beni çok sağlıksız ve formsuz hale getiren tonlarca fiziksel sorunum var. Kronik ağrılardan dolayı hiç spor yapamıyorum ve bıraktım. Doğrusunu söylemek gerekirse geleceğe dair hiç umudum yok ve vazgeçtim ama üzerimdeki bu aptal borç yüzünden bunu bile huzur içinde yapamıyorum. Kızgın ve umutsuzum ve ne yapacağıma dair hiçbir fikrim yok.