Åžubat 27, 2026
Rahat bir kariyer ama mutsuz hissediyorum
Merhaba millet, 24 yaşındayım ve 2023’te mezun oldum ve o zamandan beri SWE olarak açık/kapalı çalışıyorum. Kariyer istikrarlı, maaÅŸ makul ama kendimi çok depresyonda hissediyorum.
Bilgisayar Bilimi okudum ve ne yapmak istediğimi gerçekten bilmediğim için bu alana girdim, sadece teknolojiyi ve oyunu sevdiğim için bunun en mantıklı olacağını düşündüm. Üniversiteden hemen önce, e-ticaret / finans / işletmelerin nasıl çalıştığı içeriğini gerçekten sevdiğimi keşfettim; bu, bilgisayar bilimleri + işletme olduğu için çalışmalarımla iyi bir şekilde bağlantılıydı.
Eğitimim hayatımın en mutlu yıllarıydı (çok tutumlu yaşamama rağmen). Yeni şeyler öğrenmek (ilgi çekiciyse seviyorum), sürekli sosyal etkileşim (sosyal olmayı ve insanlarla tanışmayı seviyorum), işbirliği ve iş dışı bir atmosfer. İlgi duyduğum konularda iş/pazarlama konularında çok başarılı olurken, kodlama konularını da çok ilgimi çektiği için eziyordum. Gerçekten ilgilenmediklerim iyi gitti.
Daha sonra mezun oluyorum, tamamen sosyal becerilerim sayesinde harika bir iş fırsatı yakalıyorum (kodlama ve teknolojiyle ilgili her konuda berbatım ama bir şekilde diğer her konuda başarılı olmayı başardım). İşimin ilk 4-5 ayı, işlerin bilinmezliği ve aynı zamanda bir yıl boyunca öğrenci olarak geçirdiğim paranın aynısını bir ayda çalışarak kazanmam nedeniyle çok heyecanlıydı.
Stresli ve depresif olmaya başladım ve nedenini bilmiyordum. İşi çok sıkıcı ve yapımı oldukça zor buluyordum, aynı zamanda yazılıma/teknolojiye olan tutkum da azalıyordu. Sadece gerçekten ilgilendiğim şeylerde iyilik yaptığımı ve Yazılım Mühendisliğinin bunlardan biri olmadığını keşfettim. Bir buçuk yıl sonra bıraktım ve kendimi çok stresli hissettiğim için ara verdim. Çok fazla birikimim vardı, bu yüzden bir süre para konusunda endişelenmeme gerek kalmadı ve dikkatimi çeken şey, o yıl bile kağıt üzerinde artık kelimenin tam anlamıyla istediğim her şeyi yapabildiğim için hala mutlu olmadığımdı.
Bir yıllık ücretli tatilden sonra yeniden iş aramaya başladım ve kazandığım paranın bir kısmını kaybetmek istemediğim için yeniden SWE olma hatasını yaptım. Geçmişte yaşadığım birçok sorunla uğraştığım ve daha az yalnız kaldığım için artık çok daha iyi bir zihinsel durumdayım, ancak şimdi sanki daha iyisini yapabileceğimi ve başka bir yerde başarılı olabileceğimi bildiğim için bu kariyerle zamanımı boşa harcıyormuşum gibi geliyor.
Sorun şu ki, başarılı olacağım şeyi nasıl bulacağımdan emin değilim. Sosyal becerilerimi uygulamayı ve geliştirmeyi seviyorum, bu yüzden teknoloji satışları ve benzeri gibi daha fazla sosyal rollere bakmaya çalıştım, ancak bunlar da sıkıcı geliyor, belki de kurumsal doğadan dolayı, bu da kendimi sıkışmış hissetmeme neden oluyor.
Aynı şeyi yaşayan var mı? Neyi sevdiğinizi nasıl keşfettiniz? Okula dönüp başka bir alanda uzmanlaştın mı?
Etiketler:
2 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
You already know the answer, you’re just not letting yourself trust it yet.
You said it yourself. You loved the social stuff, the business courses, the collaboration. You went into SWE because it was the safe play. And now you’ve tested it twice and both times your body is telling you the same thing. That’s not confusion, that’s clarity you haven’t given yourself permission to act on.
Here’s what I’d push back on though. “Finding what you love” is a trap framing. It implies there’s one perfect thing waiting to be discovered. There isn’t. What actually works is paying attention to the conditions where you thrive. For you that sounds like it involves people, strategy, building something with a team, being in rooms where things are happening. There are a ton of roles that fit that. Product management, partnerships, customer success, sales engineering, startup ops. Your technical background doesn’t disappear, it becomes leverage in those spaces.
The year off wasn’t wasted either. Most people never stop long enough to realize what you’ve already figured out. The real risk isn’t switching directions. It’s spending another five years in something you already know doesn’t fit because the paycheck feels responsible.
You don’t sound lost, you sound misaligned.