sabahım

uyanıyorum ve gerçekten kalkmak istemiyorum ama yine de kalkıyorum çünkü bu böyle oluyor, hiçbir şey seni beklemiyor olsa bile sen kalkıyorsun bu yüzden bir süre orada oturup önemli bir şey düşünmeden tavana bakıyorum sadece zaman geçtikçe ışığın değişmesini izliyorum ve sonra uzanıp telefonumu alıyorum çünkü bir şeye ihtiyacım olduğu için değil sadece yapacak bir şey var ve bir süre hiçbir şeye dikkat etmiyorum sadece bir iki dakika sonra bile fark edilmeyen arka plan gürültüsü gibi geçmesine izin veriyorum sonunda oturuyorum ayağa kalkıyorum ve sırtım biraz çatlıyor ki bu iyi, her zaman böyle oluyor ve ayaklarımı yere koyuyorum ve biraz üşüyorum bunu fark ediyorum ama beni bir saniyeliğine duraklatacak kadar önemli değil, tamamen ayağa kalkıyorum ve biraz esniyorum dramatik bir şey yok sadece bir şey yaptığımı hissettirecek kadar ve sonra mutfağa yürüyorum çünkü genellikle aç olmasam bile yapacağım ilk şey bu, bu sadece rutin bu yüzden buzdolabını açıyorum ve içine bakıyorum ve dünküyle aynı şeyler yeni bir şey yok sadece kaplar, şişeler ve onsuz var olan şeyler gerçekten dikkat çekmek için orada ihtiyacım olandan daha uzun süre duruyorum, hiçbir şeye karar bile vermiyorum, yine zamanın geçmesine izin veriyorum ve sonra buzdolabını kapatıyorum çünkü aslında henüz bir şey yemeyeceğimi fark ediyorum, bunun yerine bir bardak alıyorum ve onu suyla dolduruyorum ve susadığım için değil, orada olduğu ve bana ellerimle bir şeyler yapmamı sağladığı için yavaş yavaş içiyorum, bu arada özel bir şey yapmadan orada duruyorum ve ondan sonra çok az ihtiyaç duymasına rağmen bardağı durulayıp eski yerine koyuyorum, sonra banyoya gidiyorum ve ışığı açıyorum ve biraz hissediyorum bir saniyeliğine çok parlak ama sonra artık önemi yok ve aynada kendime bakıyorum derin bir şekilde değil sadece var olup olmadığımı kontrol ediyorum ve yüzüme biraz su çarpıyorum bu beni biraz uyandırıyor ama farklı hissetmek için yeterli değil sadece biraz daha farkındayım orada bir odada durup normal şeyler yaptığım gerçeğinin biraz daha farkındayım dişlerimi yavaşça fırçalıyorum acele etmeden hareketleri her seferinde aynı şekilde yukarı aşağı yapmayı düşünmüyorum ve zaten işim bitene kadar bunu düşünmüyorum bile ve sonra durulayıp lavaboya bir süre bakıyorum musluğu kapatıp odayı ana alana geri bırakmadan önce etrafa bakıyorum sanki bir şeylerin farklı olmasını bekliyormuşum gibi ama her zamanki gibi değil aynı sandalye aynı masa aynı her şey bu yüzden biraz oturuyorum ve önemli bir şey yapmadan sadece orada oturuyorum sadece birkaç dakika boyunca gerçek bir amacım olmadan o alanda var oluyorum belki daha uzundur bunu söylemek zor çünkü bir süre sonra hiçbir şey olmayınca zaman biraz gergin geliyor kahve yapmaya karar veriyorum çünkü buna ihtiyacım yok ama yapılacak bir şey var bu yüzden mutfağa geri dönüyorum ve makineyi dolduruyorum ve biraz zaman alan işini yapmaya başlamasını bekliyorum ve orada tekrar durup onu ilginçmiş gibi izliyorum, gerçekte olmasa da ve sonunda bitiyor ve kahveyi bir bardağa döküyorum ve bir yudum alıyorum ve sıcak ama idare edilebilir, bu yüzden onu tutuyorum ve sandalyeye geri dönüyorum tekrar oturuyorum ve kahveyi yavaşça yudumluyorum acele etmeden sadece ellerimde var olmasına izin veriyorum ve eskisi gibi tekrar etrafıma bakıyorum ve hiçbir şey değişmedi ki bu beklenen ve güzel ve belki bir gösteri veya müzik gibi bir şeyi açmayı düşünüyorum ama yapmıyorum Sessizce orada oturuyorum çünkü rahatsız değil, diğer her şey gibi orada zaman sandığımdan daha fazla geçiyor ve kahve soğuyor ve neredeyse bitene kadar yudumlamaya devam ediyorum ve sonra bardağa bakıyorum sanki bir şey kalmış gibi ama yok bu yüzden tekrar ayağa kalkıyorum ve onu mutfağa geri getiriyorum ve aynı şekilde durulayıp tekrar aynı yere koyuyorum ve her şey tekrarlanıyormuş gibi geliyor ama kötü bir şekilde değil sadece var olduğu gibi sonra belirli bir yere gitmeden biraz dolaşıyorum sadece oradan hareket ediyorum sanki kontrol etmememe rağmen bir şeyleri kontrol ediyormuşum gibi bir yerden diğerine geçiyorum ve sonunda duruyorum ve tekrar duruyorum çünkü şu anda yapacak başka bir şey yok ve bu sorun değil, üretken bir şey yapmayı düşünüyorum ama eyleme geçmeden önce bu düşünce biraz kayboluyor, bunun yerine tekrar oturuyorum ve telefonumu alıyorum ve biraz daha kaydırıyorum, tıpkı daha önce olduğu gibi, hiçbir şeye gerçekten dikkat etmiyorum, sadece geçmesine izin veriyorum ve bir süre sonra onu tekrar yerine koyuyorum çünkü zaten dikkatimi çekmiyor ve bu bir tür büyük bir şey olmuyor, şaşırtıcı bir şey değil sadece bir dizi beklediğimden daha fazla zaman geçene kadar zamanı dolduran küçük normal şeyler ve geriye dönüp baktığımda hiçbir şey göze çarpmıyor, herhangi bir gün gibi hiçbir şey sormadan ve karşılığında özel bir şey vermeden ilerlemek ve dürüst olmak gerekirse bu iyi çünkü her günün bundan daha fazla olmasına gerek yok ve eğer bu kadar ileri gidersen önemli bir şeyin olacağını veya bir tersliğin geleceğini veya bir şeyin sonunda tüm bunları dikkate almaya değer hale getireceğini düşünerek yaptıysan o zaman evet şaka bu çünkü hiçbir şey olmuyor, böyle devam ediyor ve hatta devam edecek yazmaya devam etsem daha uzun ama şimdi anladınız mı, aynı tekrar tekrar ve bütün mesele bu hiçbir şey gizli değil daha derin hiçbir şey sadece tamamen normal bir gün devam ediyor ve hiçbir ilginç şey ortaya çıkmıyor